Ṛgveda · Sūkta 9.105

9.105.1

तं वः॑ सखायो॒ मदा॑य पुना॒नम॒भि गा॑यत ।
शिशुं॒ न य॒ज्ञैः स्व॑दयन्त गू॒र्तिभिः॑ ॥

Amigos, cantai àquele Soma que se purifica para o deleite. Como a uma criança, saborearam-no com sacrifícios e cânticos de louvor.

सं व॒त्स इ॑व मा॒तृभि॒रिन्दु॑र्हिन्वा॒नो अ॑ज्यते ।
दे॒वा॒वीर्मदो॑ म॒तिभिः॒ परि॑ष्कृतः ॥

Como um bezerro é reunido e impelido por suas mães, assim a gota, auxiliar dos deuses, impelida, flui como deleite adornado com preces.

अ॒यं दक्षा॑य॒ साध॑नो अ॒यं शर्धा॑य वी॒तये॑ ।
अ॒यं दे॒वेभ्यो॒ मधु॑मत्तमः सु॒तः ॥

Este realiza a destreza; este é para a disputa e a vitória. Para os deuses, este, o mais doce de hidromel, foi espremido.

गोम॑न्न इन्दो॒ अश्व॑वत्सु॒तः सु॑दक्ष धन्व ।
शुचिं॑ ते॒ वर्ण॒मधि॒ गोषु॑ दीधरम् ॥

Com vacas e com cavalos, ó gota, espremida, flui para nós. Ó hábil, tua cor brilhante eu sustentei nas vacas.

स नो॑ हरीणां पत॒ इन्दो॑ दे॒वप्स॑रस्तमः ।
सखे॑व॒ सख्ये॒ नर्यो॑ रु॒चे भ॑व ॥

Tu, ó gota mais servida pelos deuses, sê senhor dos nossos cavalos baios. Como amigo para o amigo, ó viril, sê para a luz.

सने॑मि॒ त्वम॒स्मदाँ अदे॑वं॒ कं चि॑द॒त्रिण॑म् ।
सा॒ह्वाँ इ॑न्दो॒ परि॒ बाधो॒ अप॑ द्व॒युम् ॥

Tu, que tens boa roda, ó gota vitoriosa, afasta de nós qualquer ímpio, mesmo o inimigo de Atri; repele o de dupla face.