ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.14

9.14.1

परि॒ प्रासि॑ष्यदत्क॒विः सिन्धो॑रू॒र्मावधि॑ श्रि॒तः ।
का॒रं बिभ्र॑त्पुरु॒स्पृह॑म् ॥

କବି ସୋମ ସିନ୍ଧୁର ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ଚାରିପାଖେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସେ ଛାଣିବା ପାତ୍ର ଧରି ରଖେ।

गि॒रा यदी॒ सब॑न्धवः॒ पञ्च॒ व्राता॑ अप॒स्यवः॑ ।
प॒रि॒ष्कृ॒ण्वन्ति॑ धर्ण॒सिम् ॥

ଗୀତ ସହିତ ଏକ ବଂଶର ପାଞ୍ଚଟି ଦଳ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ସଜାନ୍ତି ଯେତେବେଳେ।

आद॑स्य शु॒ष्मिणो॒ रसे॒ विश्वे॑ दे॒वा अ॑मत्सत ।
यदी॒ गोभि॑र्वसा॒यते॑ ॥

ତା'ପରେ ସେଇ ବଳବାନ ସୋମର ରସରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ସେ ଗାଈ ଦୁଧ ସହିତ ମିଶିଲେ।

नि॒रि॒णा॒नो वि धा॑वति॒ जह॒च्छर्या॑णि॒ तान्वा॑ ।
अत्रा॒ सं जि॑घ्नते यु॒जा ॥

ଶୀଘ୍ର ବାହାରି ସେ ଦୌଡ଼େ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି। ଏଠାରେ ସେ ନିଜ ବନ୍ଧନ ସହିତ ଏକତ୍ର ଚାପି ହୁଏ।

न॒प्तीभि॒र्यो वि॒वस्व॑तः शु॒भ्रो न मा॑मृ॒जे युवा॑ ।
गाः कृ॑ण्वा॒नो न नि॒र्णिज॑म् ॥

ବିବସ୍ୱାନଙ୍କ ଝିଅମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଯୁବକ ପରି ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଗାଈ (କିରଣ) ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ସ୍ନାନ ପରି।

अति॑ श्रि॒ती ति॑र॒श्चता॑ ग॒व्या जि॑गा॒त्यण्व्या॑ ।
व॒ग्नुमि॑यर्ति॒ यं वि॒दे ॥

ଆସନ ଉପରେ ତିର୍ଯ୍ୟକ ଗତି କରି, ଗାଈ ଦୁଧ ଆଡ଼କୁ, ପଶମ ଛାଣିବା ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ସେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ। ଯାହାକୁ ସେ ପାଏ, ତାହାକୁ ହିଁ ସେ ଆଗକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।

अ॒भि क्षिपः॒ सम॑ग्मत म॒र्जय॑न्तीरि॒षस्पति॑म् ।
पृ॒ष्ठा गृ॑भ्णत वा॒जिनः॑ ॥

ଅନ୍ନର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଧାରାଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ର ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆସିଲେ; ବଳବାନ ସୋମର ପୃଷ୍ଠ ସେମାନେ ଧରନ୍ତି।

परि॑ दि॒व्यानि॒ मर्मृ॑श॒द्विश्वा॑नि सोम॒ पार्थि॑वा ।
वसू॑नि याह्यस्म॒युः ॥

ହେ ସୋମ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ ସବୁ ଶୁଦ୍ଧ କର; ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରି ସମସ୍ତ ଧନ ସହିତ ଆସ।