ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.19

9.19.1

यत्सो॑म चि॒त्रमु॒क्थ्यं॑ दि॒व्यं पार्थि॑वं॒ वसु॑ ।
तन्नः॑ पुना॒न आ भ॑र ॥

ହେ ସୋମ, ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ ଧନ, ତାହା ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆଣ।

यु॒वं हि स्थः स्व॑र्पती॒ इन्द्र॑श्च सोम॒ गोप॑ती ।
ई॒शा॒ना पि॑प्यतं॒ धियः॑ ॥

ତୁମେ ଦୁହେଁ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ୱର୍ଗ-ଆଲୋକର ଅଧିପତି; ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଗୋଧନର ଅଧିପତି। ସମର୍ଥ ହୋଇ ଆମ ଧୀମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର।

वृषा॑ पुना॒न आ॒युषु॑ स्त॒नय॒न्नधि॑ ब॒र्हिषि॑ ।
हरिः॒ सन्योनि॒मास॑दत् ॥

ବୃଷଭ ସୋମ, ଛାଣନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଗର୍ଜନ କରି, କୁଶ ଉପରେ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଲେ।

अवा॑वशन्त धी॒तयो॑ वृष॒भस्याधि॒ रेत॑सि ।
सू॒नोर्व॒त्सस्य॑ मा॒तरः॑ ॥

ବୃଷଭର ରେତସ୍‌ରେ ଧୀମାନେ ଉଚ୍ଛ୍ୱସିତ ହୋଇ ଗୁଞ୍ଜନ କଲେ; ପୁତ୍ର ପାଇଁ ମାତାମାନଙ୍କ ପରି, ବତ୍ସ ପାଇଁ ମାତାମାନଙ୍କ ପରି।

कु॒विद्वृ॑ष॒ण्यन्ती॑भ्यः पुना॒नो गर्भ॑मा॒दध॑त् ।
याः शु॒क्रं दु॑ह॒ते पयः॑ ॥

ବୃଷଭ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଗାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରାଉ; ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କ୍ଷୀର ଦୋହନ କରନ୍ତି।

उप॑ शिक्षापत॒स्थुषो॑ भि॒यस॒मा धे॑हि॒ शत्रु॑षु ।
पव॑मान वि॒दा र॒यिम् ॥

ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବାଙ୍କୁ ଭୟ ଦିଅ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ରଖ। ହେ ପବିତ୍ରକାରୀ, ଧନ ଲାଭ କର।

नि शत्रोः॑ सोम॒ वृष्ण्यं॒ नि शुष्मं॒ नि वय॑स्तिर ।
दू॒रे वा॑ स॒तो अन्ति॑ वा ॥

ହେ ସୋମ, ଶତ୍ରୁର ବୀର୍ଯ୍ୟ ତଳକୁ ପକାଅ, ତାର ବଳ ତଳକୁ ପକାଅ, ତାର ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ତଳକୁ ପକାଅ। ସେ ଦୂରରେ ହେଉ କି ନିକଟରେ, ତାକୁ ପାର କରାଇ ଦିଅ।