ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.20

9.20.1

प्र क॒विर्दे॒ववी॑त॒येऽव्यो॒ वारे॑भिरर्षति ।
सा॒ह्वान्विश्वा॑ अ॒भि स्पृधः॑ ॥

આ કવિ દેવોની કૃપા મેળવવા માટે ગાળણીની ધારાઓમાંથી વહે છે; બધા શત્રુઓને જીતતો.

स हि ष्मा॑ जरि॒तृभ्य॒~आ वाजं॒ गोम॑न्त॒मिन्व॑ति ।
पव॑मानः सह॒स्रिण॑म् ॥

તે ચોક્કસ સ્તુતિ કરનારાઓ માટે ગાયોથી ભરપૂર બળ અને હજારો ધન વહાવે છે, પોતાને શુદ્ધ કરતો.

परि॒ विश्वा॑नि॒ चेत॑सा मृ॒शसे॒ पव॑से म॒ती ।
स नः॑ सोम॒ श्रवो॑ विदः ॥

તું તારી બુદ્ધિથી બધું જુએ છે; મનનથી વહે છે. હે સોમ, તે તું અમને યશ પ્રાપ્ત કરાવ.

अ॒भ्य॑र्ष बृ॒हद्यशो॑ म॒घव॑द्भ्यो ध्रु॒वं र॒यिम् ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्य॒ आ भ॑र ॥

હે સોમ, મહાન યશ અમારી તરફ વહાવ; દાતાઓને સ્થિર ધન આપ; સ્તુતિ કરનારાઓ માટે અન્ન અહીં લાવ.

त्वं राजे॑व सुव्र॒तो गिरः॑ सो॒मा वि॑वेशिथ ।
पु॒ना॒नो व॑ह्ने अद्भुत ॥

તું રાજાની જેમ, સત્યવ્રતી થઈને, સ્તોત્રોમાં પ્રવેશ્યો છે. હે સોમ, હે વાહક, હે અદ્ભુત, પોતાને શુદ્ધ કરતો.

स वह्नि॑र॒प्सु दु॒ष्टरो॑ मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
सोम॑श्च॒मूषु॑ सीदति ॥

તે વાહક (અગ્નિ જેવો સોમ) જળમાં છે; પાર કરવું કઠિન; બે હાથે શુદ્ધ થતો. સોમ પાત્રોમાં બેસે છે.

क्री॒ळुर्म॒खो न मं॑ह॒युः प॒वित्रं॑ सोम गच्छसि ।
दध॑त्स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ॥

રમતાં, યજ્ઞની જેમ આનંદથી, હે સોમ, તું પવિત્ર (ગાળણી) તરફ જાય છે, અને સ્તોતાને ઉત્તમ વીર્ય આપે છે.