ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.20

9.20.1

प्र क॒विर्दे॒ववी॑त॒येऽव्यो॒ वारे॑भिरर्षति ।
सा॒ह्वान्विश्वा॑ अ॒भि स्पृधः॑ ॥

ଏହି କବି ଦେବତାଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ଛାଣିବା ଧାରା ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି।

स हि ष्मा॑ जरि॒तृभ्य॒~आ वाजं॒ गोम॑न्त॒मिन्व॑ति ।
पव॑मानः सह॒स्रिण॑म् ॥

ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋ-ସମୃଦ୍ଧ ବଳ ଓ ହଜାରେ ଧନ ପ୍ରବାହିତ କରେ, ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି।

परि॒ विश्वा॑नि॒ चेत॑सा मृ॒शसे॒ पव॑से म॒ती ।
स नः॑ सोम॒ श्रवो॑ विदः ॥

ତୁମେ ତୁମର ବୁଦ୍ଧିରେ ସବୁ ଦେଖ; ଚିନ୍ତନରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ। ହେ ସୋମ, ସେହି ତୁମେ ଆମକୁ ଯଶ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଅ।

अ॒भ्य॑र्ष बृ॒हद्यशो॑ म॒घव॑द्भ्यो ध्रु॒वं र॒यिम् ।
इषं॑ स्तो॒तृभ्य॒ आ भ॑र ॥

ହେ ସୋମ, ମହାନ୍ ଯଶ ଆମ ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ କର; ଦାତାଙ୍କୁ ସ୍ଥିର ଧନ ଦିଅ; ସ୍ତୁତିକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ନ ଏଠାକୁ ଆଣ।

त्वं राजे॑व सुव्र॒तो गिरः॑ सो॒मा वि॑वेशिथ ।
पु॒ना॒नो व॑ह्ने अद्भुत ॥

ତୁମେ ରାଜା ପରି, ସତ୍ୟବ୍ରତୀ ହୋଇ, ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ। ହେ ସୋମ, ହେ ବାହକ, ହେ ଅଦ୍ଭୁତ, ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି।

स वह्नि॑र॒प्सु दु॒ष्टरो॑ मृ॒ज्यमा॑नो॒ गभ॑स्त्योः ।
सोम॑श्च॒मूषु॑ सीदति ॥

ସେହି ବାହକ (ଅଗ୍ନି ପରି ସୋମ) ଜଳରେ ଅଛି; ପାର ହେବା କଷ୍ଟକର; ଦୁଇ ହାତରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ସୋମ ପାତ୍ରରେ ବସେ।

क्री॒ळुर्म॒खो न मं॑ह॒युः प॒वित्रं॑ सोम गच्छसि ।
दध॑त्स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ॥

ଖେଳିଖେଳି, ଯଜ୍ଞ ପରି ଉଲ୍ଲାସରେ, ହେ ସୋମ, ତୁମେ ପବିତ୍ର (ଛଣା) ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛ, ଏବଂ ସ୍ତୋତାକୁ ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଉଛ।