ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.27

9.27.1

ए॒ष क॒विर॒भिष्टु॑तः प॒वित्रे॒ अधि॑ तोशते ।
पु॒ना॒नो घ्नन्नप॒ स्रिधः॑ ॥

આ કવિ, સ્તુતિ પામેલો, પવિત્ર ગાળણી પર ઉછળે છે; શત્રુઓને મારી દૂર ભગાડતો તે શુદ્ધ થાય છે.

ए॒ष इन्द्रा॑य वा॒यवे॑ स्व॒र्जित्परि॑ षिच्यते ।
प॒वित्रे॑ दक्ष॒साध॑नः ॥

સ્વર્ગપ્રકાશને જીતનાર, બળ સિદ્ધ કરનાર આ સોમ ઇન્દ્ર અને વાયુ માટે પવિત્ર ગાળણીમાં ચારે તરફ રેડાય છે.

ए॒ष नृभि॒र्वि नी॑यते दि॒वो मू॒र्धा वृषा॑ सु॒तः ।
सोमो॒ वने॑षु विश्व॒वित् ॥

આ સોમને માણસો આગળ લઈ જાય છે; સ્વર્ગનું શિખર, વીર્યવાન, નિચોવાયેલો સોમ વનોમાં સર્વજ્ઞ છે.

ए॒ष ग॒व्युर॑चिक्रद॒त्पव॑मानो हिरण्य॒युः ।
इन्दुः॑ सत्रा॒जिदस्तृ॑तः ॥

ગાયોની ઇચ્છા કરતો આ સોમ ગર્જ્યો; શુદ્ધ થતો, સુવર્ણની ઇચ્છા કરનાર, બિંદુ, સ્પર્ધાઓ જીતનાર, અક્ષત તે છે.

ए॒ष सूर्ये॑ण हासते॒ पव॑मानो॒ अधि॒ द्यवि॑ ।
प॒वित्रे॑ मत्स॒रो मदः॑ ॥

આ સોમ સૂર્ય સાથે હસે છે; આકાશમાં શુદ્ધ થતો, પવિત્ર ગાળણીમાં આનંદ આપતો, મદમસ્ત કરતો હર્ષ.

ए॒ष शु॒ष्म्य॑सिष्यदद॒न्तरि॑क्षे॒ वृषा॒ हरिः॑ ।
पु॒ना॒न इन्दु॒रिन्द्र॒मा ॥

આ શક્તિશાળી, વીર્યવાન, પીળા રંગનો સોમ અંતરિક્ષમાં દોડ્યો; શુદ્ધ થતું બિંદુ ઇન્દ્ર તરફ પહોંચે છે.