ऋग्वेद · सूक्त 9.27

9.27.1

ए॒ष क॒विर॒भिष्टु॑तः प॒वित्रे॒ अधि॑ तोशते ।
पु॒ना॒नो घ्नन्नप॒ स्रिधः॑ ॥

हा कवी, स्तुत्य, पवित्र गाळणीवर उसळतो; शत्रूंना मारून दूर पळवत तो शुद्ध होतो.

ए॒ष इन्द्रा॑य वा॒यवे॑ स्व॒र्जित्परि॑ षिच्यते ।
प॒वित्रे॑ दक्ष॒साध॑नः ॥

स्वर्गप्रकाश जिंकणारा, बल सिद्ध करणारा हा सोम इंद्र आणि वायूसाठी पवित्र गाळणीत सभोवती ओतला जातो.

ए॒ष नृभि॒र्वि नी॑यते दि॒वो मू॒र्धा वृषा॑ सु॒तः ।
सोमो॒ वने॑षु विश्व॒वित् ॥

हा सोम माणसांकडून पुढे नेला जातो; स्वर्गाचे शिखर, वीर्यवान, पिळलेला सोम अरण्यांत सर्वज्ञ आहे.

ए॒ष ग॒व्युर॑चिक्रद॒त्पव॑मानो हिरण्य॒युः ।
इन्दुः॑ सत्रा॒जिदस्तृ॑तः ॥

गाईंची इच्छा करणारा हा सोम गर्जला; शुद्ध होत असलेला, सोन्याची इच्छा करणारा, थेंब, स्पर्धा जिंकणारा, अक्षत तो आहे.

ए॒ष सूर्ये॑ण हासते॒ पव॑मानो॒ अधि॒ द्यवि॑ ।
प॒वित्रे॑ मत्स॒रो मदः॑ ॥

हा सोम सूर्यासह हसतो; आकाशात शुद्ध होणारा, पवित्र गाळणीत आनंद देणारा, मादक हर्ष.

ए॒ष शु॒ष्म्य॑सिष्यदद॒न्तरि॑क्षे॒ वृषा॒ हरिः॑ ।
पु॒ना॒न इन्दु॒रिन्द्र॒मा ॥

हा सामर्थ्यवान, वीर्यवान, पिंगट रंगाचा सोम अंतरिक्षात धावला; शुद्ध होणारा थेंब इंद्राकडे पोहोचतो.