ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.27

9.27.1

ए॒ष क॒विर॒भिष्टु॑तः प॒वित्रे॒ अधि॑ तोशते ।
पु॒ना॒नो घ्नन्नप॒ स्रिधः॑ ॥

ഈ കവി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ, പവിത്രമായ അരിപ്പയുടെ മീതെ തിളച്ചുയരുന്നു; ശത്രുക്കളെ അടിച്ചോടിച്ചുകൊണ്ട് ശുദ്ധനാകുന്നു.

ए॒ष इन्द्रा॑य वा॒यवे॑ स्व॒र्जित्परि॑ षिच्यते ।
प॒वित्रे॑ दक्ष॒साध॑नः ॥

സ്വർഗപ്രകാശത്തെ ജയിക്കുന്നവനും ബലം സാധിപ്പിക്കുന്നവനുമായ ഈ സോമൻ ഇന്ദ്രനും വായുവിനുമായി പവിത്രമായ അരിപ്പയിൽ ചുറ്റും ചൊരിയപ്പെടുന്നു.

ए॒ष नृभि॒र्वि नी॑यते दि॒वो मू॒र्धा वृषा॑ सु॒तः ।
सोमो॒ वने॑षु विश्व॒वित् ॥

ഈ സോമനെ മനുഷ്യർ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; സ്വർഗത്തിന്റെ ശിരസ്സായ, വീര്യവാനായ, പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമൻ കാടുകളിൽ സർവജ്ഞനാണ്.

ए॒ष ग॒व्युर॑चिक्रद॒त्पव॑मानो हिरण्य॒युः ।
इन्दुः॑ सत्रा॒जिदस्तृ॑तः ॥

പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സോമൻ ഗർജിച്ചു; ശുദ്ധനാകുന്ന, സ്വർണം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, തുള്ളിയായ, മത്സരങ്ങൾ ജയിക്കുന്ന, മുറിവേൽക്കാത്തവൻ ഇവൻ.

ए॒ष सूर्ये॑ण हासते॒ पव॑मानो॒ अधि॒ द्यवि॑ ।
प॒वित्रे॑ मत्स॒रो मदः॑ ॥

ഈ സോമൻ സൂര്യനോടൊപ്പം ചിരിക്കുന്നു; ആകാശത്തിൽ ശുദ്ധനാകുന്ന, പവിത്രമായ അരിപ്പയിൽ സന്തോഷം നൽകുന്ന, ലഹരിയേറ്റുന്ന ആനന്ദം.

ए॒ष शु॒ष्म्य॑सिष्यदद॒न्तरि॑क्षे॒ वृषा॒ हरिः॑ ।
पु॒ना॒न इन्दु॒रिन्द्र॒मा ॥

ശക്തനും വീര്യവാനും പൊൻനിറമുള്ള ഈ സോമൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കുതിച്ചു; ശുദ്ധനാകുന്ന തുള്ളി ഇന്ദ്രനെ ലക്ഷ്യമാക്കി എത്തുന്നു.