ऋग्वेद · सूक्त 9.45

9.45.1

स प॑वस्व॒ मदा॑य॒ कं नृ॒चक्षा॑ दे॒ववी॑तये ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

तो (सोम) आनंदासाठी वाहा, जो माणसांकडे पाहणारा आहे, देवांच्या कृपेसाठी. हे सोमरसा, इंद्राच्या पानासाठी शुद्ध होऊन वाहा.

स नो॑ अर्षा॒भि दू॒त्यं॑ त्वमिन्द्रा॑य तोशसे ।
दे॒वान्त्सखि॑भ्य॒ आ वर॑म् ॥

तो (सोम) आमच्यासाठी तुझे दूतकार्य पाठव; तू इंद्राला तृप्त करतोस. मित्रांसाठी देवांकडून श्रेष्ठ वर आण.

उ॒त त्वाम॑रु॒णं व॒यं गोभि॑रञ्ज्मो॒ मदा॑य॒ कम् ।
वि नो॑ रा॒ये दुरो॑ वृधि ॥

आणि तुला, हे तांबूस तेजस्वी (सोमा), आम्ही गायींच्या दुधाने सजवतो, आनंदासाठी. आमच्या धनासाठी दारे उघड.

अत्यू॑ प॒वित्र॑मक्रमीद्वा॒जी धुरं॒ न याम॑नि ।
इन्दु॑र्दे॒वेषु॑ पत्यते ॥

निश्चयाने तो गाळणी ओलांडून पुढे गेला, बलवान घोडा जोखडाकडे जातो तसा; सोमबिंदू देवांमध्ये वाहतो.

समी॒ सखा॑यो अस्वर॒न्वने॒ क्रीळ॑न्त॒मत्य॑विम् ।
इन्दुं॑ ना॒वा अ॑नूषत ॥

मित्रांनी एकत्र त्याचे गायन केले — रानात खेळणाऱ्या, धावणाऱ्या सोमबिंदूचे; नौकांसारख्या प्रवाहांनी त्याची स्तुती केली.

तया॑ पवस्व॒ धार॑या॒ यया॑ पी॒तो वि॒चक्ष॑से ।
इन्दो॑ स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ॥

त्याच धारेने वाहा, जिच्यामुळे वाहून तू पाहू शकशील. हे सोमबिंदो, स्तोत्रकर्त्याला उत्तम वीर्य दे.