ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.45

9.45.1

स प॑वस्व॒ मदा॑य॒ कं नृ॒चक्षा॑ दे॒ववी॑तये ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ସେ (ସୋମ) ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଯିଏ ମାନବମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ, ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ। ହେ ସୋମରସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ।

स नो॑ अर्षा॒भि दू॒त्यं॑ त्वमिन्द्रा॑य तोशसे ।
दे॒वान्त्सखि॑भ्य॒ आ वर॑म् ॥

ସେ (ସୋମ) ଆମ ପାଇଁ ତୁମର ଦୂତକାର୍ଯ୍ୟ ପଠାଅ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର। ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଆଣ।

उ॒त त्वाम॑रु॒णं व॒यं गोभि॑रञ्ज्मो॒ मदा॑य॒ कम् ।
वि नो॑ रा॒ये दुरो॑ वृधि ॥

ଏବଂ ତୁମକୁ, ହେ ରକ୍ତିମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ (ସୋମ), ଆମେ ଗାଈ ଦୁଧରେ ସଜାଉ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ। ଆମ ଧନ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲ।

अत्यू॑ प॒वित्र॑मक्रमीद्वा॒जी धुरं॒ न याम॑नि ।
इन्दु॑र्दे॒वेषु॑ पत्यते ॥

ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଛାଣି ପାର ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା, ବଳିଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଯୂଆଳି ଆଡ଼କୁ ଯିବା ପରି; ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।

समी॒ सखा॑यो अस्वर॒न्वने॒ क्रीळ॑न्त॒मत्य॑विम् ।
इन्दुं॑ ना॒वा अ॑नूषत ॥

ସାଥୀମାନେ ଏକାଠି ତାଙ୍କୁ ଗାଇଲେ — ବନରେ ଖେଳୁଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ସୋମ-ବିନ୍ଦୁକୁ; ଡଙ୍ଗା ପରି ସ୍ରୋତସମୂହ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି କଲେ।

तया॑ पवस्व॒ धार॑या॒ यया॑ पी॒तो वि॒चक्ष॑से ।
इन्दो॑ स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ॥

ସେହି ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ତୁମେ ଦେଖି ପାରିବ। ହେ ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ, ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦିଅ।