ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.50

9.50.1

उत्ते॒ शुष्मा॑स ईरते॒ सिन्धो॑रू॒र्मेरि॑व स्व॒नः ।
वा॒णस्य॑ चोदया प॒विम् ॥

હે સોમ, તારી શક્તિઓ નદીના મોજાના ગર્જન જેવી ઊછળે છે. વાણની ગાળણી તરફ તેમને પ્રેરિત કર.

प्र॒स॒वे त॒ उदी॑रते ति॒स्रो वाचो॑ मख॒स्युवः॑ ।
यदव्य॒ एषि॒ सान॑वि ॥

પ્રેરણામાં તારા માટે યજ્ઞની ઇચ્છા રાખતી ત્રણ વાણીઓ ઊંચે ઊઠે છે, જ્યારે તું ઘેટાંના ઊન પર ચાલે છે.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यं हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म् ॥

ઘેટાંના ઊનની ગાળણીમાં તેઓ પ્રિય, તેજસ્વી સોમને પથ્થરોથી ઘેરીને દબાવે છે; તે શુદ્ધ થઈ મધ ટપકાવે છે.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

હે અત્યંત આનંદદાયક, હે કવિ, ધારા સાથે પવિત્ર ગાળણી બનીને વહે; ઋતના ગર્ભસ્થાનમાં બેસવા માટે.

स प॑वस्व मदिन्तम॒ गोभि॑रञ्जा॒नो अ॒क्तुभिः॑ ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

તે જ, હે અત્યંત આનંદદાયક, કિરણોથી શણગારાઈને, રાત્રિઓ અને ઉષાઓથી અલંકૃત થઈને વહે. હે સોમ, ઇન્દ્રના પાન માટે.