Ṛgveda · Sūkta 9.50

9.50.1

उत्ते॒ शुष्मा॑स ईरते॒ सिन्धो॑रू॒र्मेरि॑व स्व॒नः ।
वा॒णस्य॑ चोदया प॒विम् ॥

Soma, deine gewaltigen Kräfte erheben sich wie das Tosen der Flutwelle eines Flusses. Treibe sie zum Seihsieb des Vāṇa.

प्र॒स॒वे त॒ उदी॑रते ति॒स्रो वाचो॑ मख॒स्युवः॑ ।
यदव्य॒ एषि॒ सान॑वि ॥

Auf deinen Antrieb erheben sich für dich die drei Reden, begierig nach dem Opfer, wenn du auf dem Vlies des Schafs zur Höhe ziehst.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यं हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म् ॥

Im Wollsieb des Schafes pressen sie den lieben, leuchtenden Soma mit Steinen; gereinigt fließt er, süße Tropfen verströmend.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

Du Berauschendster, o Seher, fließe als reinigendes Sieb mit dem Strom, um deinen Sitz im Schoß der kosmischen Ordnung einzunehmen.

स प॑वस्व मदिन्तम॒ गोभि॑रञ्जा॒नो अ॒क्तुभिः॑ ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

Eben dieser, Berauschendster, fließe geschmückt mit Strahlen, gesalbt von den Nächten und Morgenröten. O Soma, dass Indra trinke.