ऋग्वेद · सूक्त 9.50

9.50.1

उत्ते॒ शुष्मा॑स ईरते॒ सिन्धो॑रू॒र्मेरि॑व स्व॒नः ।
वा॒णस्य॑ चोदया प॒विम् ॥

हे सोमा, तुझी शक्ती नदीच्या लाटेच्या गर्जनेसारखी वर उसळतात. वाणाच्या गाळणीकडे त्यांना प्रेरित कर.

प्र॒स॒वे त॒ उदी॑रते ति॒स्रो वाचो॑ मख॒स्युवः॑ ।
यदव्य॒ एषि॒ सान॑वि ॥

प्रेरणेत तुझ्यासाठी यज्ञाची इच्छा करणाऱ्या तीन वाणी वर उठतात, तू मेंढीच्या लोकरीवर चालताना.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यं हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म् ॥

मेंढीच्या लोकरीच्या गाळणीत ते प्रिय, तेजस्वी सोमाला दगडांनी वेढून दाबतात; तो शुद्ध होऊन मधु गाळतो.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

हे अत्यंत उल्हासक, हे कवी, धारेबरोबर पवित्र गाळणी होऊन वाहा; ऋताच्या गर्भस्थानी बसण्यासाठी.

स प॑वस्व मदिन्तम॒ गोभि॑रञ्जा॒नो अ॒क्तुभिः॑ ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

तोच, हे अत्यंत उल्हासक, किरणांनी सजून, रात्री आणि उषांनी अलंकृत होऊन वाह. हे सोमा, इंद्राच्या पानासाठी.