ఋగ్వేదం · సూక్తం 9.50

9.50.1

उत्ते॒ शुष्मा॑स ईरते॒ सिन्धो॑रू॒र्मेरि॑व स्व॒नः ।
वा॒णस्य॑ चोदया प॒विम् ॥

సోమా, నీ బలాలు నది అలల ధ్వనిలా పైకి ఎగసిపడుతున్నాయి. వాణ జల్లెడ వైపు వాటిని నడిపించు.

प्र॒स॒वे त॒ उदी॑रते ति॒स्रो वाचो॑ मख॒स्युवः॑ ।
यदव्य॒ एषि॒ सान॑वि ॥

ప్రేరణలో నీ కోసం యజ్ఞాన్ని కోరే మూడు వాక్కులు పైకి లేస్తాయి, నువ్వు గొర్రె ఉన్నిపై ప్రవహించినప్పుడు.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यं हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म् ॥

గొర్రె ఉన్ని జల్లెడలో వారు ప్రియమైన, ప్రకాశించే సోమాన్ని రాళ్లతో చుట్టూ పిండుతారు; అతడు పవిత్రమై తేనె చిందిస్తాడు.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

అత్యంత ఉల్లాసకరుడా, కవీ, ధారతో పవిత్ర జల్లెడగా ప్రవహించు; ఋతం యొక్క గర్భస్థానంలో ఆసీనుడవడానికి.

स प॑वस्व मदिन्तम॒ गोभि॑रञ्जा॒नो अ॒क्तुभिः॑ ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ఆయనే, అత్యంత ఉల్లాసకరుడా, కిరణాలతో అలంకరించబడి, రాత్రులతో ఉషలతో అలంకరించబడి ప్రవహించు. సోమా, ఇంద్రుని పానం కోసం.