ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.50

9.50.1

उत्ते॒ शुष्मा॑स ईरते॒ सिन्धो॑रू॒र्मेरि॑व स्व॒नः ।
वा॒णस्य॑ चोदया प॒विम् ॥

സോമാ, നിന്റെ ശക്തികൾ നദിയിലെ തിരയുടെ ശബ്ദംപോലെ ഉയർന്നുയരുന്നു. വാണത്തിന്റെ അരിപ്പയിലേക്ക് അവയെ തെളിക്കുക.

प्र॒स॒वे त॒ उदी॑रते ति॒स्रो वाचो॑ मख॒स्युवः॑ ।
यदव्य॒ एषि॒ सान॑वि ॥

പ്രേരണയിൽ നിനക്കായി യാഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മൂന്നു വാക്കുകൾ ഉയരുന്നു, നീ ആടിന്റെ രോമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यं हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म् ॥

ആടിന്റെ രോമ അരിപ്പയിൽ അവർ പ്രിയനും തിളങ്ങുന്നവനുമായ സോമനെ കല്ലുകൾകൊണ്ട് ചുറ്റി പിഴിയുന്നു; അവൻ ശുദ്ധനായി തേൻ ചൊരിയുന്നു.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

ഏറ്റവും ഉല്ലാസദായകനേ, കവിയേ, ധാരയോടൊപ്പം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അരിപ്പയായി ഒഴുകുക; ഋതത്തിന്റെ ഗർഭസ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുന്നതിനായി.

स प॑वस्व मदिन्तम॒ गोभि॑रञ्जा॒नो अ॒क्तुभिः॑ ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

അവൻ തന്നെ, ഏറ്റവും ഉല്ലാസദായകനേ, രശ്മികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, രാത്രികളാലും ഉഷസ്സുകളാലും ആഭരണമണിഞ്ഞ് ഒഴുകുക. സോമാ, ഇന്ദ്രന്റെ പാനത്തിനായി.