ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 9.50

9.50.1

उत्ते॒ शुष्मा॑स ईरते॒ सिन्धो॑रू॒र्मेरि॑व स्व॒नः ।
वा॒णस्य॑ चोदया प॒विम् ॥

ಸೋಮನೇ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳು ನದಿಯ ಅಲೆಯ ಘೋಷದಂತೆ ಮೇಲೇರುತ್ತವೆ. ವಾಣದ ಜರಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು.

प्र॒स॒वे त॒ उदी॑रते ति॒स्रो वाचो॑ मख॒स्युवः॑ ।
यदव्य॒ एषि॒ सान॑वि ॥

ಪ್ರೇರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮೂರು ವಾಣಿಗಳು ಮೇಲೇರುತ್ತವೆ, ನೀನು ಕುರಿಯ ಉಣ್ಣೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿಯುವಾಗ.

अव्यो॒ वारे॒ परि॑ प्रि॒यं हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
पव॑मानं मधु॒श्चुत॑म् ॥

ಕುರಿಯ ಉಣ್ಣೆಯ ಜರಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರಿಯ, ಹೊಳೆಯುವ ಸೋಮವನ್ನು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಹಿಂಡುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಮಧು ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.

आ प॑वस्व मदिन्तम प॒वित्रं॒ धार॑या कवे ।
अ॒र्कस्य॒ योनि॑मा॒सद॑म् ॥

ಅತ್ಯಂತ ಉಲ್ಲಾಸಕರನೇ, ಕವಿಯೇ, ಧಾರೆಯೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಜರಡಿಯಾಗಿ ಹರಿ; ಋತದ ಗರ್ಭಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಲು.

स प॑वस्व मदिन्तम॒ गोभि॑रञ्जा॒नो अ॒क्तुभिः॑ ।
इन्द॒विन्द्रा॑य पी॒तये॑ ॥

ಅವನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಉಲ್ಲಾಸಕರನೇ, ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ರಾತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಷೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಹರಿ. ಸೋಮನೇ, ಇಂದ್ರನ ಪಾನಕ್ಕಾಗಿ.