ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.72.1
हरिं॑ मृजन्त्यरु॒षो न यु॑ज्यते॒ सं धे॒नुभिः॑ क॒लशे॒ सोमो॑ अज्यते ।
उद्वाच॑मी॒रय॑ति हि॒न्वते॑ म॒ती पु॑रुष्टु॒तस्य॒ कति॑ चित्परि॒प्रियः॑ ॥
ସୋମଙ୍କୁ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଯେପରି ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି। ଗାଈମାନଙ୍କ ସହିତ କଳସରେ ସୋମ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଏ। ସେ ବାଣୀକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ପଠାଏ; ମନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରଣା ଦିଏ। ବହୁଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ତାଙ୍କର କେତେ ପ୍ରିୟ ରୂପ!
9.72.2
सा॒कं व॑दन्ति ब॒हवो॑ मनी॒षिण॒ इन्द्र॑स्य॒ सोमं॑ ज॒ठरे॒ यदा॑दु॒हुः ।
यदी॑ मृ॒जन्ति॒ सुग॑भस्तयो॒ नरः॒ सनी॑ळाभिर्द॒शभिः॒ काम्यं॒ मधु॑ ॥
ଅନେକ ମନୀଷୀ ମିଳିତ ଭାବେ କହନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମକୁ ପେଟରେ ଦୋହିବା ସମୟରେ। କୁଶଳ ହସ୍ତ ଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ, ଦଶଟି ସନୀଳା-ସୂତ୍ର ସହିତ ପ୍ରିୟ ମଧୁ।
9.72.3
अर॑ममाणो॒ अत्ये॑ति॒ गा अ॒भि सूर्य॑स्य प्रि॒यं दु॑हि॒तुस्ति॒रो रव॑म् ।
अन्व॑स्मै॒ जोष॑मभरद्विनंगृ॒सः सं द्व॒यीभिः॒ स्वसृ॑भिः क्षेति जा॒मिभिः॑ ॥
ଗର୍ଜନ କରି ସେ ଗାଈମାନଙ୍କ ଆଡ଼େ ଯାଏ; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା (ଉଷା) ଆଡ଼େ, ତାଙ୍କ ଧ୍ୱନି ପାର ହୋଇ। ଅଜିତ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରୀତି ଆଣିଲା; ସେ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରେ।
9.72.4
नृधू॑तो॒ अद्रि॑षुतो ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यः पति॒र्गवां॑ प्र॒दिव॒ इन्दु॑र्ऋ॒त्वियः॑ ।
पुरं॑धिवा॒न्मनु॑षो यज्ञ॒साध॑नः॒ शुचि॑र्धि॒या प॑वते॒ सोम॑ इन्द्र ते ॥
ଅଚଳ, ପଥରରେ ପେଷା ହୋଇଥିବା, ବର୍ହିସ୍ ଘାସରେ ପ୍ରିୟ — ଗାଈମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ସୋମ; ଆକାଶର ବୁନ୍ଦା ପରି, ଋତୁ ଅନୁସାରେ ବହେ। ମନୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସାଧକ, ପବିତ୍ର ସୋମ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୁଦ୍ଧିରେ ତୁମ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
9.72.5
नृबा॒हुभ्यां॑ चोदि॒तो धार॑या सु॒तोऽनु॑ष्व॒धं प॑वते॒ सोम॑ इन्द्र ते ।
आप्राः॒ क्रतू॒न्त्सम॑जैरध्व॒रे म॒तीर्वेर्न द्रु॒षच्च॒म्वो॑रास॑द॒द्धरिः॑ ॥
ମଣିଷଙ୍କ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଧାରାରେ ନିଚୋଡ଼ା ସୋମ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ବିଧିକ୍ରମରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଯଜ୍ଞରେ ତୁମେ ସଂକଳ୍ପ ଓ ଶକ୍ତି ପୂରଣ କରି ଜିତିଲ; ପକ୍ଷୀ ପରି ଝରୁଥିବା ସେହି ସୋମ ଦୁଇ ପାତ୍ରରେ ବସିଲା — ସେହି ଲାଲ ସୋମ।
9.72.6
अं॒शुं दु॑हन्ति स्त॒नय॑न्त॒मक्षि॑तं क॒विं क॒वयो॒ऽपसो॑ मनी॒षिणः॑ ।
समी॒ गावो॑ म॒तयो॑ यन्ति सं॒यत॑ ऋ॒तस्य॒ योना॒ सद॑ने पुन॒र्भुवः॑ ॥
କବି, ମନୀଷୀମାନେ — କୁଶଳୀ — ମିଳିତ ଭାବେ, ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଅକ୍ଷୀଣ ସୋମ-ବିନ୍ଦୁ ଦୋହନ କରନ୍ତି। ପ୍ରକୃତରେ ଗାଈ ଓ ବିଚାର ଏକତ୍ର ଯାଆନ୍ତି; ଋତର ସ୍ଥାନରେ, ଆସନରେ, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଲଭନ୍ତି।
9.72.7
नाभा॑ पृथि॒व्या ध॒रुणो॑ म॒हो दि॒वोऽपामू॒र्मौ सिन्धु॑ष्व॒न्तरु॑क्षि॒तः ।
इन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ वृष॒भो वि॒भूव॑सुः॒ सोमो॑ हृ॒दे प॑वते॒ चारु॑ मत्स॒रः ॥
ପୃଥିବୀର ନାଭି ରୂପେ, ମହାନ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଧାରକ ରୂପେ, ନଦୀ ତରଙ୍ଗରେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ସିଞ୍ଚିତ — ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର, ବୃଷଭ, ବିଭୁବସୁ ସୋମ ମନୋରମ ଉଲ୍ଲାସକର ଧାରା ହୋଇ ହୃଦୟ ଦିଗକୁ ବହି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
9.72.8
स तू प॑वस्व॒ परि॒ पार्थि॑वं॒ रजः॑ स्तो॒त्रे शिक्ष॑न्नाधून्व॒ते च॑ सुक्रतो ।
मा नो॒ निर्भा॒ग्वसु॑नः सादन॒स्पृशो॑ र॒यिं पि॒शङ्गं॑ बहु॒लं व॑सीमहि ॥
ହେ ସୁକର୍ମା ସୋମ, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷକୁ ଘେରି ବହି ପବିତ୍ର ହୁଅ; ସ୍ତୋତାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ, କମ୍ପିତକୁ ଦାନ କରି। ଆମକୁ ଧନରୁ ବଞ୍ଚିତ କରନାହିଁ; ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଚୁର ସମ୍ପଦ ଆମେ ପାଇବା।
9.72.9
आ तू न॑ इन्दो श॒तदा॒त्वश्व्यं॑ स॒हस्र॑दातु पशु॒मद्धिर॑ण्यवत् ।
उप॑ मास्व बृह॒ती रे॒वती॒रिषोऽधि॑ स्तो॒त्रस्य॑ पवमान नो गहि ॥
ଏଠାକୁ ଆସ ସୋମ, ଶହେ ଦାନ ଦେଉଥିବା ଅଶ୍ୱଧନ ସହିତ, ହଜାର ଦାନ ଦେଉଥିବା, ପଶୁ ଓ ସୁନା ସହିତ। ଆମକୁ ବଡ଼, ଗୋ-ସମୃଦ୍ଧ, ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଷଣ ଦିଅ; ହେ ପବମାନ, ଆମ ସ୍ତୁତି ଉପରେ ଆସ।