ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.72.1
हरिं॑ मृजन्त्यरु॒षो न यु॑ज्यते॒ सं धे॒नुभिः॑ क॒लशे॒ सोमो॑ अज्यते ।
उद्वाच॑मी॒रय॑ति हि॒न्वते॑ म॒ती पु॑रुष्टु॒तस्य॒ कति॑ चित्परि॒प्रियः॑ ॥
സോമനെ അവർ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ചുവന്ന കുതിര കെട്ടപ്പെട്ടതുപോലെ. പശുക്കളോടൊപ്പം കലശത്തിൽ സോമൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അവൻ വാക്കിനെ മുകളിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു; മനസ്സാൽ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. പലരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ എത്ര പ്രിയമായവ!
9.72.2
सा॒कं व॑दन्ति ब॒हवो॑ मनी॒षिण॒ इन्द्र॑स्य॒ सोमं॑ ज॒ठरे॒ यदा॑दु॒हुः ।
यदी॑ मृ॒जन्ति॒ सुग॑भस्तयो॒ नरः॒ सनी॑ळाभिर्द॒शभिः॒ काम्यं॒ मधु॑ ॥
പല മനീഷികളും ഒന്നിച്ചു പറയുന്നു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമത്തെ വയറ്റിൽ കറന്നപ്പോൾ. നല്ല കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യർ അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, പത്ത് സനീളാ-നൂലുകളോടെ പ്രിയമായ മധുവിനെ.
9.72.3
अर॑ममाणो॒ अत्ये॑ति॒ गा अ॒भि सूर्य॑स्य प्रि॒यं दु॑हि॒तुस्ति॒रो रव॑म् ।
अन्व॑स्मै॒ जोष॑मभरद्विनंगृ॒सः सं द्व॒यीभिः॒ स्वसृ॑भिः क्षेति जा॒मिभिः॑ ॥
ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പശുക്കളിലേക്ക് പോകുന്നു; സൂര്യന്റെ പ്രിയ പുത്രിയിലേക്ക് (ഉഷസ്), അവളുടെ ശബ്ദത്തെ കടന്ന്. അജിതൻ അവന് പ്രീതി കൊണ്ടുവന്നു; അവൻ രണ്ടു സഹോദരിമാരോടും ബന്ധുസ്ത്രീകളോടും കൂടി വസിക്കുന്നു.
9.72.4
नृधू॑तो॒ अद्रि॑षुतो ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यः पति॒र्गवां॑ प्र॒दिव॒ इन्दु॑र्ऋ॒त्वियः॑ ।
पुरं॑धिवा॒न्मनु॑षो यज्ञ॒साध॑नः॒ शुचि॑र्धि॒या प॑वते॒ सोम॑ इन्द्र ते ॥
ഇളകാത്തവൻ, കല്ലുകൊണ്ട് അമർത്തപ്പെട്ടവൻ, ബർഹിസ് പുല്ലിൽ പ്രിയൻ — പശുക്കളുടെ നാഥൻ സോമൻ; ആകാശത്തുനിന്നുള്ള തുള്ളിപോലെ, കാലത്തിനൊത്ത് ഒഴുകുന്നു. മനുവിന്റെ യജ്ഞം സാധിപ്പിക്കുന്നവൻ, പവിത്രനായ സോമൻ, ഇന്ദ്രാ, ബുദ്ധിയാൽ നിനക്കായി ശുദ്ധനാകുന്നു.
9.72.5
नृबा॒हुभ्यां॑ चोदि॒तो धार॑या सु॒तोऽनु॑ष्व॒धं प॑वते॒ सोम॑ इन्द्र ते ।
आप्राः॒ क्रतू॒न्त्सम॑जैरध्व॒रे म॒तीर्वेर्न द्रु॒षच्च॒म्वो॑रास॑द॒द्धरिः॑ ॥
മനുഷ്യരുടെ കൈകളാൽ പ്രേരിതനായി, ധാരയാൽ പിഴിയപ്പെട്ട സോമൻ, ഇന്ദ്രാ, നിനക്കായി ആചാരക്രമത്തിൽ ശുദ്ധനാകുന്നു. യജ്ഞത്തിൽ നീ സങ്കല്പങ്ങളും ശക്തികളും പൂർത്തിയാക്കി വിജയിച്ചു; പക്ഷിയെപ്പോലെ ഇറ്റുവീഴുന്ന രണ്ടു പാത്രങ്ങളിലേക്ക് അവൻ ഇരുന്നു — ആ ചുവന്ന സോമൻ.
9.72.6
अं॒शुं दु॑हन्ति स्त॒नय॑न्त॒मक्षि॑तं क॒विं क॒वयो॒ऽपसो॑ मनी॒षिणः॑ ।
समी॒ गावो॑ म॒तयो॑ यन्ति सं॒यत॑ ऋ॒तस्य॒ योना॒ सद॑ने पुन॒र्भुवः॑ ॥
കവികളും മനീഷികളും — നിപുണരും — ചേർന്ന്, ഗർജിക്കുന്ന അക്ഷീണ സോമബിന്ദുവിനെ കറക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ പശുക്കളും ചിന്തകളും ഒന്നിച്ചു പോകുന്നു; ഋതത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തും ആസനത്തിലും, വീണ്ടും ജനിക്കുന്നവ.
9.72.7
नाभा॑ पृथि॒व्या ध॒रुणो॑ म॒हो दि॒वोऽपामू॒र्मौ सिन्धु॑ष्व॒न्तरु॑क्षि॒तः ।
इन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ वृष॒भो वि॒भूव॑सुः॒ सोमो॑ हृ॒दे प॑वते॒ चारु॑ मत्स॒रः ॥
ഭൂമിയുടെ നാഭിയായി, മഹത്തായ ദ്യുലോകത്തെ താങ്ങുന്നവനായി, നദികളുടെ തിരമാലകളിൽ ജലത്തിനിടയിൽ തളിക്കപ്പെട്ടവൻ — ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രവും കാളയും വിഭുവസുവുമായ സോമൻ മനോഹരവും ഉല്ലാസദായകവുമായ ധാരയായി ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഒഴുകി ശുദ്ധമാകുന്നു.
9.72.8
स तू प॑वस्व॒ परि॒ पार्थि॑वं॒ रजः॑ स्तो॒त्रे शिक्ष॑न्नाधून्व॒ते च॑ सुक्रतो ।
मा नो॒ निर्भा॒ग्वसु॑नः सादन॒स्पृशो॑ र॒यिं पि॒शङ्गं॑ बहु॒लं व॑सीमहि ॥
സുകർമ്മാവായ സോമാ, നീ ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തെ ചുറ്റി ഒഴുകി ശുദ്ധമാകൂ; സ്തോതാവിന് ഉപദേശിച്ചും കമ്പിക്കുന്നവന് നൽകിയും. ഞങ്ങളെ സമ്പത്തിൽനിന്ന് അകറ്റരുതേ; പൊൻനിറവും സമൃദ്ധവുമായ ധനം ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.
9.72.9
आ तू न॑ इन्दो श॒तदा॒त्वश्व्यं॑ स॒हस्र॑दातु पशु॒मद्धिर॑ण्यवत् ।
उप॑ मास्व बृह॒ती रे॒वती॒रिषोऽधि॑ स्तो॒त्रस्य॑ पवमान नो गहि ॥
ഇവിടെ വരൂ സോമാ, നൂറു ദാനങ്ങൾ നൽകുന്ന അശ്വധനത്തോടും, ആയിരം ദാനങ്ങൾ നൽകുന്ന, കന്നുകാലികളും പൊന്നുമുള്ളവനായി. ഞങ്ങൾക്ക് വലുതും പശുസമൃദ്ധവും അന്നസമൃദ്ധവുമായ പോഷണം നൽകൂ; ഓ പവമാനാ, ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിയിലേക്ക് വരൂ.