ரிக் வேதம் · சூக்தம் 9.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.72.1
हरिं॑ मृजन्त्यरु॒षो न यु॑ज्यते॒ सं धे॒नुभिः॑ क॒लशे॒ सोमो॑ अज्यते ।
उद्वाच॑मी॒रय॑ति हि॒न्वते॑ म॒ती पु॑रुष्टु॒तस्य॒ कति॑ चित्परि॒प्रियः॑ ॥
சோமனைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்; சிவந்த குதிரை பூட்டப்பட்டது போல். பசுக்களுடன் கலசத்தில் சோமம் அபிஷேகிக்கப்படுகிறான். அவன் வாக்கை மேலே எழுப்புகிறான்; எண்ணத்தால் தூண்டுகிறான். பலராலும் போற்றப்படும் அவனது எத்தனை பிரியமானவை!
9.72.2
सा॒कं व॑दन्ति ब॒हवो॑ मनी॒षिण॒ इन्द्र॑स्य॒ सोमं॑ ज॒ठरे॒ यदा॑दु॒हुः ।
यदी॑ मृ॒जन्ति॒ सुग॑भस्तयो॒ नरः॒ सनी॑ळाभिर्द॒शभिः॒ काम्यं॒ मधु॑ ॥
பல ஞானிகள் ஒன்றாகச் சொல்கிறார்கள்; இந்திரனுக்காக வயிற்றில் சோமத்தை அவர்கள் கறந்தபோது. நல்ல கையாளுதல் கொண்ட மனிதர்கள் அவனைச் சுத்தம் செய்யும்போது, பத்து சனீளா-நூல்களுடன் விரும்பத்தக்க தேனை.
9.72.3
अर॑ममाणो॒ अत्ये॑ति॒ गा अ॒भि सूर्य॑स्य प्रि॒यं दु॑हि॒तुस्ति॒रो रव॑म् ।
अन्व॑स्मै॒ जोष॑मभरद्विनंगृ॒सः सं द्व॒यीभिः॒ स्वसृ॑भिः क्षेति जा॒मिभिः॑ ॥
முழங்கிக்கொண்டு அவன் பசுக்களை நோக்கிச் செல்கிறான்; சூரியனின் அன்பு மகளின் பக்கம், அவள் ஒலியைக் கடந்து. அடங்காதவன் அவனுக்கு இன்பத்தைக் கொண்டுவந்தான்; அவன் இரு சகோதரிகளுடனும், உறவுப் பெண்களுடனும் தங்குகிறான்.
9.72.4
नृधू॑तो॒ अद्रि॑षुतो ब॒र्हिषि॑ प्रि॒यः पति॒र्गवां॑ प्र॒दिव॒ इन्दु॑र्ऋ॒त्वियः॑ ।
पुरं॑धिवा॒न्मनु॑षो यज्ञ॒साध॑नः॒ शुचि॑र्धि॒या प॑वते॒ सोम॑ इन्द्र ते ॥
அசையாதவன், கல்லால் அழுத்தப்பட்டவன், பர்ஹிஸ் புல்மேல் அன்பானவன் — பசுக்களின் தலைவன் சோமன்; வானத்திலிருந்து துளி போல், காலத்திற்கேற்ப ஓடுகிறான். மனுவின் யாகத்தை நிறைவேற்றுபவன், தூய சோமன், இந்திரா, ஞானத்தால் உனக்காகத் தூய்மையாகிறான்.
9.72.5
नृबा॒हुभ्यां॑ चोदि॒तो धार॑या सु॒तोऽनु॑ष्व॒धं प॑वते॒ सोम॑ इन्द्र ते ।
आप्राः॒ क्रतू॒न्त्सम॑जैरध्व॒रे म॒तीर्वेर्न द्रु॒षच्च॒म्वो॑रास॑द॒द्धरिः॑ ॥
மனிதர்களின் கைகளால் தூண்டப்பட்ட, நீரோட்டத்தால் பிழியப்பட்ட சோமன், இந்திரா, உனக்காகச் சடங்கு முறையில் தூய்மையாகிறான். யாகத்தில் எண்ணங்களையும் ஆற்றல்களையும் நிறைவேற்றி, வென்றாய்; பறவைபோல் சொட்டும் அந்த இரு கிண்ணங்களுக்குள் அமர்ந்தான் — அந்தச் சிவந்த சோமன்.
9.72.6
अं॒शुं दु॑हन्ति स्त॒नय॑न्त॒मक्षि॑तं क॒विं क॒वयो॒ऽपसो॑ मनी॒षिणः॑ ।
समी॒ गावो॑ म॒तयो॑ यन्ति सं॒यत॑ ऋ॒तस्य॒ योना॒ सद॑ने पुन॒र्भुवः॑ ॥
கவிகள், மனீஷிகள் — திறமையாளர்கள் — ஒன்றாக, முழங்கும் அழியாத சோமத் துளியைக் கறக்கிறார்கள். உண்மையாகவே பசுக்களும் எண்ணங்களும் ஒன்றுசேர்ந்து செல்கின்றன; ரிதத்தின் இடத்திலும் இருக்கையிலும், மீண்டும் பிறப்பவை.
9.72.7
नाभा॑ पृथि॒व्या ध॒रुणो॑ म॒हो दि॒वोऽपामू॒र्मौ सिन्धु॑ष्व॒न्तरु॑क्षि॒तः ।
इन्द्र॑स्य॒ वज्रो॑ वृष॒भो वि॒भूव॑सुः॒ सोमो॑ हृ॒दे प॑वते॒ चारु॑ मत्स॒रः ॥
பூமியின் மையமாக, வானத்தின் பெரும் தாங்கியாக, நீர்களின் அலையில், நதிகளின் நடுவே தெளிக்கப்பட்டவன் — இந்திரனின் வஜ்ரமும் காளையுமான விபுவசு சோமன் இனிய மகிழ்வூட்டும் வடிவில் இதயத்தை நோக்கிப் பாய்ந்து தூய்மையடைகிறான்.
9.72.8
स तू प॑वस्व॒ परि॒ पार्थि॑वं॒ रजः॑ स्तो॒त्रे शिक्ष॑न्नाधून्व॒ते च॑ सुक्रतो ।
मा नो॒ निर्भा॒ग्वसु॑नः सादन॒स्पृशो॑ र॒यिं पि॒शङ्गं॑ बहु॒लं व॑सीमहि ॥
நல்ல எண்ணமுடைய சோமனே, நீ பூமியின் வெளியைச் சுற்றிப் பாய்ந்து தூய்மையடை; துதிப்பவனுக்கு அறிவூட்டி, அசைப்பவனுக்கு வழங்கி. எங்களை வளத்திலிருந்து விலக்காதே; பொன்னிறமும் மிகுதியுமான செல்வத்தை நாங்கள் பெறுவோம்.
9.72.9
आ तू न॑ इन्दो श॒तदा॒त्वश्व्यं॑ स॒हस्र॑दातु पशु॒मद्धिर॑ण्यवत् ।
उप॑ मास्व बृह॒ती रे॒वती॒रिषोऽधि॑ स्तो॒त्रस्य॑ पवमान नो गहि ॥
இங்கே வா சோமனே, நூறு கொடைகளைத் தரும் குதிரைச் செல்வத்துடனும், ஆயிரம் கொடைகளைத் தரும் கால்நடை, பொன் ஆகியவற்றுடனும். பெரியதும், பசுவளமுள்ளதுமான உணவை எங்களுக்கு அளி; தூய்மையாகும் சோமனே, எங்கள் துதியின் மேல் வா.