સામવેદ · વિભાગ 1.52

1.52.497

अ꣡चि꣢क्रद꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रि꣢र्म꣣हान्मि꣣त्रो꣡ न द꣢꣯र्श꣣तः꣢ ।
स꣡ꣳ सूर्ये꣢꣯ण दिद्युते ॥ ४९७ ॥

વૃષભની જેમ ગર્જતો હરિ, મહાન, મિત્ર સમાન દર્શનીય, સૂર્ય સાથે તે પ્રકાશે છે.

आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ४९८ ॥

આજે તારા આનંદદાયી બળને, વહન કરનાર તને અમે વરીએ છીએ; રક્ષક, અનેકોએ ઇચ્છેલા.

अ꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡ न꣢य ।
पु꣣नीही꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ॥ ४९९ ॥

હે અધ્વર્યુ, પથ્થરો વડે નિચોવેલા સોમને પવિત્રમાં લાવ; ઇન્દ્રના પીવા માટે તેને શુદ્ધ કર.

त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति꣣ धा꣡रा꣢ सु꣣त꣡स्यान्ध꣢꣯सः ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ ५०० ॥

તે ઉલ્લાસદાયક પાર થઈ વહે છે; નિચોવેલા રસની ધારા દોડે છે. તે ઉલ્લાસદાયક પાર થઈ દોડે છે.

आ꣡ प꣢वस्व सह꣣स्रि꣡ण꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
अ꣣स्मे꣡ श्रवा꣢꣯ꣳसि धारय ॥ ५०१ ॥

હે સોમ, અમારા માટે હજારગણું ધન, ઉત્તમ વીર્ય લઈ વહી આવ; અમને યશ ધારણ કરાવ.

अ꣡नु꣢ प्र꣣त्ना꣡स꣢ आ꣣य꣡वः꣢ प꣣दं꣡ नवी꣢꣯यो अक्रमुः ।
रु꣣चे꣡ ज꣢नन्त꣣ सू꣡र्य꣢म् ॥ ५०२ ॥

પ્રાચીન માનવો નવા સ્થાન તરફ પગલાં માંડ્યા; પ્રકાશ માટે સૂર્યને જન્માવતા તેઓ આગળ વધ્યા.

अ꣡र्षा꣢ सोम द्यु꣣म꣡त्त꣢मो꣣ऽभि꣡ द्रोणा꣢꣯नि꣣ रो꣡रु꣢वत् ।
सी꣢द꣣न्यो꣢नौ꣣ व꣢ ने꣣ष्वा꣢ ॥ ५०३ ॥

હે સોમ, તું અત્યંત તેજસ્વી થઈને વહે છે અને દ્રોણ-પાત્રો તરફ ગર્જે છે. તારા આસનોમાં બેસીને તું અહીં આવે છે.

वृ꣡षा꣢ सोम द्यु꣣मा꣡ꣳ अ꣢सि꣣ वृ꣡षा꣢ देव꣣ वृ꣡ष꣢व्रतः ।
वृ꣡षा꣣ ध꣡र्मा꣢णि दध्रिषे ॥ ५०४ ॥

હે સોમ, તું વર્ષા કરનાર અને તેજસ્વી છે. હે દેવ, વર્ષાવ્રતવાળો વૃષભ તું છે; તું ધર્મોને ધારણ કરે છે.

इ꣣षे꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ मृ꣣ज्य꣡मा꣢नो मनी꣣षि꣡भिः꣢ ।
इ꣡न्दो꣢ रु꣣चा꣡भि गा इ꣢꣯हि ॥ ५०५ ॥

અન્ન માટે ધારામાં વહીને શુદ્ધ થા; મનીષીઓ દ્વારા શુદ્ધ થયેલો, હે ઇંદુ, તારી દીપ્તિથી ગાયો (કિરણો) તરફ આવ.

म꣣न्द्र꣡या꣢ सोम꣣ धा꣡र꣢या꣣ वृ꣡षा꣢ पवस्व देव꣣युः꣢ ।
अ꣢व्या꣣ वा꣡रे꣢भिरस्म꣣युः꣢ ॥ ५०६ ॥

હે સોમ, મધુર ધારાથી, વર્ષાકારી વૃષભ થઈને, દેવોને ઇચ્છતો વહે. ઊનના ગાળણ સાથે, અમને ઇચ્છતો શુદ્ધ થા.

अ꣣या꣡ सो꣢म सु꣣कृत्य꣡पा꣢ म꣣हा꣢उ ।
न्त्सन्न꣣꣬भ्य꣢꣯वर्धथाः ।
म꣣ न्दान꣡ इद्वृ꣢꣯षायसे ॥ ५०७ ॥

આ સત્કર્મથી, હે સોમ, તું મહાન થઈને વધ્યો છે. હર્ષિત થઈને, ખરેખર વર્ષાકારી વૃષભની જેમ તું આગળ વધે છે.

अ꣣यं꣡ विच꣢꣯र्षणिर्हि꣣तः꣡ पव꣢꣯मानः꣣ स꣡ चे꣢तति ।
हि꣣न्वान꣡ आप्यं꣢꣯ बृ꣣ह꣢त् ॥ ५०८ ॥

આ સર્વદ્રષ્ટા, સ્થાપિત, પવમાન સોમ છે; તે જાગે છે. પ્રેરણા આપતો તે મહાન બાંધવ (સખા)ને જગાડે છે.

प्र꣡ न꣢ इन्दो म꣣हे꣡ तु न꣢꣯ ऊ꣣र्मिं꣡ न बिभ्र꣢꣯दर्षसि ।
अ꣣भि꣢ दे꣣वा꣢ꣳ अ꣣या꣡स्यः꣢ ॥ ५०९ ॥

હે સોમ, અમારા મહાન કલ્યાણ માટે મોજાની જેમ વહીને દેવતાઓ તરફ જાઓ.

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वते꣣ मृ꣢꣫धोऽप꣣ सो꣢मो꣣ अ꣡रा꣢व्णः ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य नि꣣ष्कृ꣢तम् ॥ ५१० ॥

શત્રુઓને દૂર હાંકતો સોમ શુદ્ધ થઈને વહે છે; કૃપણોને દૂર કરીને ઇન્દ્રના તૈયાર સ્થાન તરફ જાય છે.