ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.52

1.52.497

अ꣡चि꣢क्रद꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रि꣢र्म꣣हान्मि꣣त्रो꣡ न द꣢꣯र्श꣣तः꣢ ।
स꣡ꣳ सूर्ये꣢꣯ण दिद्युते ॥ ४९७ ॥

ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗਰਜਦਾ ਹਰਿ, ਮਹਾਨ, ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਦਰਸ਼ਨੀ, ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ४९८ ॥

ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਸੁਖਦਾਈ ਬਲ ਨੂੰ, ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ; ਰੱਖਿਅਕ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋੜੀਂਦੇ।

अ꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡ न꣢य ।
पु꣣नीही꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ॥ ४९९ ॥

ਹੇ ਅਧਵਰਯੂ, ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰ।

त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति꣣ धा꣡रा꣢ सु꣣त꣡स्यान्ध꣢꣯सः ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ ५०० ॥

ਉਹ ਉਤੇਜਕ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜੇ ਰਸ ਦੀ ਧਾਰ ਦੌੜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਤੇਜਕ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।

आ꣡ प꣢वस्व सह꣣स्रि꣡ण꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
अ꣣स्मे꣡ श्रवा꣢꣯ꣳसि धारय ॥ ५०१ ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਧਨ, ਉੱਤਮ ਵੀਰਤਾ ਲੈ ਕੇ ਵਹਿ ਆ; ਸਾਨੂੰ ਯਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਵਾ।

अ꣡नु꣢ प्र꣣त्ना꣡स꣢ आ꣣य꣡वः꣢ प꣣दं꣡ नवी꣢꣯यो अक्रमुः ।
रु꣣चे꣡ ज꣢नन्त꣣ सू꣡र्य꣢म् ॥ ५०२ ॥

ਪੁਰਾਤਨ ਮਨੁੱਖ ਨਵੇਂ ਟਿਕਾਣੇ ਵੱਲ ਕਦਮ ਵਧਾਏ; ਚਾਨਣ ਲਈ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।

अ꣡र्षा꣢ सोम द्यु꣣म꣡त्त꣢मो꣣ऽभि꣡ द्रोणा꣢꣯नि꣣ रो꣡रु꣢वत् ।
सी꣢द꣣न्यो꣢नौ꣣ व꣢ ने꣣ष्वा꣢ ॥ ५०३ ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਪਾਤਰਾਂ ਵੱਲ ਗਰਜਦਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੇ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ।

वृ꣡षा꣢ सोम द्यु꣣मा꣡ꣳ अ꣢सि꣣ वृ꣡षा꣢ देव꣣ वृ꣡ष꣢व्रतः ।
वृ꣡षा꣣ ध꣡र्मा꣢णि दध्रिषे ॥ ५०४ ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵ, ਵਰਖਾ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਦਾ ਹੈਂ।

इ꣣षे꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ मृ꣣ज्य꣡मा꣢नो मनी꣣षि꣡भिः꣢ ।
इ꣡न्दो꣢ रु꣣चा꣡भि गा इ꣢꣯हि ॥ ५०५ ॥

ਅੰਨ ਲਈ ਧਾਰਾ ਨਾਲ ਵਹਿ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ; ਮਨੀਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਇੰਦੂ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ (ਕਿਰਨਾਂ) ਵੱਲ ਆ।

म꣣न्द्र꣡या꣢ सोम꣣ धा꣡र꣢या꣣ वृ꣡षा꣢ पवस्व देव꣣युः꣢ ।
अ꣢व्या꣣ वा꣡रे꣢भिरस्म꣣युः꣢ ॥ ५०६ ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਮਿੱਠੀ ਧਾਰਾ ਨਾਲ, ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਵਹਿ। ਉੱਨ ਦੀਆਂ ਛਾਣਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ।

अ꣣या꣡ सो꣢म सु꣣कृत्य꣡पा꣢ म꣣हा꣢उ ।
न्त्सन्न꣣꣬भ्य꣢꣯वर्धथाः ।
म꣣ न्दान꣡ इद्वृ꣢꣯षायसे ॥ ५०७ ॥

ਇਸ ਸੁਕਰਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵਧਿਆ ਹੈਂ। ਹਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈਂ।

अ꣣यं꣡ विच꣢꣯र्षणिर्हि꣣तः꣡ पव꣢꣯मानः꣣ स꣡ चे꣢तति ।
हि꣣न्वान꣡ आप्यं꣢꣯ बृ꣣ह꣢त् ॥ ५०८ ॥

ਇਹ ਸਰਬਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਸਥਾਪਿਤ, ਪਵਮਾਨ ਸੋਮ ਹੈ; ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੰਧੂ (ਸਖਾ) ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।

प्र꣡ न꣢ इन्दो म꣣हे꣡ तु न꣢꣯ ऊ꣣र्मिं꣡ न बिभ्र꣢꣯दर्षसि ।
अ꣣भि꣢ दे꣣वा꣢ꣳ अ꣣या꣡स्यः꣢ ॥ ५०९ ॥

ਹੇ ਸੋਮ, ਸਾਡੇ ਮਹਾਨ ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਓ।

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वते꣣ मृ꣢꣫धोऽप꣣ सो꣢मो꣣ अ꣡रा꣢व्णः ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य नि꣣ष्कृ꣢तम् ॥ ५१० ॥

ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਕੰਜੂਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।