സാമവേദം · ഭാഗം 1.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.52.497
अ꣡चि꣢क्रद꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रि꣢र्म꣣हान्मि꣣त्रो꣡ न द꣢꣯र्श꣣तः꣢ ।
स꣡ꣳ सूर्ये꣢꣯ण दिद्युते ॥ ४९७ ॥
കാളയെപ്പോലെ ഗർജ്ജിക്കുന്ന ഹരി, മഹാനായവൻ, മിത്രനെപ്പോലെ ദർശനീയൻ, സൂര്യനോടൊപ്പം അവൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.
1.52.498
आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ४९८ ॥
ഇന്ന് നിന്റെ സന്തോഷദായകമായ ബലത്തെ, വഹിക്കുന്നവനായ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വരിക്കുന്നു; രക്ഷിക്കുന്നവനേ, പലരും ആഗ്രഹിക്കുന്നവനേ.
1.52.499
अ꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡ न꣢य ।
पु꣣नीही꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ॥ ४९९ ॥
അധ്വര്യോ, കല്ലുകളാൽ പിഴിഞ്ഞ സോമത്തെ പവിത്രത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ; ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാനായി അതിനെ ശുദ്ധമാക്കൂ.
1.52.500
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति꣣ धा꣡रा꣢ सु꣣त꣡स्यान्ध꣢꣯सः ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ ५०० ॥
ആ ഉന്മേഷദായകൻ കടന്നൊഴുകുന്നു; പിഴിഞ്ഞ രസത്തിന്റെ ധാര ഓടുന്നു. ആ ഉന്മേഷദായകൻ കടന്നൊഴുകി ഓടുന്നു.
1.52.501
आ꣡ प꣢वस्व सह꣣स्रि꣡ण꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
अ꣣स्मे꣡ श्रवा꣢꣯ꣳसि धारय ॥ ५०१ ॥
സോമാ, ഞങ്ങൾക്കായി ആയിരം മടങ്ങ് സമ്പത്തും നല്ല വീര്യവും ഒഴുകിവരൂ; ഞങ്ങളിൽ യശസ്സു ധരിപ്പിക്കൂ.
1.52.502
अ꣡नु꣢ प्र꣣त्ना꣡स꣢ आ꣣य꣡वः꣢ प꣣दं꣡ नवी꣢꣯यो अक्रमुः ।
रु꣣चे꣡ ज꣢नन्त꣣ सू꣡र्य꣢म् ॥ ५०२ ॥
പുരാതന മനുഷ്യർ പുതിയ സ്ഥാനത്തേക്ക് ചുവടുവച്ചു; വെളിച്ചത്തിനായി സൂര്യനെ ജനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നേറി.
1.52.503
अ꣡र्षा꣢ सोम द्यु꣣म꣡त्त꣢मो꣣ऽभि꣡ द्रोणा꣢꣯नि꣣ रो꣡रु꣢वत् ।
सी꣢द꣣न्यो꣢नौ꣣ व꣢ ने꣣ष्वा꣢ ॥ ५०३ ॥
ഹേ സോമാ, നീ ഏറ്റവും തേജസ്വിയായി ഒഴുകുന്നു; ദ്രോണ പാത്രങ്ങളിലേക്ക് ഗർജ്ജിക്കുന്നു. നിന്റെ ആസനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന് നീ ഇവിടെ വരുന്നു.
1.52.504
वृ꣡षा꣢ सोम द्यु꣣मा꣡ꣳ अ꣢सि꣣ वृ꣡षा꣢ देव꣣ वृ꣡ष꣢व्रतः ।
वृ꣡षा꣣ ध꣡र्मा꣢णि दध्रिषे ॥ ५०४ ॥
ഹേ സോമാ, നീ വർഷിക്കുന്നവനും തേജസ്വിയുമാണ്. ഹേ ദേവാ, വർഷവ്രതമുള്ള വൃഷഭൻ നീ; നീ ധർമ്മങ്ങളെ ധരിക്കുന്നു.
1.52.505
इ꣣षे꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ मृ꣣ज्य꣡मा꣢नो मनी꣣षि꣡भिः꣢ ।
इ꣡न्दो꣢ रु꣣चा꣡भि गा इ꣢꣯हि ॥ ५०५ ॥
അന്നത്തിനായി ധാരയോടെ ഒഴുകി ശുദ്ധമാകൂ; മനീഷികളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, ഹേ ഇന്ദോ, നിന്റെ പ്രകാശത്താൽ പശുക്കളിലേക്ക് (രശ്മികളിലേക്ക്) വരൂ.
1.52.506
म꣣न्द्र꣡या꣢ सोम꣣ धा꣡र꣢या꣣ वृ꣡षा꣢ पवस्व देव꣣युः꣢ ।
अ꣢व्या꣣ वा꣡रे꣢भिरस्म꣣युः꣢ ॥ ५०६ ॥
ഹേ സോമാ, മധുരമായ ധാരയോടെ, വർഷിക്കുന്ന വൃഷഭനായി, ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിച്ച് ഒഴുകുക. കമ്പിളിയുടെ അരിപ്പകളോടൊപ്പം, ഞങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച് ശുദ്ധമാകൂ.
1.52.507
अ꣣या꣡ सो꣢म सु꣣कृत्य꣡पा꣢ म꣣हा꣢उ ।
न्त्सन्न꣣꣬भ्य꣢꣯वर्धथाः ।
म꣣ न्दान꣡ इद्वृ꣢꣯षायसे ॥ ५०७ ॥
ഈ സത്കർമ്മത്താൽ, ഹേ സോമാ, നീ മഹാനായി വളർന്നു. ആനന്ദത്തോടെ, തീർച്ചയായും വർഷിക്കുന്ന വൃഷഭനെപ്പോലെ നീ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.
1.52.508
अ꣣यं꣡ विच꣢꣯र्षणिर्हि꣣तः꣡ पव꣢꣯मानः꣣ स꣡ चे꣢तति ।
हि꣣न्वान꣡ आप्यं꣢꣯ बृ꣣ह꣢त् ॥ ५०८ ॥
ഇവൻ സർവ്വദർശിയും സ്ഥാപിതനുമായ പവമാന സോമനാണ്; അവൻ ഉണരുന്നു. പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവനായി, അവൻ മഹാനായ ബന്ധുവിനെ (സഖാവിനെ) ഉണർത്തുന്നു.
1.52.509
प्र꣡ न꣢ इन्दो म꣣हे꣡ तु न꣢꣯ ऊ꣣र्मिं꣡ न बिभ्र꣢꣯दर्षसि ।
अ꣣भि꣢ दे꣣वा꣢ꣳ अ꣣या꣡स्यः꣢ ॥ ५०९ ॥
ഹേ സോമാ, ഞങ്ങളുടെ മഹത്തായ ക്ഷേമത്തിനായി തിരമാല പോലെ ഒഴുകി ദേവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകൂ.
1.52.510
अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वते꣣ मृ꣢꣫धोऽप꣣ सो꣢मो꣣ अ꣡रा꣢व्णः ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य नि꣣ष्कृ꣢तम् ॥ ५१० ॥
ശത്രുക്കളെ അകറ്റിക്കൊണ്ട് സോമൻ ശുദ്ധനായി ഒഴുകുന്നു; ലുബ്ധരെ അകറ്റി ഇന്ദ്രന്റെ ഒരുക്കിയ സ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുന്നു.