Sāmaveda · Abschnitt 1.52

1.52.497

अ꣡चि꣢क्रद꣣द्वृ꣢षा꣣ ह꣡रि꣢र्म꣣हान्मि꣣त्रो꣡ न द꣢꣯र्श꣣तः꣢ ।
स꣡ꣳ सूर्ये꣢꣯ण दिद्युते ॥ ४९७ ॥

Der stiergleiche, falbe, mächtige rauscht laut; herrlich wie Mitra, leuchtet er zusammen mit der Sonne.

आ꣢ ते꣣ द꣡क्षं꣢ मयो꣣भु꣢वं꣣ व꣡ह्नि꣢म꣣द्या꣡ वृ꣢णीमहे ।
पा꣢न्त꣣मा꣡ पु꣢रु꣣स्पृ꣡ह꣢म् ॥ ४९८ ॥

Heute erwählen wir deine Kraft, die Freude bringt, dich, den Träger; schützend, von vielen ersehnt.

अ꣡ध्व꣢र्यो꣣ अ꣡द्रि꣢भिः सु꣣त꣡ꣳ सोमं꣢꣯ प꣣वि꣢त्र꣣ आ꣡ न꣢य ।
पु꣣नीही꣡न्द्रा꣢य꣣ पा꣡त꣢वे ॥ ४९९ ॥

O Adhvaryu, bring mit den Preßsteinen den gepreßten Soma in den Seiher; reinige ihn, daß Indra trinke.

त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति꣣ धा꣡रा꣢ सु꣣त꣡स्यान्ध꣢꣯सः ।
त꣢र꣣त्स꣢ म꣣न्दी꣡ धा꣢वति ॥ ५०० ॥

Jener berauschende fließt hindurch; der Strom des gepreßten Saftes läuft. Jener berauschende fließt hindurch und läuft.

आ꣡ प꣢वस्व सह꣣स्रि꣡ण꣢ꣳ र꣣यि꣡ꣳ सो꣢म सु꣣वी꣡र्य꣢म् ।
अ꣣स्मे꣡ श्रवा꣢꣯ꣳसि धारय ॥ ५०१ ॥

Fließe zu uns, o Soma, tausendfältigen Reichtum mit guter Heldenkraft; verleihe uns Ruhm.

अ꣡नु꣢ प्र꣣त्ना꣡स꣢ आ꣣य꣡वः꣢ प꣣दं꣡ नवी꣢꣯यो अक्रमुः ।
रु꣣चे꣡ ज꣢नन्त꣣ सू꣡र्य꣢म् ॥ ५०२ ॥

Die alten Männer schritten dem neueren Ort entgegen; die Sonne für das Licht hervorbringend, schritten sie voran.

अ꣡र्षा꣢ सोम द्यु꣣म꣡त्त꣢मो꣣ऽभि꣡ द्रोणा꣢꣯नि꣣ रो꣡रु꣢वत् ।
सी꣢द꣣न्यो꣢नौ꣣ व꣢ ने꣣ष्वा꣢ ॥ ५०३ ॥

Fließe, Soma, du Strahlendster, brausend zu den Holzgefäßen; auf deinen Sitzen sitzend, komm hierher.

वृ꣡षा꣢ सोम द्यु꣣मा꣡ꣳ अ꣢सि꣣ वृ꣡षा꣢ देव꣣ वृ꣡ष꣢व्रतः ।
वृ꣡षा꣣ ध꣡र्मा꣢णि दध्रिषे ॥ ५०४ ॥

Du bist Soma, strahlend und regenspendend; o Gott, du bist der Stier der regnenden Gelübde; du trägst die Ordnungen.

इ꣣षे꣡ प꣢वस्व꣣ धा꣡र꣢या꣣ मृ꣣ज्य꣡मा꣢नो मनी꣣षि꣡भिः꣢ ।
इ꣡न्दो꣢ रु꣣चा꣡भि गा इ꣢꣯हि ॥ ५०५ ॥

Fließe für die Nahrung mit deinem Strom, gereinigt von den Weisen; o Indu, komm mit deinem Glanz zu den Kühen, den Strahlen.

म꣣न्द्र꣡या꣢ सोम꣣ धा꣡र꣢या꣣ वृ꣡षा꣢ पवस्व देव꣣युः꣢ ।
अ꣢व्या꣣ वा꣡रे꣢भिरस्म꣣युः꣢ ॥ ५०६ ॥

O Soma, mit süßem Strom, als regnender Stier, fließe, die Götter suchend; mit den Wollfiltern reinige dich, uns suchend.

अ꣣या꣡ सो꣢म सु꣣कृत्य꣡पा꣢ म꣣हा꣢उ ।
न्त्सन्न꣣꣬भ्य꣢꣯वर्धथाः ।
म꣣ न्दान꣡ इद्वृ꣢꣯षायसे ॥ ५०७ ॥

Durch diese gute Tat, o Soma, bist du groß geworden und gewachsen; erhoben, schreitest du wahrlich voran wie ein regnender Stier.

अ꣣यं꣡ विच꣢꣯र्षणिर्हि꣣तः꣡ पव꣢꣯मानः꣣ स꣡ चे꣢तति ।
हि꣣न्वान꣡ आप्यं꣢꣯ बृ꣣ह꣢त् ॥ ५०८ ॥

Dieser allsehende, eingesetzte Pavamāna-Soma erwacht; antreibend weckt er den großen Verwandten, den Freund.

प्र꣡ न꣢ इन्दो म꣣हे꣡ तु न꣢꣯ ऊ꣣र्मिं꣡ न बिभ्र꣢꣯दर्षसि ।
अ꣣भि꣢ दे꣣वा꣢ꣳ अ꣣या꣡स्यः꣢ ॥ ५०९ ॥

O Soma, zu unserem großen Wohl, fließend wie eine Welle, zieh hin zu den Göttern!

अ꣣पघ्न꣡न्प꣢वते꣣ मृ꣢꣫धोऽप꣣ सो꣢मो꣣ अ꣡रा꣢व्णः ।
ग꣢च्छ꣣न्नि꣡न्द्र꣢स्य नि꣣ष्कृ꣢तम् ॥ ५१० ॥

Die feindlichen Widersacher abwehrend, fließt Soma gereinigt dahin, die Geizigen vertreibend; er geht zum bereiteten Ort Indras.