ഉപനിഷത്തുകൾ · Maitrāyaṇī 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Maitrāyaṇī 1.1
ॐ बृहद्रथो ह वै नाम राजा राज्ये ज्येष्ठं पुत्रं निधापयित्वेदमशाश्वतं मन्यमानः शारीरं वैराग्यमुपेतोऽरण्यं निर्जगाम स तत्र परमं तप आस्थायादित्यमीक्षमाण ऊर्ध्वबाहुस्तिष्ठत्यन्ते सहस्रस्य मुनिरन्तिकमाजगामाग्निरिवाधूमकस्तेजसा निर्दहन्निवात्मविद्भगवाञ्च्हाकायन्य उत्तिष्ठोत्तिष्ठ वरं वृणीश्वेति राजानमब्रवीत्स तस्मै नमस्कृत्योवाच भगवन्नाहमात्मवित्त्वं तत्त्वविच्च्हृणुमो वयं स त्वं नो ब्रूहीत्येतद्वृतं पुरस्तादशक्यं मा पृच्च्ह प्रश्नमैक्ष्वाकान्यान्कामान्वृणीश्वेति शाकायन्यस्य चरणवभिमृश्यमानो राजेमां गाथां जगाद ॥ १.१ ॥
ഓം. ബൃഹദ്രഥൻ എന്ന രാജാവ്, തന്റെ മൂത്ത പുത്രനെ രാജ്യഭാരം ഏൽപ്പിച്ച്, ഈ ലോകം ശാശ്വതമല്ലെന്ന് കരുതി, ശരീരത്തോടുള്ള വൈരാഗ്യം പ്രാപിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അദ്ദേഹം പരമമായ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ച്, കൈകൾ ഉയർത്തി സൂര്യനെ നോക്കി നിന്നു. ആയിരം വർഷത്തിന്റെ അവസാനം, ആത്മജ്ഞനായ ഭഗവാൻ ശാകായന്യൻ അദ്ദേഹത്തിനരികിൽ വന്നു; പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിപോലെ തേജസ്സോടെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനെപ്പോലെ അദ്ദേഹം തോന്നി. 'എഴുന്നേൽക്കൂ, എഴുന്നേൽക്കൂ, വരം ചോദിച്ചുകൊള്ളൂ' എന്ന് അദ്ദേഹം രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. രാജാവ് നമസ്കരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, ഞാൻ ആത്മജ്ഞനല്ല; അങ്ങാണ് തത്ത്വജ്ഞൻ. ഞങ്ങൾ കേൾക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു; അങ്ങ് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞാലും.' ('ഈ വ്രതം മുമ്പേതന്നെ അസാധ്യമാണ്; ചോദ്യം ചോദിക്കരുത്; ഇക്ഷ്വാകു വംശജർക്ക് യോജിച്ച മറ്റ് ആഗ്രഹങ്ങൾ ചോദിച്ചുകൊള്ളൂ' എന്ന് ശാകായന്യൻ പറഞ്ഞു.) ശാകായന്യന്റെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചുകൊണ്ട് രാജാവ് ഈ ഗാഥ ചൊല്ലി.
Maitrāyaṇī 1.2
भगवन्नस्थिचर्मस्नायुमज्जामांसशुक्रशोणितश्लेष्माश्रुदू षिते विण्मूत्रवातपित्तकफसङ्घाते दुर्गन्धे निःसारेऽस्मिञ्च्हरीरे किं कामोपभोगैः ॥ १.२ ॥
ഭഗവാനേ, അസ്ഥി, തൊലി, നാഡി, മജ്ജ, മാംസം, ശുക്ലം, രക്തം, കഫം, കണ്ണുനീർ എന്നിവയാൽ മലിനമായ, മലം-മൂത്രം, വാതം-പിത്തം-കഫം എന്നിവയുടെ കൂട്ടമായ, ദുർഗന്ധമുള്ള, സാരമില്ലാത്ത ഈ ശരീരത്തിൽ കാമോപഭോഗങ്ങൾകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?
Maitrāyaṇī 1.3
कामक्रोधलोभभयविषादेर्ष्येष्टवियोगानिष्टसंप्रयोगक्षु त्पिपासाजरामृत्युरोगशोकाद्यैरभिहतेऽस्मिञ्च्हरीरे किं कामोपभोगैः ॥ १.३ ॥
കാമം, ക്രോധം, ലോഭം, ഭയം, വിഷാദം, അസൂയ, പ്രിയവിയോഗം, അപ്രിയസംയോഗം, വിശപ്പ്, ദാഹം, വാർധക്യം, മരണം, രോഗം, ശോകം തുടങ്ങിയവയാൽ പീഡിതമായ ഈ ശരീരത്തിൽ കാമോപഭോഗങ്ങൾകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?
Maitrāyaṇī 1.4
सर्वं चेदं क्षयिष्णु पश्यामो यथेमे दंशमशकादयस्तृणवन्नश्यतयोद्भूतप्रध्वंसिनः ॥ १.४ ॥
ഇവയെല്ലാം നശിക്കുന്നവയാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണുന്നു; ഈച്ച, കൊതുക് മുതലായവ പുല്ലുപോലെ നശിക്കുന്നതുപോലെ, ഉണ്ടായി നശിക്കുന്നവയാണിവ.
Maitrāyaṇī 1.5
अथ किमेतैर्वा परेऽन्ये महाधनुर्धराश्चक्रवर्तिनः केचित्सुद्युम्नभूरिद्युम्नेन्द्रद्युम्नकुवलयाश्वयौवनाश्ववद्धिया श्वाश्वपतिः शशबिन्दुर्हारिश्चन्द्रोऽम्बरीषो ननूक्तस्वयातिर्ययातिनरण्योक्षसेनोत्थमरुत्तभरतप्रभृतयो राजानो मिषतो बन्धुवर्गस्य महतीं श्रियं त्यक्त्वास्माल्लोकादमुं लोकं प्रयान्ति ॥ १.५ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇവരെക്കൊണ്ടോ മറ്റു മഹാധനുർധരരായ ചക്രവർത്തിമാരെക്കൊണ്ടോ എന്തു പ്രയോജനം? സുദ്യുമ്നൻ, ഭൂരിദ്യുമ്നൻ, ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ, കുവലയാശ്വൻ, യൗവനാശ്വൻ, വധ്ര്യശ്വൻ, അശ്വപതി, ശശബിന്ദു, ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, അംബരീഷൻ, സ്വയാതി എന്ന യയാതി, നരണ്യൻ, അക്ഷസേനൻ, മരുത്തൻ, ഭരതൻ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാർ ബന്ധുജനങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കെ മഹത്തായ ഐശ്വര്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഈ ലോകത്തുനിന്ന് ആ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
Maitrāyaṇī 1.6
अथ किमेतैर्वा परेऽन्ये गन्धर्वासुरयक्षराक्षसभूतगणपिशाचोरगग्रहादीनां निरोधनं पश्यामः ॥ १.६ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇവരെക്കൊണ്ടോ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ടോ എന്തു പ്രയോജനം? ഗന്ധർവന്മാർ, അസുരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഭൂതഗണങ്ങൾ, പിശാചുക്കൾ, ഉരഗങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് നാം കാണുന്നുവല്ലോ.
Maitrāyaṇī 1.7
अथ किमेतैर्वान्यानां शोषणं महार्णवानां शिखरिणां प्रपतनं ध्रुवस्य प्रचलनं स्थानं वा तरूणां निमज्जनं पृथिव्याः स्थानादपसरणं सुराणं सोऽहमित्येतद्विधेऽस्मिन्संसारे किं कामोपभोगैर्यैरेवाश्रितस्यासकृदिहावर्तनं दृश्यत इत्युद्धर्तुमर्हसीत्यन्धोदपानस्थो भेक इवाहमस्मिन्संसारे भगवंस्त्वं नो गतिस्त्वं नो गतिः ॥ १.७ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇവരെക്കൊണ്ടോ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ടോ എന്തു പ്രയോജനം? മഹാസമുദ്രങ്ങൾ വറ്റുന്നതും പർവതശിഖരങ്ങൾ വീഴുന്നതും ധ്രുവൻ ഇളകുന്നതും സ്ഥാനം മാറുന്നതും വൃക്ഷങ്ങൾ മുങ്ങുന്നതും ഭൂമി സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മാറുന്നതും ദേവന്മാർ വീഴുന്നതും നാം കാണുന്നുവല്ലോ. 'ഞാൻ അതുതന്നെ' എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഈ സംസാരത്തിൽ കാമഭോഗങ്ങൾകൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം? അവയെ ആശ്രയിക്കുന്നവന് ഇവിടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചക്രഭ്രമണം കാണുന്നുവല്ലോ. എന്നെ ഉയർത്താൻ അങ്ങേക്ക് കഴിയും. ഈ സംസാരത്തിൽ അന്ധകൂപത്തിലെ തവളയെപ്പോലെയാണ് ഞാൻ. ഭഗവാനേ, അങ്ങ് തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയം; അങ്ങ് തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയം.