உபநிடதங்கள் · Maitrāyaṇī 1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Maitrāyaṇī 1.1
ॐ बृहद्रथो ह वै नाम राजा राज्ये ज्येष्ठं पुत्रं निधापयित्वेदमशाश्वतं मन्यमानः शारीरं वैराग्यमुपेतोऽरण्यं निर्जगाम स तत्र परमं तप आस्थायादित्यमीक्षमाण ऊर्ध्वबाहुस्तिष्ठत्यन्ते सहस्रस्य मुनिरन्तिकमाजगामाग्निरिवाधूमकस्तेजसा निर्दहन्निवात्मविद्भगवाञ्च्हाकायन्य उत्तिष्ठोत्तिष्ठ वरं वृणीश्वेति राजानमब्रवीत्स तस्मै नमस्कृत्योवाच भगवन्नाहमात्मवित्त्वं तत्त्वविच्च्हृणुमो वयं स त्वं नो ब्रूहीत्येतद्वृतं पुरस्तादशक्यं मा पृच्च्ह प्रश्नमैक्ष्वाकान्यान्कामान्वृणीश्वेति शाकायन्यस्य चरणवभिमृश्यमानो राजेमां गाथां जगाद ॥ १.१ ॥
ஓம். பிருஹத்ரதன் என்ற அரசன், தன் மூத்த மகனை ராஜ்யத்தில் நியமித்து, இவ்வுலகம் நிலையற்றது என எண்ணி, உடல் பற்றிய வைராக்கியத்தை அடைந்து காட்டிற்குச் சென்றான். அங்கே அவன் பரம தவத்தை மேற்கொண்டு, கைகளை உயர்த்தி சூரியனை நோக்கி நின்றான். ஆயிரம் ஆண்டுகளின் முடிவில், ஆத்மஞானியான பகவான் சாகாயன்யர் அவனிடம் வந்தார்; அவர் புகையற்ற நெருப்பைப் போல தேஜஸால் எரிப்பவர் போல் தோன்றினார். 'எழுந்திரு, எழுந்திரு, வரம் கேள்' என்று அவர் அரசனிடம் கூறினார். அரசன் அவருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, 'பகவனே, நான் ஆத்மஞானி அல்ல; நீரே தத்துவஞானி. நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம். நீர் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்' என்றான். ('இந்த நோன்பு முன்பே அடைய முடியாதது; கேள்வி கேட்காதே; இக்ஷ்வாகு வம்சத்தினருக்குரிய பிற விருப்பங்களைக் கேள்' என்று சாகாயன்யர் கூறினார்.) சாகாயன்யரின் பாதங்களைத் தொட்டபடி அரசன் இந்தப் பாடலைப் பாடினான.
Maitrāyaṇī 1.2
भगवन्नस्थिचर्मस्नायुमज्जामांसशुक्रशोणितश्लेष्माश्रुदू षिते विण्मूत्रवातपित्तकफसङ्घाते दुर्गन्धे निःसारेऽस्मिञ्च्हरीरे किं कामोपभोगैः ॥ १.२ ॥
பகவனே, எலும்பு, தோல், நரம்பு, மஜ்ஜை, சதை, சுக்கிலம், இரத்தம், சளி, கண்ணீர் ஆகியவற்றால் கறைப்பட்டதும், மலம், சிறுநீர், வாதம், பித்தம், கபம் ஆகியவற்றின் தொகுப்பும், துர்நாற்றம் நிறைந்ததும், சாரமற்றதுமான இந்த உடலில் இன்பங்களை அனுபவிப்பதால் என்ன பயன்?
Maitrāyaṇī 1.3
कामक्रोधलोभभयविषादेर्ष्येष्टवियोगानिष्टसंप्रयोगक्षु त्पिपासाजरामृत्युरोगशोकाद्यैरभिहतेऽस्मिञ्च्हरीरे किं कामोपभोगैः ॥ १.३ ॥
காமம், கோபம், லோபம், பயம், விஷாதம், பொறாமை, இனியவரின் பிரிவு, இன்னாதவரின் சேர்க்கை, பசி, தாகம், முதுமை, மரணம், நோய், துக்கம் முதலியவற்றால் துன்புறுத்தப்படும் இந்த உடலில் இன்பங்களை அனுபவிப்பதால் என்ன பயன்?
Maitrāyaṇī 1.4
सर्वं चेदं क्षयिष्णु पश्यामो यथेमे दंशमशकादयस्तृणवन्नश्यतयोद्भूतप्रध्वंसिनः ॥ १.४ ॥
இவை அனைத்தும் அழியக்கூடியவை என்று நாங்கள் காண்கிறோம்; இந்த ஈக்கள், கொசுக்கள் முதலியவை புல்லைப் போல அழிவது போல, தோன்றி அழிந்து போகின்றன.
Maitrāyaṇī 1.5
अथ किमेतैर्वा परेऽन्ये महाधनुर्धराश्चक्रवर्तिनः केचित्सुद्युम्नभूरिद्युम्नेन्द्रद्युम्नकुवलयाश्वयौवनाश्ववद्धिया श्वाश्वपतिः शशबिन्दुर्हारिश्चन्द्रोऽम्बरीषो ननूक्तस्वयातिर्ययातिनरण्योक्षसेनोत्थमरुत्तभरतप्रभृतयो राजानो मिषतो बन्धुवर्गस्य महतीं श्रियं त्यक्त्वास्माल्लोकादमुं लोकं प्रयान्ति ॥ १.५ ॥
அப்படியானால் இவர்களாலோ அல்லது வேறு மாபெரும் வில்லாளி சக்ரவர்த்திகளாலோ என்ன பயன்? சுத்யும்னன், பூரித்யும்னன், இந்த்ரத்யும்னன், குவலயாஷ்வன், யௌவனாஷ்வன், வத்ர்யஷ்வன், அஷ்வபதி, சசபிந்து, ஹரிச்சந்திரன், அம்பரீஷன், ஸ்வயாதி என்ற யயாதி, நரண்யன், அக்ஷசேனன், மருத்தன், பரதன் முதலிய அரசர்கள் தங்கள் உறவினர்கள் பார்த்திருக்க பெரும் செல்வத்தை விட்டு இவ்வுலகிலிருந்து அவ்வுலகிற்குச் சென்றனர்.
Maitrāyaṇī 1.6
अथ किमेतैर्वा परेऽन्ये गन्धर्वासुरयक्षराक्षसभूतगणपिशाचोरगग्रहादीनां निरोधनं पश्यामः ॥ १.६ ॥
அப்படியானால் இவர்களாலோ பிறராலோ என்ன பயன்? கந்தர்வர், அசுரர், யக்ஷர், ராக்ஷஸர், பூதகணங்கள், பிசாசுகள், நாகங்கள், கிரகங்கள் போன்றவற்றை அடக்குவதை நாம் காண்கிறோமே.
Maitrāyaṇī 1.7
अथ किमेतैर्वान्यानां शोषणं महार्णवानां शिखरिणां प्रपतनं ध्रुवस्य प्रचलनं स्थानं वा तरूणां निमज्जनं पृथिव्याः स्थानादपसरणं सुराणं सोऽहमित्येतद्विधेऽस्मिन्संसारे किं कामोपभोगैर्यैरेवाश्रितस्यासकृदिहावर्तनं दृश्यत इत्युद्धर्तुमर्हसीत्यन्धोदपानस्थो भेक इवाहमस्मिन्संसारे भगवंस्त्वं नो गतिस्त्वं नो गतिः ॥ १.७ ॥
அப்படியானால் இவர்களாலோ பிறராலோ என்ன பயன்? மாபெரும் கடல்கள் வற்றுவதையும், மலை முகடுகள் விழுவதையும், துருவன் அசைவதையும் இடம்பெயர்வதையும், மரங்கள் மூழ்குவதையும், பூமி தன் இடத்திலிருந்து விலகுவதையும், தேவர்கள் வீழ்வதையும் காண்கிறோமே. 'நானே அவன்' என்று இத்தகைய சம்சாரத்தில் காமபோகங்களால் என்ன பயன், அவற்றைச் சார்ந்தவனுக்கு இங்கே மீண்டும் மீண்டும் சுழற்சி ஏற்படுவதைக் காண்கிறோமே. என்னை உயர்த்த நீங்கள் தகுதியுடையவர். இந்த சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்த கிணற்றில் உள்ள தவளையைப் போல நான் இருக்கிறேன். பகவனே, நீங்களே எங்களுக்கு கதி; நீங்களே எங்களுக்கு கதி.