Upaniṣads · Muṇḍaka 3.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Muṇḍaka 3.1.1
द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया समानं वृक्षं परिषस्वजाते ।
तयोरन्यः पिप्पलं स्वाद्वत्त्यनश्नन्नन्यो अभिचाकशीति ॥ ३.१.१ ॥
Dos pájaros de bellas alas, unidos, compañeros, abrazan el mismo árbol. Uno de ellos come el dulce fruto pippala; el otro, sin comer, solo observa.
Muṇḍaka 3.1.2
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽ
नीशया शोचति मुह्यमानः ।
जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य
महिमानमिति वीतशोकः ॥ ३.१.२ ॥
En el mismo árbol, un ser humano, hundido en él, se aflige por su impotencia y se confunde. Cuando ve al Señor, el otro amado, y su grandeza, queda libre de pesar.
Muṇḍaka 3.1.3
यदा पश्यः पश्यते रुक्मवर्णं
कर्तारमीशं पुरुषं ब्रह्मयोनिम् ।
तदा विद्वान् पुण्यपापे विधूय
निरञ्जनः परमं साम्यमुपैति ॥ ३.१.३ ॥
Cuando el vidente ve al de color dorado, el creador, el Señor, el Puruṣa, origen del brahman, entonces el sabio, sacudiendo mérito y demérito, sin mancha, alcanza la suprema igualdad.
Muṇḍaka 3.1.4
प्रणो ह्येष यः सर्वभूतैर्विभाति
विजानन् विद्वान् भवते नातिवादी ।
आत्मक्रीड आत्मरतिः क्रियावा-
नेष ब्रह्मविदां वरिष्ठः ॥ ३.१.४ ॥
Este es quien resplandece a través de todos los seres. El sabio que lo conoce bien no se vuelve jactancioso. Quien juega en el ātman, se deleita en el ātman y es activo: este es el mejor de los conocedores del brahman.
Muṇḍaka 3.1.5
सत्येन लभ्यस्तपसा ह्येष आत्मा
सम्यग्ज्ञानेन ब्रह्मचर्येण नित्यम् ।
अन्तःशरीरे ज्योतिर्मयो हि शुभ्रो
यं पश्यन्ति यतयः क्षीणदोषाः ॥ ३.१.५ ॥
Este ātman se alcanza mediante la verdad, la austeridad, el conocimiento correcto y la castidad constante. Dentro del cuerpo está, luminoso y puro; lo ven los ascetas cuyas faltas han sido destruidas.
Muṇḍaka 3.1.6
सत्यमेव जयते नानृतं
सत्येन पन्था विततो देवयानः ।
येनाऽऽक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा
यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम् ॥ ३.१.६ ॥
Solo la verdad vence, no la falsedad. Por la verdad se extiende el camino de los dioses, el devayāna; por él avanzan los videntes cuyos deseos están colmados, hacia donde reposa la morada suprema de la verdad.
Muṇḍaka 3.1.7
बृहच्च तद् दिव्यमचिन्त्यरूपं
सूक्ष्माच्च तत् सूक्ष्मतरं विभाति ।
दूरात् सुदूरे तदिहान्तिके च
पश्यन्त्विहैव निहितं गुहायाम् ॥ ३.१.७ ॥
Aquello es vasto y divino, de forma inconcebible; resplandece más sutil que lo sutil. Está lejos, muy lejos, y sin embargo aquí, cercano. Que lo vean aquí mismo, depositado en la cueva.
Muṇḍaka 3.1.8
न चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा
नान्यैर्देवैस्तपसा कर्मण वा ।
ज्ञानप्रसादेन विशुद्धसत्त्व-
स्ततस्तु तं पश्यते निष्कलं
ध्यायमानः ॥ ३.१.८ ॥
No es captado por el ojo, ni por la palabra, ni por los otros dioses, ni por la austeridad o la acción. Por la claridad del conocimiento, quien tiene el ser purificado, meditando, entonces contempla a Aquel que no tiene partes.
Muṇḍaka 3.1.9
एषोऽणुरात्मा चेतसा वेदितव्यो
यस्मिन् प्राणः पञ्चधा संविवेश ।
प्राणैश्चित्तं सर्वमोतं प्रजानां
यस्मिन् विशुद्धे विभवत्येष आत्मा ॥ ३.१.९ ॥
Este ser sutil, el ātman, ha de ser conocido por la mente; en él ha entrado el aliento de cinco formas. Toda la conciencia de los seres está tejida en él por los alientos; cuando se purifica, este ātman se manifiesta.
Muṇḍaka 3.1.10
यं यं लोकं मनसा संविभाति
विशुद्धसत्त्वः कामयते यांश्च कामान् ।
तं तं लोकं जयते तांश्च कामां-
स्तस्मादात्मज्ञं ह्यर्चयेत् भूतिकामः ॥ ३.१.१० ॥
Cualquier mundo que ilumina con su mente, y cualesquiera deseos que desea quien tiene un ser puro, ese mundo y esos deseos los gana. Por eso, quien desea prosperidad debe honrar al conocedor del ātman.