ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು · Taittirīya 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 3.1
भृगुर्वै वारुणिः । वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तस्मा एतत्प्रोवाच । अन्नं प्राणं चक्षुः श्रोत्रं मनो वाचमिति ।
तँ होवाच । यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व । तद् ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.१ ॥
ವರುಣನ ಮಗ ಭೃಗು ತನ್ನ ತಂದೆ ವರುಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಭಗವನ್, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸು' ಎಂದನು. ಅವನಿಗೆ ಆತನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಅನ್ನ, ಪ್ರಾಣ, ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು. ಆತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಭೂತಗಳು ಯಾವುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆಯೋ, ಯಾವುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಲಯಹೊಂದಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆಯೋ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸು. ಅದೇ ಬ್ರಹ್ಮ.' ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ
Taittirīya 3.2
अन्नं ब्रह्मेति व्यजानात् । अन्नाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । अन्नेन जातानि जीवन्ति । अन्नं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति स तपोऽतप्यत ।
स तपस्तप्त्वा ॥ ३.२ ॥
'ಅನ್ನವೇ ಬ್ರಹ್ಮ' ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದನು. ನಿಜವಾಗಿ ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಈ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಅನ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ, ಅನ್ನದಲ್ಲಿಯೇ ಲಯಹೊಂದಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದನು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ವರುಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಭಗವನ್, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸು' ಎಂದನು. ಆತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸು. ತಪಸ್ಸೇ ಬ್ರಹ್ಮ.' ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
Taittirīya 3.3
प्राणो ब्रह्मेति व्यजानात् । प्राणाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । प्राणेन जातानि जीवन्ति । प्राणं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.३ ॥
'ಪ್ರಾಣವೇ ಬ್ರಹ್ಮ' ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದನು. ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾಣದಿಂದಲೇ ಈ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ, ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿಯೇ ಲಯಹೊಂದಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದನು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ವರುಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಭಗವನ್, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸು' ಎಂದನು. ಆತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸು. ತಪಸ್ಸೇ ಬ್ರಹ್ಮ.' ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ
Taittirīya 3.4
मनो ब्रह्मेति व्यजानात् । मनसो ह्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । मनसा जातानि जीवन्ति । मनः प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.४ ॥
ಮನಸ್ಸೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದನು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಈ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ವರುಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಭಗವನ್, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ" ಎಂದನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸು; ತಪಸ್ಸೇ ಬ್ರಹ್ಮ." ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ...
Taittirīya 3.5
विज्ञानं ब्रह्मेति व्यजानात् । विज्ञानाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । विज्ञानेन जातानि जीवन्ति । विज्ञानं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.५ ॥
ವಿಜ್ಞಾನವೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದನು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಈ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ, ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ವರುಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಭಗವನ್, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ" ಎಂದನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: "ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸು; ತಪಸ್ಸೇ ಬ್ರಹ್ಮ." ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ...
Taittirīya 3.6
आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात् । आनन्दाध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । आनन्देन जातानि जीवन्ति । आनन्दं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
सैषा भार्गवी वारुणी विद्या । परमे व्योमन्प्रतिष्ठिता । स य एवं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.६ ॥
ಆನಂದವೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಅವನು ತಿಳಿದನು. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದಲೇ ಈ ಭೂತಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಆನಂದದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆ, ಆನಂದದಲ್ಲಿಯೇ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಭಾರ್ಗವೀ-ವಾರುಣೀ ವಿದ್ಯೆ; ಅದು ಪರಮ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಹೀಗೆ ಅರಿತವನು ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ನವಂತನೂ ಅನ್ನಾದನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂತಾನ, ಪಶು, ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾನ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 3.7
अन्नं न निन्द्यात् । तद्व्रतम् । प्राणो वा अन्नम् । शरीरमन्नादम् । प्राणे शरीरं प्रतिष्ठितम् । शरीरे प्राणः प्रतिष्ठितः । तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् ।
स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.७ ॥
ಅನ್ನವನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು; ಅದೇ ವ್ರತ. ಪ್ರಾಣವೇ ಅನ್ನ; ಶರೀರವು ಅನ್ನಾದ. ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಶರೀರ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಅನ್ನವು ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಅನ್ನವು ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅನ್ನವಂತನೂ ಅನ್ನಾದನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂತಾನ, ಪಶು, ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾನ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 3.8
अन्नं न परिचक्षीत । तद्व्रतम् । आपो वा अन्नम् । ज्योतिरन्नादम् । अप्सु ज्योतिः प्रतिष्ठितम् । ज्योतिष्यापः प्रतिष्ठिताः ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.८ ॥
ಆಹಾರವನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು. ಇದೇ ವ್ರತ. ನೀರೇ ಅನ್ನ; ಬೆಳಕೇ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸುವವನು. ಬೆಳಕು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ನೀರು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಅನ್ನ ಅನ್ನದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಇದನ್ನು ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅನ್ನವಂತನೂ ಅನ್ನಾದನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂತಾನ, ಪಶು, ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾನ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 3.9
अन्नं बहु कुर्वीत । तद्व्रतम् । पृथिवी वा अन्नम् । आकाशोऽन्नादः । पृथिव्यामाकाशः प्रतिष्ठितः । आकाशे पृथिवी प्रतिष्ठिता ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान्कीर्त्या ॥ ३.९ ॥
ಅನ್ನವನ್ನು ಹೇರಳವಾಗಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಬೇಕು. ಇದೇ ವ್ರತ. ಭೂಮಿಯೇ ಅನ್ನ; ಆಕಾಶವೇ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸುವವನು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಅನ್ನ ಅನ್ನದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಇದನ್ನು ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದವನು ಸ್ಥಿರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅನ್ನವಂತನೂ ಅನ್ನಾದನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಸಂತಾನ, ಪಶು, ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ್ಸು, ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾನ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
Taittirīya 3.10
न कञ्चन वसतौ प्रत्याचक्षीत । तद्व्रतम् । तस्माद्यया कया च विधया बह्वन्नं प्राप्नुयात् । अराध्यस्मा अन्नमित्याचक्षते ।
एतद्वै मुखतोऽन्नँराद्धम् । मुखतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एतद्वै मध्यतोऽन्नँराद्धम् । मध्यतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एदद्वा अन्ततोऽन्नँराद्धम् ।
अन्ततोऽस्मा अन्नँराध्यते
य एवं वेद । क्षेम इति वाचि । योगक्षेम इति प्राणापानयोः । कर्मेति हस्तयोः । गतिरिति पादयोः । विमुक्तिरिति पायौ ।
इति मानुषीः समाज्ञाः । अथ दैवीः । तृप्तिरिति वृष्टौ । बलमिति विद्युति
यश इति पशुषु । ज्योतिरिति नक्षत्रेषु । प्रजातिरमृतमानन्द इत्युपस्थे । सर्वमित्याकाशे । तत्प्रतिष्ठेत्युपासीत । प्रतिष्ठावान् भवति ।
तन्मह इत्युपासीत । महान्भवति । तन्मन इत्युपासीत । मानवान्भवति
तन्नम इत्युपासीत । नम्यन्तेऽस्मै कामाः । तद्ब्रह्मेत्युपासीत । ब्रह्मवान्भवति । तद्ब्रह्मणः परिमर इत्युपासीत ।
पर्येण म्रियन्ते द्विषन्तः सपत्नाः । परि येऽप्रिया भ्रातृव्याः । स यश्चायं पुरुषे । यश्चासावादित्ये । स एकः
स य एवंवित् । अस्माल्लोकात्प्रेत्य । एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं प्राणमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं मनोमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य ।
एतं विज्ञानमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । इमाँल्लोकन्कामान्नी कामरूप्यनुसञ्चरन् ।
एतत् साम गायन्नास्ते । हा ३ वु हा ३ वु हा ३ वु
अहमन्नमहमन्नमहमन्नम् । अहमन्नादो३ऽहमन्नादो३ऽअहमन्नादः । अहँश्लोककृदहँश्लोककृदहँश्लोककृत् । अहमस्मि प्रथमजा ऋता३स्य ।
पूर्वं देवेभ्योऽमृतस्य ना३भायि । यो मा ददाति स इदेव मा३ऽऽवाः । अहमन्नमन्नमदन्तमा३द्मि । अहं विश्वं भुवनमभ्यभवा३म् ।
सुवर्णज्योतीः । य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥ ३.१० ॥
ಯಾರನ್ನೂ ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಕರಿಸಬಾರದು. ಇದೇ ವ್ರತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಬಹಳ ಅನ್ನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ. ಇವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮುಖದಿಂದ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ; ಮುಖದಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ; ಮಧ್ಯದಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೊನೆಯಿಂದ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನ; ಕೊನೆಯಿಂದ ಇವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ — ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವನಿಗೆ. ವಾಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ 'ಕ್ಷೇಮ', ಪ್ರಾಣಾಪಾನಗಳಲ್ಲಿ 'ಯೋಗಕ್ಷೇಮ', ಕೈಗಳಲ್ಲಿ 'ಕರ್ಮ', ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ 'ಗತಿ', ಗುದದಲ್ಲಿ 'ವಿಮುಕ್ತಿ' — ಇವು ಮಾನುಷ ಹೆಸರುಗಳು. ಇನ್ನು ದೈವಿಕವಾದವು: ಮಳೆಯಲ್ಲಿ 'ತೃಪ್ತಿ', ಮಿಂಚಿನಲ್ಲಿ 'ಬಲ', ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ 'ಯಶಸ್ಸು', ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 'ಜ್ಯೋತಿ', ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ 'ಸಂತಾನ, ಅಮೃತ, ಆನಂದ', ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ 'ಎಲ್ಲವೂ'. 'ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ' ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. 'ಮಹಃ' ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಮಹಾನ್ ಆಗುತ್ತಾನೆ. 'ಮನಃ' ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಮನಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. 'ನಮಃ' ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಕಾಮನೆಗಳು ಬಾಗುತ್ತವೆ. 'ಬ್ರಹ್ಮ' ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮದ 'ಪರಿಮರ' ಎಂದು ಉಪಾಸಿಸಬೇಕು; ಅವನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಶತ್ರುಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪುರುಷನಲ್ಲಿರುವವನು ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯನಲ್ಲಿರುವವನು — ಅವರು ಒಬ್ಬರೇ. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವನು ಈ ಲೋಕದಿಂದ ಹೋಗಿ, ಈ ಅನ್ನಮಯ ಆತ್ಮವನ್ನು, ಈ ಪ್ರಾಣಮಯ ಆತ್ಮವನ್ನು, ಈ ಮನೋಮಯ ಆತ್ಮವನ್ನು, ಈ ವಿಜ್ಞಾನಮಯ ಆತ್ಮವನ್ನು, ಈ ಆನಂದಮಯ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಇಚ್ಛಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಈ ಸಾಮವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ: ಹಾ ೩ ವು, ಹಾ ೩ ವು, ಹಾ ೩ ವು. ನಾನು ಅನ್ನ, ನಾನು ಅನ್ನ, ನಾನು ಅನ್ನ. ನಾನು ಅನ್ನಾದ, ನಾನು ಅನ್ನಾದ, ನಾನು ಅನ್ನಾದ. ನಾನು ಶ್ಲೋಕಕರ್ತ, ನಾನು ಶ್ಲೋಕಕರ್ತ, ನಾನು ಶ್ಲೋಕಕರ್ತ. ನಾನು ಋತದ ಪ್ರಥಮಜನು. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ, ಅಮೃತದ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದೆ. ನನಗೆ ಕೊಡುವವನೇ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಅನ್ನ; ಅನ್ನ ತಿನ್ನುವವನನ್ನು ನಾನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಸಮಸ್ತ ಭುವನವನ್ನು ಅಭಿಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಸುವರ್ಣ ಜ್ಯೋತಿ. ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವನು. ಇದು ಉಪನಿಷತ್ತು.