ഉപനിഷത്തുകൾ · Taittirīya 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 3.1
भृगुर्वै वारुणिः । वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तस्मा एतत्प्रोवाच । अन्नं प्राणं चक्षुः श्रोत्रं मनो वाचमिति ।
तँ होवाच । यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व । तद् ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.१ ॥
വരുണപുത്രനായ ഭൃഗു പിതാവായ വരുണന്റെ അടുത്തെത്തി, 'ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മം ഉപദേശിച്ചാലും' എന്നു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അവനോട് ഇതു പറഞ്ഞു: അന്നം, പ്രാണൻ, കണ്ണ്, ചെവി, മനസ്സ്, വാക്ക്. അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ ഭൂതങ്ങൾ ഏതിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നുവോ, ഏതിനാൽ ജനിച്ച് ജീവിക്കുന്നുവോ, ഏതിലേക്ക് മരണസമയത്ത് പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അതറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുക. അതാണ് ബ്രഹ്മം.' അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത്
Taittirīya 3.2
अन्नं ब्रह्मेति व्यजानात् । अन्नाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । अन्नेन जातानि जीवन्ति । अन्नं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति स तपोऽतप्यत ।
स तपस्तप्त्वा ॥ ३.२ ॥
'അന്നമാണ് ബ്രഹ്മം' എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. തീർച്ചയായും അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്, അന്നത്താൽ ജനിച്ച് ജീവിക്കുന്നു, അന്നത്തിലേക്കുതന്നെ പ്രയാണത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞു. അത് അറിഞ്ഞ് വീണ്ടും പിതാവായ വരുണന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, 'ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മം ഉപദേശിച്ചാലും' എന്നു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു: 'തപസ്സിനാൽ ബ്രഹ്മം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുക. തപസ്സാണ് ബ്രഹ്മം.' അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു.
Taittirīya 3.3
प्राणो ब्रह्मेति व्यजानात् । प्राणाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । प्राणेन जातानि जीवन्ति । प्राणं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.३ ॥
'പ്രാണനാണ് ബ്രഹ്മം' എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. തീർച്ചയായും പ്രാണനിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്, പ്രാണനാൽ ജനിച്ച് ജീവിക്കുന്നു, പ്രാണനിലേക്കുതന്നെ പ്രയാണത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞു. അത് അറിഞ്ഞ് വീണ്ടും പിതാവായ വരുണന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന്, 'ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മം ഉപദേശിച്ചാലും' എന്നു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അവനോട് പറഞ്ഞു: 'തപസ്സിനാൽ ബ്രഹ്മം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുക. തപസ്സാണ് ബ്രഹ്മം.' അവൻ തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത്
Taittirīya 3.4
मनो ब्रह्मेति व्यजानात् । मनसो ह्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । मनसा जातानि जीवन्ति । मनः प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.४ ॥
മനസ്സാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. തീർച്ചയായും മനസ്സിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്, മനസ്സിനാൽ ജനിച്ച് ജീവിക്കുന്നു, മനസ്സിലേക്ക് തന്നെ പ്രവേശിക്കുന്നു. അത് അറിഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും പിതാവായ വരുണന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു, "ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മത്തെ എനിക്ക് ഉപദേശിച്ചാലും." അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "തപസ്സിനാൽ ബ്രഹ്മത്തെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുക; തപസ്സ് തന്നെ ബ്രഹ്മം." അവൻ തപസ്സു ചെയ്തു. തപസ്സു ചെയ്ത്...
Taittirīya 3.5
विज्ञानं ब्रह्मेति व्यजानात् । विज्ञानाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । विज्ञानेन जातानि जीवन्ति । विज्ञानं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.५ ॥
വിജ്ഞാനമാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. തീർച്ചയായും വിജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്, വിജ്ഞാനത്താൽ ജനിച്ച് ജീവിക്കുന്നു, വിജ്ഞാനത്തിലേക്ക് തന്നെ പ്രവേശിക്കുന്നു. അത് അറിഞ്ഞ് അവൻ വീണ്ടും പിതാവായ വരുണന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു, "ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മത്തെ എനിക്ക് ഉപദേശിച്ചാലും." അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "തപസ്സിനാൽ ബ്രഹ്മത്തെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുക; തപസ്സ് തന്നെ ബ്രഹ്മം." അവൻ തപസ്സു ചെയ്തു. തപസ്സു ചെയ്ത്...
Taittirīya 3.6
आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात् । आनन्दाध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । आनन्देन जातानि जीवन्ति । आनन्दं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
सैषा भार्गवी वारुणी विद्या । परमे व्योमन्प्रतिष्ठिता । स य एवं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.६ ॥
ആനന്ദമാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. തീർച്ചയായും ആനന്ദത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ഭൂതങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്, ആനന്ദത്താൽ ജനിച്ച് ജീവിക്കുന്നു, ആനന്ദത്തിലേക്ക് തന്നെ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇതാണ് ഭാർഗവീ-വാരുണീ വിദ്യ; അത് പരമമായ ആകാശത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ സ്ഥിരപ്പെടുന്നു. അന്നവാനും അന്നാദനും ആകുന്നു; സന്താനം, പശുക്കൾ, ബ്രഹ്മതേജസ്സ്, കീർത്തി എന്നിവയാൽ മഹാനാകുന്നു.
Taittirīya 3.7
अन्नं न निन्द्यात् । तद्व्रतम् । प्राणो वा अन्नम् । शरीरमन्नादम् । प्राणे शरीरं प्रतिष्ठितम् । शरीरे प्राणः प्रतिष्ठितः । तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् ।
स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.७ ॥
അന്നത്തെ നിന്ദിക്കരുത്; അതാണ് വ്രതം. പ്രാണനാണ് അന്നം; ശരീരം അന്നാദനാണ്. പ്രാണനിൽ ശരീരം പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്; ശരീരത്തിൽ പ്രാണൻ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഈ അന്നം അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. അന്നം അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണെന്ന് അറിയുന്നവൻ സ്ഥിരപ്പെടുന്നു. അന്നവാനും അന്നാദനും ആകുന്നു; സന്താനം, പശുക്കൾ, ബ്രഹ്മതേജസ്സ്, കീർത്തി എന്നിവയാൽ മഹാനാകുന്നു.
Taittirīya 3.8
अन्नं न परिचक्षीत । तद्व्रतम् । आपो वा अन्नम् । ज्योतिरन्नादम् । अप्सु ज्योतिः प्रतिष्ठितम् । ज्योतिष्यापः प्रतिष्ठिताः ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.८ ॥
ആഹാരത്തെ നിന്ദിക്കരുത്. ഇതാണ് വ്രതം. ജലമാണ് അന്നം; പ്രകാശമാണ് അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ. പ്രകാശം ജലത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്; ജലം പ്രകാശത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഈ അന്നം അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഇതിനെ അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമെന്നറിയുന്നവൻ സ്ഥിരത നേടുന്നു. അവൻ അന്നവാനും അന്നാദനുമാകുന്നു; സന്തതി, പശുക്കൾ, ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സ്, കീർത്തി എന്നിവയാൽ മഹാനാകുന്നു.
Taittirīya 3.9
अन्नं बहु कुर्वीत । तद्व्रतम् । पृथिवी वा अन्नम् । आकाशोऽन्नादः । पृथिव्यामाकाशः प्रतिष्ठितः । आकाशे पृथिवी प्रतिष्ठिता ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान्कीर्त्या ॥ ३.९ ॥
അന്നം ധാരാളമായി ഉത്പാദിപ്പിക്കണം. ഇതാണ് വ്രതം. ഭൂമിയാണ് അന്നം; ആകാശമാണ് അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ. ഭൂമിയിൽ ആകാശം പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്; ആകാശത്തിൽ ഭൂമി പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഈ അന്നം അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഇതിനെ അന്നത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമെന്നറിയുന്നവൻ സ്ഥിരത നേടുന്നു. അവൻ അന്നവാനും അന്നാദനുമാകുന്നു; സന്തതി, പശുക്കൾ, ബ്രഹ്മവർച്ചസ്സ്, കീർത്തി എന്നിവയാൽ മഹാനാകുന്നു.
Taittirīya 3.10
न कञ्चन वसतौ प्रत्याचक्षीत । तद्व्रतम् । तस्माद्यया कया च विधया बह्वन्नं प्राप्नुयात् । अराध्यस्मा अन्नमित्याचक्षते ।
एतद्वै मुखतोऽन्नँराद्धम् । मुखतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एतद्वै मध्यतोऽन्नँराद्धम् । मध्यतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एदद्वा अन्ततोऽन्नँराद्धम् ।
अन्ततोऽस्मा अन्नँराध्यते
य एवं वेद । क्षेम इति वाचि । योगक्षेम इति प्राणापानयोः । कर्मेति हस्तयोः । गतिरिति पादयोः । विमुक्तिरिति पायौ ।
इति मानुषीः समाज्ञाः । अथ दैवीः । तृप्तिरिति वृष्टौ । बलमिति विद्युति
यश इति पशुषु । ज्योतिरिति नक्षत्रेषु । प्रजातिरमृतमानन्द इत्युपस्थे । सर्वमित्याकाशे । तत्प्रतिष्ठेत्युपासीत । प्रतिष्ठावान् भवति ।
तन्मह इत्युपासीत । महान्भवति । तन्मन इत्युपासीत । मानवान्भवति
तन्नम इत्युपासीत । नम्यन्तेऽस्मै कामाः । तद्ब्रह्मेत्युपासीत । ब्रह्मवान्भवति । तद्ब्रह्मणः परिमर इत्युपासीत ।
पर्येण म्रियन्ते द्विषन्तः सपत्नाः । परि येऽप्रिया भ्रातृव्याः । स यश्चायं पुरुषे । यश्चासावादित्ये । स एकः
स य एवंवित् । अस्माल्लोकात्प्रेत्य । एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं प्राणमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं मनोमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य ।
एतं विज्ञानमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । इमाँल्लोकन्कामान्नी कामरूप्यनुसञ्चरन् ।
एतत् साम गायन्नास्ते । हा ३ वु हा ३ वु हा ३ वु
अहमन्नमहमन्नमहमन्नम् । अहमन्नादो३ऽहमन्नादो३ऽअहमन्नादः । अहँश्लोककृदहँश्लोककृदहँश्लोककृत् । अहमस्मि प्रथमजा ऋता३स्य ।
पूर्वं देवेभ्योऽमृतस्य ना३भायि । यो मा ददाति स इदेव मा३ऽऽवाः । अहमन्नमन्नमदन्तमा३द्मि । अहं विश्वं भुवनमभ्यभवा३म् ।
सुवर्णज्योतीः । य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥ ३.१० ॥
ആരെയും തന്റെ വസതിയിൽ നിഷേധിക്കരുത്. ഇതാണ് വ്രതം. അതിനാൽ ഏതു മാർഗത്താലും ധാരാളം അന്നം നേടട്ടെ. ഇവന് അന്നം സിദ്ധിക്കട്ടെ എന്ന് പറയുന്നു. ഇത് തീർച്ചയായും മുഖത്താൽ പാകം ചെയ്ത അന്നം; മുഖത്താൽ ഇവന് അന്നം സിദ്ധിക്കുന്നു. ഇത് തീർച്ചയായും മധ്യത്താൽ പാകം ചെയ്ത അന്നം; മധ്യത്താൽ ഇവന് അന്നം സിദ്ധിക്കുന്നു. ഇത് തീർച്ചയായും അന്ത്യത്താൽ പാകം ചെയ്ത അന്നം; അന്ത്യത്താൽ ഇവന് അന്നം സിദ്ധിക്കുന്നു — ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവന്. വാക്കിൽ 'ക്ഷേമം', പ്രാണാപാനങ്ങളിൽ 'യോഗക്ഷേമം', കൈകളിൽ 'കർമം', പാദങ്ങളിൽ 'ഗതി', ഗുദത്തിൽ 'വിമുക്തി' — ഇവ മാനുഷ നാമങ്ങൾ. ഇനി ദൈവികമായവ: മഴയിൽ 'തൃപ്തി', മിന്നലിൽ 'ബലം', പശുക്കളിൽ 'യശസ്സ്', നക്ഷത്രങ്ങളിൽ 'ജ്യോതി', ഉപസ്ഥത്തിൽ 'സന്താനം, അമൃതം, ആനന്ദം', ആകാശത്തിൽ 'സർവം'. 'പ്രതിഷ്ഠ' എന്ന് ഉപാസിക്കണം; അവൻ പ്രതിഷ്ഠയുള്ളവനാകുന്നു. 'മഹഃ' എന്ന് ഉപാസിക്കണം; അവൻ മഹാനാകുന്നു. 'മനഃ' എന്ന് ഉപാസിക്കണം; അവൻ മനസ്വിയാകുന്നു. 'നമഃ' എന്ന് ഉപാസിക്കണം; അവന് മുന്നിൽ കാമങ്ങൾ നമിക്കുന്നു. 'ബ്രഹ്മം' എന്ന് ഉപാസിക്കണം; അവൻ ബ്രഹ്മവാനാകുന്നു. ബ്രഹ്മത്തിന്റെ 'പരിമരം' എന്ന് ഉപാസിക്കണം; അവനെ വെറുക്കുന്ന ശത്രുക്കൾ ചുറ്റും മരിക്കുന്നു. ഈ പുരുഷനിലുള്ളവനും ആദിത്യനിലുള്ളവനും ഒരുവനാണ്. ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവൻ ഈ ലോകത്തുനിന്ന് പോയി, ഈ അന്നമയ ആത്മാവിനെയും, ഈ പ്രാണമയ ആത്മാവിനെയും, ഈ മനോമയ ആത്മാവിനെയും, ഈ വിജ്ഞാനമയ ആത്മാവിനെയും, ഈ ആനന്ദമയ ആത്മാവിനെയും പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ ലോകങ്ങളിലും കാമങ്ങളിലും ഇച്ഛാനുസാരം രൂപം ധരിച്ച് സഞ്ചരിച്ച്, ഈ സാമം പാടിക്കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു: ഹാ ൩ വു, ഹാ ൩ വു, ഹാ ൩ വു. ഞാൻ അന്നം, ഞാൻ അന്നം, ഞാൻ അന്നം. ഞാൻ അന്നാദൻ, ഞാൻ അന്നാദൻ, ഞാൻ അന്നാദൻ. ഞാൻ ശ്ലോകകർത്താവ്, ഞാൻ ശ്ലോകകർത്താവ്, ഞാൻ ശ്ലോകകർത്താവ്. ഞാൻ ഋതത്തിന്റെ പ്രഥമജൻ. ദേവന്മാർക്ക് മുമ്പേ, അമൃതത്തിന്റെ നാഭിയിൽ ഞാൻ ജനിച്ചു. എനിക്ക് തരുന്നവൻ തന്നെ എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ അന്നം; അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ ഞാൻ ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ സമസ്ത ഭുവനത്തെയും അഭിഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. സുവർണ ജ്യോതി. ഇപ്രകാരം അറിയുന്നവൻ. ഇതാണ് ഉപനിഷത്ത്.