Upaniṣad · Taittirīya 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 3.1
भृगुर्वै वारुणिः । वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तस्मा एतत्प्रोवाच । अन्नं प्राणं चक्षुः श्रोत्रं मनो वाचमिति ।
तँ होवाच । यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व । तद् ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.१ ॥
Bhṛgu, fils de Varuṇa, s'approcha de son père Varuṇa et dit : « Vénérable, enseigne-moi brahman. » À lui il déclara ceci : la nourriture, le souffle vital, l'œil, l'oreille, le mental, la parole. Et il lui dit : « Cherche à connaître ce dont ces êtres naissent, par quoi, étant nés, ils vivent, et en quoi, à leur départ, ils entrent. C'est brahman. » Il pratiqua l'ascèse. Ayant pratiqué l'ascèse,
Taittirīya 3.2
अन्नं ब्रह्मेति व्यजानात् । अन्नाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । अन्नेन जातानि जीवन्ति । अन्नं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति स तपोऽतप्यत ।
स तपस्तप्त्वा ॥ ३.२ ॥
« La nourriture est brahman », comprit-il. Assurément de la nourriture naissent ces êtres, par la nourriture, nés, ils vivent, et dans la nourriture ils entrent à leur départ. Ayant compris cela, il s'approcha de nouveau de son père Varuṇa et dit : « Vénérable, enseigne-moi brahman. » Il lui dit : « Cherche à connaître brahman par l'ascèse ; l'ascèse est brahman. » Il pratiqua l'ascèse.
Taittirīya 3.3
प्राणो ब्रह्मेति व्यजानात् । प्राणाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । प्राणेन जातानि जीवन्ति । प्राणं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.३ ॥
« Le souffle vital est brahman », comprit-il. Assurément du souffle naissent ces êtres, par le souffle, nés, ils vivent, et dans le souffle ils entrent à leur départ. Ayant compris cela, il s'approcha de nouveau de son père Varuṇa et dit : « Vénérable, enseigne-moi brahman. » Il lui dit : « Cherche à connaître brahman par l'ascèse ; l'ascèse est brahman. » Il pratiqua l'ascèse. Ayant pratiqué l'ascèse,
Taittirīya 3.4
मनो ब्रह्मेति व्यजानात् । मनसो ह्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । मनसा जातानि जीवन्ति । मनः प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.४ ॥
Il comprit que le mental est brahman, car c'est bien du mental que naissent ces êtres, par le mental ils vivent, et dans le mental ils retournent et entrent. L'ayant compris, il s'approcha de nouveau de son père Varuṇa et dit : « Vénérable, enseigne-moi brahman. » Il lui dit : « Cherche à connaître brahman par le tapas ; le tapas est brahman. » Il pratiqua le tapas. Ayant pratiqué le tapas...
Taittirīya 3.5
विज्ञानं ब्रह्मेति व्यजानात् । विज्ञानाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । विज्ञानेन जातानि जीवन्ति । विज्ञानं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.५ ॥
Il comprit que la connaissance discernante (vijñāna) est brahman, car c'est bien de la connaissance discernante que naissent ces êtres, par elle ils vivent, et dans elle ils retournent et entrent. L'ayant compris, il s'approcha de nouveau de son père Varuṇa et dit : « Vénérable, enseigne-moi brahman. » Il lui dit : « Cherche à connaître brahman par le tapas ; le tapas est brahman. » Il pratiqua le tapas. Ayant pratiqué le tapas...
Taittirīya 3.6
आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात् । आनन्दाध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । आनन्देन जातानि जीवन्ति । आनन्दं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
सैषा भार्गवी वारुणी विद्या । परमे व्योमन्प्रतिष्ठिता । स य एवं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.६ ॥
Il comprit que la félicité (ānanda) est brahman, car c'est bien de la félicité que naissent ces êtres, par la félicité ils vivent, et dans la félicité ils retournent et entrent. Telle est la connaissance de Bhārgavī-Vāruṇī, établie dans l'éther suprême. Celui qui connaît ainsi demeure ferme. Il devient possesseur de nourriture et mangeur de nourriture ; il devient grand par la descendance, par le bétail, par l'éclat de brahman, et grand par la renommée.
Taittirīya 3.7
अन्नं न निन्द्यात् । तद्व्रतम् । प्राणो वा अन्नम् । शरीरमन्नादम् । प्राणे शरीरं प्रतिष्ठितम् । शरीरे प्राणः प्रतिष्ठितः । तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् ।
स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.७ ॥
On ne doit pas dénigrer la nourriture ; tel est le vœu. Le souffle vital (prāṇa) est en vérité la nourriture, et le corps est celui qui mange la nourriture. Le corps est établi dans le prāṇa, et le prāṇa est établi dans le corps. Cette nourriture est établie dans la nourriture. Celui qui sait que cette nourriture est établie dans la nourriture demeure ferme. Il devient possesseur de nourriture et mangeur de nourriture ; il devient grand par la descendance, par le bétail, par l'éclat de brahman, et grand par la renommée.
Taittirīya 3.8
अन्नं न परिचक्षीत । तद्व्रतम् । आपो वा अन्नम् । ज्योतिरन्नादम् । अप्सु ज्योतिः प्रतिष्ठितम् । ज्योतिष्यापः प्रतिष्ठिताः ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.८ ॥
Il ne faut pas dénigrer la nourriture ; tel est le vœu. L'eau est la nourriture, et la lumière est celui qui mange la nourriture. La lumière repose sur l'eau, et l'eau repose sur la lumière. Cette nourriture repose sur la nourriture. Celui qui sait que cette nourriture repose sur la nourriture s'établit fermement. Il devient possesseur de nourriture et mangeur de nourriture ; il devient grand par la descendance, le bétail, la splendeur du brahman et la gloire.
Taittirīya 3.9
अन्नं बहु कुर्वीत । तद्व्रतम् । पृथिवी वा अन्नम् । आकाशोऽन्नादः । पृथिव्यामाकाशः प्रतिष्ठितः । आकाशे पृथिवी प्रतिष्ठिता ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान्कीर्त्या ॥ ३.९ ॥
Il faut produire la nourriture en abondance ; tel est le vœu. La terre est la nourriture, et l'espace est celui qui mange la nourriture. L'espace repose sur la terre, et la terre repose sur l'espace. Cette nourriture repose sur la nourriture. Celui qui sait que cette nourriture repose sur la nourriture s'établit fermement. Il devient possesseur de nourriture et mangeur de nourriture ; il devient grand par la descendance, le bétail, la splendeur du brahman et la gloire.
Taittirīya 3.10
न कञ्चन वसतौ प्रत्याचक्षीत । तद्व्रतम् । तस्माद्यया कया च विधया बह्वन्नं प्राप्नुयात् । अराध्यस्मा अन्नमित्याचक्षते ।
एतद्वै मुखतोऽन्नँराद्धम् । मुखतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एतद्वै मध्यतोऽन्नँराद्धम् । मध्यतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एदद्वा अन्ततोऽन्नँराद्धम् ।
अन्ततोऽस्मा अन्नँराध्यते
य एवं वेद । क्षेम इति वाचि । योगक्षेम इति प्राणापानयोः । कर्मेति हस्तयोः । गतिरिति पादयोः । विमुक्तिरिति पायौ ।
इति मानुषीः समाज्ञाः । अथ दैवीः । तृप्तिरिति वृष्टौ । बलमिति विद्युति
यश इति पशुषु । ज्योतिरिति नक्षत्रेषु । प्रजातिरमृतमानन्द इत्युपस्थे । सर्वमित्याकाशे । तत्प्रतिष्ठेत्युपासीत । प्रतिष्ठावान् भवति ।
तन्मह इत्युपासीत । महान्भवति । तन्मन इत्युपासीत । मानवान्भवति
तन्नम इत्युपासीत । नम्यन्तेऽस्मै कामाः । तद्ब्रह्मेत्युपासीत । ब्रह्मवान्भवति । तद्ब्रह्मणः परिमर इत्युपासीत ।
पर्येण म्रियन्ते द्विषन्तः सपत्नाः । परि येऽप्रिया भ्रातृव्याः । स यश्चायं पुरुषे । यश्चासावादित्ये । स एकः
स य एवंवित् । अस्माल्लोकात्प्रेत्य । एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं प्राणमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं मनोमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य ।
एतं विज्ञानमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । इमाँल्लोकन्कामान्नी कामरूप्यनुसञ्चरन् ।
एतत् साम गायन्नास्ते । हा ३ वु हा ३ वु हा ३ वु
अहमन्नमहमन्नमहमन्नम् । अहमन्नादो३ऽहमन्नादो३ऽअहमन्नादः । अहँश्लोककृदहँश्लोककृदहँश्लोककृत् । अहमस्मि प्रथमजा ऋता३स्य ।
पूर्वं देवेभ्योऽमृतस्य ना३भायि । यो मा ददाति स इदेव मा३ऽऽवाः । अहमन्नमन्नमदन्तमा३द्मि । अहं विश्वं भुवनमभ्यभवा३म् ।
सुवर्णज्योतीः । य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥ ३.१० ॥
Que nul ne soit refusé dans sa demeure. Tel est le vœu. C'est pourquoi, par quelque moyen que ce soit, qu'on obtienne beaucoup de nourriture. On dit : que la nourriture soit préparée pour lui. Cette nourriture est assurément cuite par la bouche; par la bouche la nourriture est préparée pour lui. Cette nourriture est assurément cuite par le milieu; par le milieu la nourriture est préparée pour lui. Cette nourriture est assurément cuite par la fin; par la fin la nourriture est préparée pour lui — pour celui qui sait ainsi. Dans la parole il y a le 'kṣema' (bien-être); dans l'inspiration et l'expiration, le 'yogakṣema' (acquisition et sécurité); dans les mains, le 'karma' (action); dans les pieds, le 'gati' (mouvement); dans l'anus, le 'vimukti' (délivrance). Ce sont les désignations humaines. Maintenant les divines : dans la pluie, le 'tṛpti' (satisfaction); dans l'éclair, la 'bala' (force); dans le bétail, le 'yaśas' (gloire); dans les étoiles, la 'jyotis' (lumière); dans l'organe génital, 'prajāti, amṛta, ānanda' (descendance, immortalité, félicité); dans l'espace, le 'sarva' (tout). On doit la méditer comme 'pratiṣṭhā' (support); on devient fermement établi. On doit la méditer comme 'mahas' (grandeur); on devient grand. On doit la méditer comme 'manas' (esprit); on devient doué d'esprit. On doit la méditer comme 'namas' (révérence); les désirs s'inclinent devant lui. On doit la méditer comme 'brahman'; on devient possesseur de brahman. On doit la méditer comme la 'parimara' (protection enveloppante) de brahman; autour de lui meurent les rivaux qui haïssent et les ennemis hostiles. Celui qui est dans cette personne et celui qui est dans le soleil — ils ne font qu'un. Celui qui sait ainsi, ayant quitté ce monde, s'approche de ce soi fait de nourriture, s'approche de ce soi fait de souffle, s'approche de ce soi fait d'esprit, s'approche de ce soi fait de connaissance, s'approche de ce soi fait de félicité. Parcourant ces mondes et ces désirs, prenant à volonté toute forme, il demeure chantant ce chant : hā ३ vu, hā ३ vu, hā ३ vu. Je suis nourriture, je suis nourriture, je suis nourriture. Je suis celui qui mange la nourriture, je suis celui qui mange la nourriture, je suis celui qui mange la nourriture. Je suis l'auteur du vers, je suis l'auteur du vers, je suis l'auteur du vers. Je suis le premier-né de l'ordre cosmique, avant les dieux, dans le nombril de l'immortalité. Celui qui me donne, c'est lui qui me protège. Je mange la nourriture, je dévore celui qui mange la nourriture. J'ai vaincu le monde entier. Lumière d'or. Celui qui sait ainsi. Telle est l'Upaniṣad.