உபநிடதங்கள் · Taittirīya 3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
Taittirīya 3.1
भृगुर्वै वारुणिः । वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तस्मा एतत्प्रोवाच । अन्नं प्राणं चक्षुः श्रोत्रं मनो वाचमिति ।
तँ होवाच । यतो वा इमानि भूतानि जायन्ते । येन जातानि जीवन्ति । यत्प्रयन्त्यभिसंविशन्ति । तद्विजिज्ञासस्व । तद् ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.१ ॥
வருணனின் மகன் பிருகு தன் தந்தை வருணனிடம் சென்று, 'ஐயனே, பிரம்மத்தைப் போதியுங்கள்' என்றான். அவருக்கு இதை உரைத்தார்: உணவு, பிராணன், கண், காது, மனம், வாக். மேலும் அவனிடம் கூறினார்: 'எதிலிருந்து இந்த உயிர்கள் பிறக்கின்றனவோ, எதனால் பிறந்து உயிர்வாழ்கின்றனவோ, எதனுள் இறக்கும்போது புகுகின்றனவோ, அதை அறிய விரும்பு. அதுவே பிரம்மம்.' அவன் தவம் செய்தான். தவம் செய்து
Taittirīya 3.2
अन्नं ब्रह्मेति व्यजानात् । अन्नाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । अन्नेन जातानि जीवन्ति । अन्नं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति स तपोऽतप्यत ।
स तपस्तप्त्वा ॥ ३.२ ॥
'உணவே பிரம்மம்' என்று அவன் அறிந்தான். உண்மையில் உணவிலிருந்தே இந்த உயிர்கள் பிறக்கின்றன, உணவினால் பிறந்து உயிர்வாழ்கின்றன, உணவிலேயே இறக்கும்போது புகுகின்றன என்று அறிந்தான். அதை அறிந்து மீண்டும் தன் தந்தை வருணனிடம் சென்று, 'ஐயனே, பிரம்மத்தைப் போதியுங்கள்' என்றான். அவர் அவனிடம் கூறினார்: 'தவத்தால் பிரம்மத்தை அறிய விரும்பு. தவமே பிரம்மம்.' அவன் தவம் செய்தான்.
Taittirīya 3.3
प्राणो ब्रह्मेति व्यजानात् । प्राणाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । प्राणेन जातानि जीवन्ति । प्राणं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.३ ॥
'பிராணனே பிரம்மம்' என்று அவன் அறிந்தான். உண்மையில் பிராணனிலிருந்தே இந்த உயிர்கள் பிறக்கின்றன, பிராணனால் பிறந்து உயிர்வாழ்கின்றன, பிராணனிலேயே இறக்கும்போது புகுகின்றன என்று அறிந்தான். அதை அறிந்து மீண்டும் தன் தந்தை வருணனிடம் சென்று, 'ஐயனே, பிரம்மத்தைப் போதியுங்கள்' என்றான். அவர் அவனிடம் கூறினார்: 'தவத்தால் பிரம்மத்தை அறிய விரும்பு. தவமே பிரம்மம்.' அவன் தவம் செய்தான். தவம் செய்து
Taittirīya 3.4
मनो ब्रह्मेति व्यजानात् । मनसो ह्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । मनसा जातानि जीवन्ति । मनः प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय । पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.४ ॥
மனமே பிரம்மம் என்று அவன் அறிந்தான். நிச்சயமாக மனத்திலிருந்தே இந்த உயிரினங்கள் பிறக்கின்றன, மனத்தால் பிறந்து வாழ்கின்றன, மனத்திலேயே மீண்டும் சென்று நுழைகின்றன. அதை அறிந்து அவன் மீண்டும் தந்தை வருணனிடம் சென்று, "பகவானே, பிரம்மத்தை எனக்கு உபதேசியுங்கள்" என்றான். அவர் சொன்னார்: "தவத்தால் பிரம்மத்தை அறிய விரும்பு; தவமே பிரம்மம்." அவன் தவம் செய்தான். தவம் செய்து...
Taittirīya 3.5
विज्ञानं ब्रह्मेति व्यजानात् । विज्ञानाद्ध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । विज्ञानेन जातानि जीवन्ति । विज्ञानं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
तद्विज्ञाय पुनरेव वरुणं पितरमुपससार । अधीहि भगवो ब्रह्मेति । तँ होवाच । तपसा ब्रह्म विजिज्ञासस्व । तपो ब्रह्मेति ।
स तपोऽतप्यत । स तपस्तप्त्वा ॥ ३.५ ॥
விஞ்ஞானமே பிரம்மம் என்று அவன் அறிந்தான். நிச்சயமாக விஞ்ஞானத்திலிருந்தே இந்த உயிரினங்கள் பிறக்கின்றன, விஞ்ஞானத்தால் பிறந்து வாழ்கின்றன, விஞ்ஞானத்திலேயே சென்று நுழைகின்றன. அதை அறிந்து அவன் மீண்டும் தந்தை வருணனிடம் சென்று, "பகவானே, பிரம்மத்தை எனக்கு உபதேசியுங்கள்" என்றான். அவர் சொன்னார்: "தவத்தால் பிரம்மத்தை அறிய விரும்பு; தவமே பிரம்மம்." அவன் தவம் செய்தான். தவம் செய்து...
Taittirīya 3.6
आनन्दो ब्रह्मेति व्यजानात् । आनन्दाध्येव खल्विमानि भूतानि जायन्ते । आनन्देन जातानि जीवन्ति । आनन्दं प्रयन्त्यभिसंविशन्तीति ।
सैषा भार्गवी वारुणी विद्या । परमे व्योमन्प्रतिष्ठिता । स य एवं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.६ ॥
ஆனந்தமே பிரம்மம் என்று அவன் அறிந்தான். நிச்சயமாக ஆனந்தத்திலிருந்தே இந்த உயிரினங்கள் பிறக்கின்றன, ஆனந்தத்தால் பிறந்து வாழ்கின்றன, ஆனந்தத்திலேயே சென்று நுழைகின்றன. இதுவே பார்கவியும் வாருணியுமான வித்யை; அது உயர்ந்த ஆகாயத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது. இவ்வாறு அறிபவன் நிலைபெறுகிறான். அன்னம் உடையவனாகவும் அன்னத்தை உண்பவனாகவும் ஆகிறான்; சந்ததி, பசுக்கள், பிரம்மதேஜஸ், புகழ் ஆகியவற்றால் பெருமை அடைகிறான்.
Taittirīya 3.7
अन्नं न निन्द्यात् । तद्व्रतम् । प्राणो वा अन्नम् । शरीरमन्नादम् । प्राणे शरीरं प्रतिष्ठितम् । शरीरे प्राणः प्रतिष्ठितः । तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् ।
स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.७ ॥
உணவை நிந்திக்கக் கூடாது; அதுவே விரதம். பிராணனே அன்னம்; சரீரம் அன்னத்தை உண்பவன். பிராணனில் சரீரம் நிலைபெற்றுள்ளது; சரீரத்தில் பிராணன் நிலைபெற்றுள்ளது. இந்த அன்னம் அன்னத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது. இவ்வாறு அன்னம் அன்னத்தில் நிலைபெற்றுள்ளதை அறிபவன் நிலைபெறுகிறான். அன்னம் உடையவனாகவும் அன்னத்தை உண்பவனாகவும் ஆகிறான்; சந்ததி, பசுக்கள், பிரம்மதேஜஸ், புகழ் ஆகியவற்றால் பெருமை அடைகிறான்.
Taittirīya 3.8
अन्नं न परिचक्षीत । तद्व्रतम् । आपो वा अन्नम् । ज्योतिरन्नादम् । अप्सु ज्योतिः प्रतिष्ठितम् । ज्योतिष्यापः प्रतिष्ठिताः ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान् कीर्त्या ॥ ३.८ ॥
உணவை இகழக்கூடாது. இதுவே விரதம். நீரே உணவு; ஒளியே உணவை உண்பவன். ஒளி நீரில் நிலைகொண்டுள்ளது; நீர் ஒளியில் நிலைகொண்டுள்ளது. இந்த உணவு உணவிலேயே நிலைகொண்டுள்ளது. இதை உணவில் நிலைகொண்டதாக அறிபவன் நிலைபெறுகிறான். அவன் உணவுடையவனாகவும் உணவை உண்பவனாகவும் ஆகிறான். மக்கள், கால்நடைகள், பிரம்மதேஜஸ், புகழ் ஆகியவற்றால் மகானாகிறான்.
Taittirīya 3.9
अन्नं बहु कुर्वीत । तद्व्रतम् । पृथिवी वा अन्नम् । आकाशोऽन्नादः । पृथिव्यामाकाशः प्रतिष्ठितः । आकाशे पृथिवी प्रतिष्ठिता ।
तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन महान्कीर्त्या ॥ ३.९ ॥
உணவை மிகுதியாக உற்பத்தி செய்ய வேண்டும். இதுவே விரதம். பூமியே உணவு; ஆகாயம் உணவை உண்பவன். பூமியில் ஆகாயம் நிலைகொண்டுள்ளது; ஆகாயத்தில் பூமி நிலைகொண்டுள்ளது. இந்த உணவு உணவிலேயே நிலைகொண்டுள்ளது. இதை உணவில் நிலைகொண்டதாக அறிபவன் நிலைபெறுகிறான். அவன் உணவுடையவனாகவும் உணவை உண்பவனாகவும் ஆகிறான். மக்கள், கால்நடைகள், பிரம்மதேஜஸ், புகழ் ஆகியவற்றால் மகானாகிறான்.
Taittirīya 3.10
न कञ्चन वसतौ प्रत्याचक्षीत । तद्व्रतम् । तस्माद्यया कया च विधया बह्वन्नं प्राप्नुयात् । अराध्यस्मा अन्नमित्याचक्षते ।
एतद्वै मुखतोऽन्नँराद्धम् । मुखतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एतद्वै मध्यतोऽन्नँराद्धम् । मध्यतोऽस्मा अन्नँराध्यते । एदद्वा अन्ततोऽन्नँराद्धम् ।
अन्ततोऽस्मा अन्नँराध्यते
य एवं वेद । क्षेम इति वाचि । योगक्षेम इति प्राणापानयोः । कर्मेति हस्तयोः । गतिरिति पादयोः । विमुक्तिरिति पायौ ।
इति मानुषीः समाज्ञाः । अथ दैवीः । तृप्तिरिति वृष्टौ । बलमिति विद्युति
यश इति पशुषु । ज्योतिरिति नक्षत्रेषु । प्रजातिरमृतमानन्द इत्युपस्थे । सर्वमित्याकाशे । तत्प्रतिष्ठेत्युपासीत । प्रतिष्ठावान् भवति ।
तन्मह इत्युपासीत । महान्भवति । तन्मन इत्युपासीत । मानवान्भवति
तन्नम इत्युपासीत । नम्यन्तेऽस्मै कामाः । तद्ब्रह्मेत्युपासीत । ब्रह्मवान्भवति । तद्ब्रह्मणः परिमर इत्युपासीत ।
पर्येण म्रियन्ते द्विषन्तः सपत्नाः । परि येऽप्रिया भ्रातृव्याः । स यश्चायं पुरुषे । यश्चासावादित्ये । स एकः
स य एवंवित् । अस्माल्लोकात्प्रेत्य । एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं प्राणमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं मनोमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य ।
एतं विज्ञानमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । इमाँल्लोकन्कामान्नी कामरूप्यनुसञ्चरन् ।
एतत् साम गायन्नास्ते । हा ३ वु हा ३ वु हा ३ वु
अहमन्नमहमन्नमहमन्नम् । अहमन्नादो३ऽहमन्नादो३ऽअहमन्नादः । अहँश्लोककृदहँश्लोककृदहँश्लोककृत् । अहमस्मि प्रथमजा ऋता३स्य ।
पूर्वं देवेभ्योऽमृतस्य ना३भायि । यो मा ददाति स इदेव मा३ऽऽवाः । अहमन्नमन्नमदन्तमा३द्मि । अहं विश्वं भुवनमभ्यभवा३म् ।
सुवर्णज्योतीः । य एवं वेद । इत्युपनिषत् ॥ ३.१० ॥
யாரையும் தன் வீட்டில் மறுக்கக் கூடாது. இதுவே விரதம். ஆகவே எந்த வழியிலாவது அதிகமான அன்னத்தைப் பெறட்டும். இவருக்கு அன்னம் சித்தியாகட்டும் என்று கூறுவர். இது நிச்சயமாக வாயினால் சமைக்கப்பட்ட அன்னம்; வாயினால் இவருக்கு அன்னம் சித்திக்கிறது. இது நிச்சயமாக நடுவினால் சமைக்கப்பட்ட அன்னம்; நடுவினால் இவருக்கு அன்னம் சித்திக்கிறது. இது நிச்சயமாக இறுதியினால் சமைக்கப்பட்ட அன்னம்; இறுதியினால் இவருக்கு அன்னம் சித்திக்கிறது — இவ்வாறு அறிபவனுக்கு. வாக்கில் 'க்ஷேமம்', பிராண அபானங்களில் 'யோகக்ஷேமம்', கைகளில் 'கர்மம்', கால்களில் 'கதி', குதத்தில் 'விமுக்தி' — இவை மானுஷ்ய பெயர்கள். இனி தெய்வீகமானவை: மழையில் 'திருப்தி', மின்னலில் 'பலம்', கால்நடைகளில் 'புகழ்', நட்சத்திரங்களில் 'ஒளி', உபஸ்தத்தில் 'சந்ததி, அமிர்தம், ஆனந்தம்', ஆகாயத்தில் 'எல்லாம்'. 'பிரதிஷ்டை' என்று உபாசிக்க வேண்டும்; அவன் நிலைபெற்றவனாகிறான். 'மஹஸ்' என்று உபாசிக்க வேண்டும்; அவன் மகத்தானவனாகிறான். 'மனஸ்' என்று உபாசிக்க வேண்டும்; அவன் மனம் உடையவனாகிறான். 'நமஸ்' என்று உபாசிக்க வேண்டும்; அவனுக்கு ஆசைகள் வணங்குகின்றன. 'பிரம்மம்' என்று உபாசிக்க வேண்டும்; அவன் பிரம்மம் உடையவனாகிறான். பிரம்மத்தின் 'பரிமரம்' என்று உபாசிக்க வேண்டும்; அவனை வெறுக்கும் எதிரிகளும் அப்பிரியமான பகைவர்களும் சுற்றிலும் மடிகின்றனர். இந்த புருஷனில் இருப்பவனும், ஆதித்யனில் இருப்பவனும் ஒருவனே. இவ்வாறு அறிபவன் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்று, இந்த அன்னமய ஆத்மாவையும், பிராணமய ஆத்மாவையும், மனோமய ஆத்மாவையும், விஞ்ஞானமய ஆத்மாவையும், ஆனந்தமய ஆத்மாவையும் அடைகிறான். இந்த உலகங்களையும் ஆசைகளையும் விரும்பிய வடிவம் கொண்டு சஞ்சரித்தவாறு, இந்த சாமத்தைப் பாடியபடி இருக்கிறான்: ஹா ௩ வு, ஹா ௩ வு, ஹா ௩ வு. நான் அன்னம், நான் அன்னம், நான் அன்னம். நான் அன்னாதன், நான் அன்னாதன், நான் அன்னாதன். நான் ஶ்லோககர்த்தா, நான் ஶ்லோககர்த்தா, நான் ஶ்லோககர்த்தா. நான் ருதத்தின் முதற்பிறந்தவன். தேவர்களுக்கு முன், அமிர்தத்தின் நாபியில் நான் பிறந்தேன். எனக்குக் கொடுப்பவனே என்னைக் காக்கிறான். நான் அன்னம்; அன்னம் உண்பவனை நான் உண்கிறேன். நான் முழு உலகத்தையும் வென்றவன். பொன்னொளி. இவ்வாறு அறிபவன். இது உபநிஷத்.