Ṛgveda · Sūkta 1.11

1.11.1

इन्द्रं॒ विश्वा॑ अवीवृधन्त्समु॒द्रव्य॑चसं॒ गिरः॑ ।
र॒थीत॑मं र॒थीनां॒ वाजा॑नां॒ सत्प॑तिं॒ पति॑म् ॥

Todos os hinos exaltaram Indra, cujo olhar alcança o mar, o maior dos condutores de carros, verdadeiro senhor dos prêmios e protetor.

स॒ख्ये त॑ इन्द्र वा॒जिनो॒ मा भे॑म शवसस्पते ।
त्वाम॒भि प्र णो॑नुमो॒ जेता॑र॒मप॑राजितम् ॥

Na tua amizade, ó Indra, senhor do poder, que não temamos; louvamos-te, o vencedor, o invencível.

पू॒र्वीरिन्द्र॑स्य रा॒तयो॒ न वि द॑स्यन्त्यू॒तयः॑ ।
यदी॒ वाज॑स्य॒ गोम॑तः स्तो॒तृभ्यो॒ मंह॑ते म॒घम् ॥

Os muitos dons de Indra não cessam, nem as suas proteções, quando concede aos cantores um prêmio rico em gado.

पु॒रां भि॒न्दुर्युवा॑ क॒विरमि॑तौजा अजायत ।
इन्द्रो॒ विश्व॑स्य॒ कर्म॑णो ध॒र्ता व॒ज्री पु॑रुष्टु॒तः ॥

Indra, destruidor das fortalezas, jovem, poeta de força imensurável, nasceu; é o sustentador de todas as obras, o portador do raio, muito invocado.

त्वं व॒लस्य॒ गोम॒तोऽपा॑वरद्रिवो॒ बिल॑म् ।
त्वां दे॒वा अबि॑भ्युषस्तु॒ज्यमा॑नास आविषुः ॥

Abriste a caverna de Vala, rica em gado, ó portador de pedra; por ti os deuses destemidos, impelidos, saíram.

तवा॒हं शू॑र रा॒तिभिः॒ प्रत्या॑यं॒ सिन्धु॑मा॒वद॑न् ।
उपा॑तिष्ठन्त गिर्वणो वि॒दुष्टे॒ तस्य॑ का॒रवः॑ ॥

Com as tuas dádivas, ó herói, aproximei-me do rio e proclamei-o; ó senhor dos cantos, os teus devotos ficaram perto; os recitadores sabem-no.

मा॒याभि॑रिन्द्र मा॒यिनं॒ त्वं शुष्ण॒मवा॑तिरः ।
वि॒दुष्टे॒ तस्य॒ मेधि॑रा॒स्तेषां॒ श्रवां॒स्युत्ति॑र ॥

Ó Indra, com teus poderes ilusórios derrubaste o mágico Śuṣṇa. Existem os sábios que o conhecem; eleva a glória deles.

इन्द्र॒मीशा॑न॒मोज॑सा॒भि स्तोमा॑ अनूषत ।
स॒हस्रं॒ यस्य॑ रा॒तय॑ उ॒त वा॒ सन्ति॒ भूय॑सीः ॥

A Indra, o senhor que governa com força, cantaram-se os hinos. Seus dons são mil, ou ainda mais.