ऋग्वेद · सूक्त 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
आ वां॒ रथं॑ पुरुमा॒यं म॑नो॒जुवं॑ जी॒राश्वं॑ य॒ज्ञियं॑ जी॒वसे॑ हुवे ।
स॒हस्र॑केतुं व॒निनं॑ श॒तद्व॑सुं श्रुष्टी॒वानं॑ वरिवो॒धाम॒भि प्रयः॑ ॥
हे अश्विनौ, जीवनासाठी मी तुम्हा दोघांच्या रथाला आवाहन करतो — अनेक चमत्कारांनी युक्त, मनासारखा वेगवान, यज्ञयोग्य, हजार ध्वजांचा, अरण्यात संचार करणारा, शंभर धनांचा, प्रशंसित आणि धन देणारा तो रथ आमच्या अन्नाकडे येवो.
1.119.2
ऊ॒र्ध्वा धी॒तिः प्रत्य॑स्य॒ प्रया॑मनि॒ अधा॑यि॒ शस्म॒न्त्सम॑यन्त॒ आ दिशः॑ ।
स्वदा॑मि घ॒र्मं प्रति॑ यन्त्यू॒तय॒ आ वा॑मू॒र्जानी॒ रथ॑मश्विना रुहत् ॥
उंच स्तुती तिच्या पुढील मार्गावर ठेवली गेली; तिच्या मंत्रात दिशा एकत्र आल्या. गरम आहुतीची चव मी घेतो; संरक्षक शक्ती तुमच्याकडे येत आहेत — हे अश्विनौ, ऊर्जानी तुम्हा दोघांच्या रथावर चढो.
1.119.3
सं यन्मि॒थः प॑स्पृधा॒नासो॒ अग्म॑त शु॒भे म॒खा अमि॑ता जा॒यवो॒ रणे॑ ।
यु॒वोरह॑ प्रव॒णे चे॑किते॒ रथो॒ यद॑श्विना॒ वह॑थः सू॒रिमा वर॑म् ॥
ते परस्परांशी स्पर्धा करत एकत्र आले तेव्हा — तेजासाठी यजमान, अमर्याद लोक, युद्धात उत्सुक; तेव्हा उतारावर तुमचा रथ निश्चितच चमकला, हे अश्विनौ, जेव्हा तुम्ही दोघे नेता आणि वर घेऊन आलात.
1.119.4
यु॒वं भु॒ज्युं भु॒रमा॑णं॒ विभि॑र्ग॒तं स्वयु॑क्तिभिर्नि॒वह॑न्ता पि॒तृभ्य॒ आ ।
या॒सि॒ष्टं व॒र्तिर्वृ॑षणा विजे॒न्यं॑ दिवो॑दासाय॒ महि॑ चेति वा॒मवः॑ ॥
तुम्ही दोघांनी बुडत असलेल्या भुज्युला, पक्ष्यांसह, स्वतःच्या साधनांनी बाहेर काढले; पितरांकडे नेणारे होऊन. वर्षाव करणाऱ्या वृषभांनो, जिंकण्यायोग्य मार्गावर चला; दिवोदासासाठी तुमची महान मदत प्रकट झाली.
1.119.5
यु॒वोर॑श्विना॒ वपु॑षे युवा॒युजं॒ रथं॒ वाणी॑ येमतुरस्य॒ शर्ध्य॑म् ।
आ वां॑ पति॒त्वं स॒ख्याय॑ ज॒ग्मुषी॒ योषा॑वृणीत॒ जेन्या॑ यु॒वां पती॑ ॥
तुमच्या सौंदर्यासाठी, हे अश्विनौ, स्वतः जोडलेल्या रथाला दोन लगामांनी धरले, त्याच्या तेजासाठी. तुमच्या पतित्वासाठी, मैत्रीसाठी गेलेल्या त्या तरुणीने निवडले — तुम्हा दोघांना पती म्हणून; ती वधू आहे.
1.119.6
यु॒वं रे॒भं परि॑षूतेरुरुष्यथो हि॒मेन॑ घ॒र्मं परि॑तप्त॒मत्र॑ये ।
यु॒वं श॒योर॑व॒सं पि॑प्यथु॒र्गवि॒ प्र दी॒र्घेण॒ वन्द॑नस्ता॒र्यायु॑षा ॥
तुम्ही दोघांनी रेभाला वेढ्यांतून मुक्त केले; थंडीतून, अत्रीसाठी गरम पेय देऊन. तुम्ही दोघांनी शयूचा खड्डा गाईंमध्ये भरला. दीर्घायुष्याने स्तुती करणारा पार झाला.
1.119.7
यु॒वं वन्द॑नं॒ निरृ॑तं जर॒ण्यया॒ रथं॒ न द॑स्रा कर॒णा समि॑न्वथः ।
क्षेत्रा॒दा विप्रं॑ जनथो विप॒न्यया॒ प्र वा॒मत्र॑ विध॒ते दं॒सना॑ भुवत् ॥
हे अश्विनौ, तुम्ही दोघांनी वंदनाला जरेने थकलेल्या रथाप्रमाणे कौशल्याने पुन्हा जोडले; खड्ड्यातून विप्राला वर काढले; येथे उपासकासाठी तुमचे अद्भुत कार्य घडले.
1.119.8
अग॑च्छतं॒ कृप॑माणं परा॒वति॑ पि॒तुः स्वस्य॒ त्यज॑सा॒ निबा॑धितम् ।
स्व॑र्वतीरि॒त ऊ॒तीर्यु॒वोरह॑ चि॒त्रा अ॒भीके॑ अभवन्न॒भिष्ट॑यः ॥
तुम्ही दोघे दूर थरथरणाऱ्याकडे, वडिलांच्या बळाने आणि स्वतःच्या शक्तीने दाबल्या गेलेल्याकडे गेलात; येथून स्वर्गप्रकाशी तुमची संरक्षणे युद्धमुखात प्रार्थना ठरली.
1.119.9
उ॒त स्या वां॒ मधु॑म॒न्मक्षि॑कारप॒न्मदे॒ सोम॑स्यौशि॒जो हु॑वन्यति ।
यु॒वं द॑धी॒चो मन॒ आ वि॑वास॒थोऽथा॒ शिरः॒ प्रति॑ वा॒मश्व्यं॑ वदत् ॥
ती मधासारखी माशी तुमच्यासाठी गुंजते; सोमाच्या धुंदीत उशिजाचा पुत्र आवाहन करतो. तुम्ही दधीचाचे मन इच्छिले; मग त्याच्या मस्तकाविषयी तुमच्यासाठी अश्वशीर्ष बोलले.
1.119.10
यु॒वं पे॒दवे॑ पुरु॒वार॑मश्विना स्पृ॒धां श्वे॒तं त॑रु॒तारं॑ दुवस्यथः ।
शर्यै॑र॒भिद्युं॒ पृत॑नासु दु॒ष्टरं॑ च॒र्कृत्य॒मिन्द्र॑मिव चर्षणी॒सह॑म् ॥
हे अश्विनौ, तुम्ही दोघे पेदुला अनेक बक्षिसे देणारा, शत्रूंना जिंकणारा शुभ्र रक्षक द्या; बाणांनी युद्धांत अभिद्युला, दुर्लंघ्याला, स्तुत्याला, इंद्रासारख्या विजेत्याला द्या.