Ṛgveda · Sūkta 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
आ वां॒ रथं॑ पुरुमा॒यं म॑नो॒जुवं॑ जी॒राश्वं॑ य॒ज्ञियं॑ जी॒वसे॑ हुवे ।
स॒हस्र॑केतुं व॒निनं॑ श॒तद्व॑सुं श्रुष्टी॒वानं॑ वरिवो॒धाम॒भि प्रयः॑ ॥
Aśvins, für das Leben rufe ich euren Wagen herbei, den wunderreichen, gedankenschnellen, opferwürdigen, mit tausend Bannern, den walddurchstreifenden, hundertschätzigen, gepriesenen, reichtumspendenden; er komme zu unserer Speise.
1.119.2
ऊ॒र्ध्वा धी॒तिः प्रत्य॑स्य॒ प्रया॑मनि॒ अधा॑यि॒ शस्म॒न्त्सम॑यन्त॒ आ दिशः॑ ।
स्वदा॑मि घ॒र्मं प्रति॑ यन्त्यू॒तय॒ आ वा॑मू॒र्जानी॒ रथ॑मश्विना रुहत् ॥
Ein erhabenes Lob wurde auf seinen Weg nach vorn gelegt; im Vortrag versammelten sich die Himmelsrichtungen. Ich koste die warme Opfergabe; die schützenden Kräfte kommen zu euch — Aśvins, möge Ūrjānī euren Wagen besteigen.
1.119.3
सं यन्मि॒थः प॑स्पृधा॒नासो॒ अग्म॑त शु॒भे म॒खा अमि॑ता जा॒यवो॒ रणे॑ ।
यु॒वोरह॑ प्रव॒णे चे॑किते॒ रथो॒ यद॑श्विना॒ वह॑थः सू॒रिमा वर॑म् ॥
Als sie zusammen kamen, einander im Glanz wetteifernd — Opferer, grenzenlose Menschen, eifrig im Kampf — da leuchtete euer Wagen gewiss im Abstieg, Aśvins, als ihr den Anführer und die Gabe brachtet.
1.119.4
यु॒वं भु॒ज्युं भु॒रमा॑णं॒ विभि॑र्ग॒तं स्वयु॑क्तिभिर्नि॒वह॑न्ता पि॒तृभ्य॒ आ ।
या॒सि॒ष्टं व॒र्तिर्वृ॑षणा विजे॒न्यं॑ दिवो॑दासाय॒ महि॑ चेति वा॒मवः॑ ॥
Ihr beide zogt Bhujyu aus den versinkenden Wassern, samt seinen Vögeln, mit euren eigenen Gespannen, und führtet ihn heim zu den Vätern. Ihr Regenspender, ihr Stiere, geht den Weg, der zu gewinnen ist; für Divodāsa wurde eure große Hilfe sichtbar.
1.119.5
यु॒वोर॑श्विना॒ वपु॑षे युवा॒युजं॒ रथं॒ वाणी॑ येमतुरस्य॒ शर्ध्य॑म् ।
आ वां॑ पति॒त्वं स॒ख्याय॑ ज॒ग्मुषी॒ योषा॑वृणीत॒ जेन्या॑ यु॒वां पती॑ ॥
Um eurer Schönheit willen, Aśvins, wurde der von euch selbst angeschirrte Wagen von seinen zwei Zügeln gehalten, um seines Glanzes willen. Zu eurer Gattenschaft wählte die junge Frau, die zur Freundschaft ging, euch beide als Gatten — sie, die Braut.
1.119.6
यु॒वं रे॒भं परि॑षूतेरुरुष्यथो हि॒मेन॑ घ॒र्मं परि॑तप्त॒मत्र॑ये ।
यु॒वं श॒योर॑व॒सं पि॑प्यथु॒र्गवि॒ प्र दी॒र्घेण॒ वन्द॑नस्ता॒र्यायु॑षा ॥
Ihr beide löstet Rebha aus seinen Hürden, und aus der Kälte gabt ihr Atri die Wärme; ihr beide füllt Śayus Grube mit Vieh. Der Lobende ging hinüber mit langem Leben.
1.119.7
यु॒वं वन्द॑नं॒ निरृ॑तं जर॒ण्यया॒ रथं॒ न द॑स्रा कर॒णा समि॑न्वथः ।
क्षेत्रा॒दा विप्रं॑ जनथो विप॒न्यया॒ प्र वा॒मत्र॑ विध॒ते दं॒सना॑ भुवत् ॥
Aśvins, ihr beiden habt Vandana, vom Alter zermürbt, wie einen Wagen kunstfertig wieder zusammengefügt; aus der Grube habt ihr den Seher emporgehoben, und hier ist euer Wunderwerk dem Verehrer zuteilgeworden.
1.119.8
अग॑च्छतं॒ कृप॑माणं परा॒वति॑ पि॒तुः स्वस्य॒ त्यज॑सा॒ निबा॑धितम् ।
स्व॑र्वतीरि॒त ऊ॒तीर्यु॒वोरह॑ चि॒त्रा अ॒भीके॑ अभवन्न॒भिष्ट॑यः ॥
Ihr beiden seid zu dem fernen Zitternden gegangen, bedrängt von der Gewalt des Vaters und der eigenen Macht; von hier aus wurden eure himmelslichten Schutzgaben im Angesicht des Kampfes zu Gebeten.
1.119.9
उ॒त स्या वां॒ मधु॑म॒न्मक्षि॑कारप॒न्मदे॒ सोम॑स्यौशि॒जो हु॑वन्यति ।
यु॒वं द॑धी॒चो मन॒ आ वि॑वास॒थोऽथा॒ शिरः॒ प्रति॑ वा॒मश्व्यं॑ वदत् ॥
Diese honigsüße Fliege summt für euch beide; im Rausch des Soma ruft der Sohn des Uśij. Ihr begehrtet den Geist des Dadhyañc, und dann sprach für euch beide über sein Haupt das Pferdehaupt.
1.119.10
यु॒वं पे॒दवे॑ पुरु॒वार॑मश्विना स्पृ॒धां श्वे॒तं त॑रु॒तारं॑ दुवस्यथः ।
शर्यै॑र॒भिद्युं॒ पृत॑नासु दु॒ष्टरं॑ च॒र्कृत्य॒मिन्द्र॑मिव चर्षणी॒सह॑म् ॥
Aśvins, ihr beiden schenkt dem Pedu einen weißen Beschützer reicher Gaben, einen Bezwinger der Gegner; in den Schlachten mit Pfeilen gebt ihm Abhidyu, schwer zu überwinden, lobenswert, ein Sieger wie Indra.