ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
आ वां॒ रथं॑ पुरुमा॒यं म॑नो॒जुवं॑ जी॒राश्वं॑ य॒ज्ञियं॑ जी॒वसे॑ हुवे ।
स॒हस्र॑केतुं व॒निनं॑ श॒तद्व॑सुं श्रुष्टी॒वानं॑ वरिवो॒धाम॒भि प्रयः॑ ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଜୀବନ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ରଥକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ — ଅନେକ ଚମତ୍କାର ଥିବା, ମନ ପରି ବେଗବାନ, ଯଜ୍ଞୀୟ, ହଜାର ପତାକାଯୁକ୍ତ, ବନରେ ବିଚରଣକାରୀ, ଶହେ ଧନଯୁକ୍ତ, ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଧନଦାତା ସେହି ରଥ ଆମ ଅନ୍ନ ଆଡ଼କୁ ଆସୁ।
1.119.2
ऊ॒र्ध्वा धी॒तिः प्रत्य॑स्य॒ प्रया॑मनि॒ अधा॑यि॒ शस्म॒न्त्सम॑यन्त॒ आ दिशः॑ ।
स्वदा॑मि घ॒र्मं प्रति॑ यन्त्यू॒तय॒ आ वा॑मू॒र्जानी॒ रथ॑मश्विना रुहत् ॥
ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ତାହାର ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ପଥରେ ରଖାଗଲା; ତାହାର ମନ୍ତ୍ରରେ ଦିଗସମୂହ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ମୁଁ ଗରମ ଆହୁତିର ସ୍ୱାଦ ଗ୍ରହଣ କରେ; ରକ୍ଷକ ଶକ୍ତିମାନେ ତୁମ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଛନ୍ତି — ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଊର୍ଜାନୀ ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ୁ।
1.119.3
सं यन्मि॒थः प॑स्पृधा॒नासो॒ अग्म॑त शु॒भे म॒खा अमि॑ता जा॒यवो॒ रणे॑ ।
यु॒वोरह॑ प्रव॒णे चे॑किते॒ रथो॒ यद॑श्विना॒ वह॑थः सू॒रिमा वर॑म् ॥
ସେମାନେ ପରସ୍ପର ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରି ଏକତ୍ର ଆସିଲେ ଯେତେବେଳେ — ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ ଯଜମାନମାନେ, ଅସୀମ ଲୋକ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସୁକ; ସେତେବେଳେ ଢାଲରେ ତୁମ ରଥ ନିଶ୍ଚୟ ଝଲସିଲା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ନେତା ଓ ବର ଆଣିଲ।
1.119.4
यु॒वं भु॒ज्युं भु॒रमा॑णं॒ विभि॑र्ग॒तं स्वयु॑क्तिभिर्नि॒वह॑न्ता पि॒तृभ्य॒ आ ।
या॒सि॒ष्टं व॒र्तिर्वृ॑षणा विजे॒न्यं॑ दिवो॑दासाय॒ महि॑ चेति वा॒मवः॑ ॥
ତୁମ ଦୁଇଜଣ ଡୁବୁଥିବା ଭୁଜ୍ୟୁକୁ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ନିଜର ଉପକରଣରେ ବାହାର କରି ଆଣିଲ; ପିତୃମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ନେଇ ଯାଉଥିବା ହୋଇ। ହେ ବର୍ଷଣକାରୀ ବୃଷଭମାନେ, ଜିତିବାଯୋଗ୍ୟ ପଥରେ ଚାଲ; ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ତୁମ ମହାନ ସହାୟତା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
1.119.5
यु॒वोर॑श्विना॒ वपु॑षे युवा॒युजं॒ रथं॒ वाणी॑ येमतुरस्य॒ शर्ध्य॑म् ।
आ वां॑ पति॒त्वं स॒ख्याय॑ ज॒ग्मुषी॒ योषा॑वृणीत॒ जेन्या॑ यु॒वां पती॑ ॥
ତୁମ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ନିଜେ ଯୋଡ଼ା ହୋଇଥିବା ରଥକୁ ଦୁଇଟି ଲଗାମ ଧରିଲା, ତାହାର ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ। ତୁମ ପତିତ୍ୱ ପାଇଁ, ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଯାଇଥିବା ସେହି ଯୁବତୀ ବାଛିଲା — ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ; ସେ ବଧୂ।
1.119.6
यु॒वं रे॒भं परि॑षूतेरुरुष्यथो हि॒मेन॑ घ॒र्मं परि॑तप्त॒मत्र॑ये ।
यु॒वं श॒योर॑व॒सं पि॑प्यथु॒र्गवि॒ प्र दी॒र्घेण॒ वन्द॑नस्ता॒र्यायु॑षा ॥
ତୁମ ଦୁଇଜଣ ରେଭକୁ ବାଡ଼ରୁ ମୁକ୍ତ କଲ; ଶୀତରୁ, ଅତ୍ରି ପାଇଁ ଗରମ ପାନୀୟ ଦେଇ। ତୁମ ଦୁଇଜଣ ଶୟୁର ଗର୍ତ୍ତକୁ ଗାଈମାନଙ୍କରେ ଭରିଲ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ସହ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ପାର ହେଲା।
1.119.7
यु॒वं वन्द॑नं॒ निरृ॑तं जर॒ण्यया॒ रथं॒ न द॑स्रा कर॒णा समि॑न्वथः ।
क्षेत्रा॒दा विप्रं॑ जनथो विप॒न्यया॒ प्र वा॒मत्र॑ विध॒ते दं॒सना॑ भुवत् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ବନ୍ଦନଙ୍କୁ ଜରାରେ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ରଥ ପରି କୌଶଳରେ ପୁଣି ଯୋଡ଼ିଲେ; ଖାଲରୁ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ; ଏଠାରେ ଉପାସକ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଚମତ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଲା।
1.119.8
अग॑च्छतं॒ कृप॑माणं परा॒वति॑ पि॒तुः स्वस्य॒ त्यज॑सा॒ निबा॑धितम् ।
स्व॑र्वतीरि॒त ऊ॒तीर्यु॒वोरह॑ चि॒त्रा अ॒भीके॑ अभवन्न॒भिष्ट॑यः ॥
ଆପଣ ଦୁଇଜଣ ଦୂରରେ କମ୍ପୁଥିବା ଲୋକ ନିକଟକୁ, ପିତାଙ୍କ ବଳ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦବାଯାଇଥିବା ଲୋକ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ଏଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରକାଶୀ ଆପଣଙ୍କ ରକ୍ଷା ଯୁଦ୍ଧମୁଖରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଲା।
1.119.9
उ॒त स्या वां॒ मधु॑म॒न्मक्षि॑कारप॒न्मदे॒ सोम॑स्यौशि॒जो हु॑वन्यति ।
यु॒वं द॑धी॒चो मन॒ आ वि॑वास॒थोऽथा॒ शिरः॒ प्रति॑ वा॒मश्व्यं॑ वदत् ॥
ସେହି ମଧୁ ପରି ମାଛି ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁଞ୍ଜନ କରେ; ସୋମର ମଦରେ ଉଶିଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଡାକନ୍ତି। ଆପଣ ଦଧ୍ୟଞ୍ଚଙ୍କ ମନ ଚାହିଁଲେ; ପରେ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱଶିର କଥା କହିଲା।
1.119.10
यु॒वं पे॒दवे॑ पुरु॒वार॑मश्विना स्पृ॒धां श्वे॒तं त॑रु॒तारं॑ दुवस्यथः ।
शर्यै॑र॒भिद्युं॒ पृत॑नासु दु॒ष्टरं॑ च॒र्कृत्य॒मिन्द्र॑मिव चर्षणी॒सह॑म् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ପେଦୁଙ୍କୁ ବହୁ ପୁରସ୍କାରଦାତା, ଶତ୍ରୁଜୟୀ ଶ୍ୱେତ ରକ୍ଷକ ଦିଅନ୍ତୁ; ବାଣରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଦ୍ୟୁଙ୍କୁ, ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ୟ, ପ୍ରଶଂସନୀୟଙ୍କୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ବିଜୟୀଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ।