ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.121.1
कदि॒त्था नॄँः पात्रं॑ देवय॒तां श्रव॒द्गिरो॒ अङ्गि॑रसां तुर॒ण्यन् ।
प्र यदान॒ड्विश॒ आ ह॒र्म्यस्यो॒रु क्रं॑सते अध्व॒रे यज॑त्रः ॥
આ રીતે નેતાઓના પાત્રને, દેવોને ઇચ્છનારાઓની સ્તુતિઓ તે ક્યારે સાંભળશે? અંગિરસોની ત્વરિત પ્રાર્થનાઓ? ઘરની પ્રજાઓ સુધી તે પહોંચે ત્યારે, પૂજનીય યજ્ઞમાં વિસ્તારથી આગળ વધે છે.
1.121.2
स्तम्भी॑द्ध॒ द्यां स ध॒रुणं॑ प्रुषायदृ॒भुर्वाजा॑य॒ द्रवि॑णं॒ नरो॒ गोः ।
अनु॑ स्व॒जां म॑हि॒षश्च॑क्षत॒ व्रां मेना॒मश्व॑स्य॒ परि॑ मा॒तरं॒ गोः ॥
તેણે ખરેખર આકાશને ઊભું રાખ્યું; દૃઢ આધાર પ્રસાર્યો. ઋભુઓએ બળ અને પુરસ્કાર માટે ગાયોના સ્વામીઓનું ધન વેરી દીધું. ભેંસે પોતાની જ જન્મેલી વીરા અને મનને જોયું; ઘોડાની માતા અને ગાયોની માતાને ચારે બાજુ.
1.121.3
नक्ष॒द्धव॑मरु॒णीः पू॒र्व्यं राट्तु॒रो वि॒शामङ्गि॑रसा॒मनु॒ द्यून् ।
तक्ष॒द्वज्रं॒ नियु॑तं त॒स्तम्भ॒द्द्यां चतु॑ष्पदे॒ नर्या॑य द्वि॒पादे॑ ॥
રાતી ઉષાઓ પ્રાચીન આહ્વાનને પ્રકાશિત કરે છે; રાજા તુર અંગિરસોની પ્રજાઓના દિવસોદિવસ. તેણે વજ્ર ઘડ્યું, નિયુત રચ્યો; ચતુષ્પદો માટે, મનુષ્ય માટે, દ્વિપદ માટે આકાશ ટેક્યું.
1.121.4
अ॒स्य मदे॑ स्व॒र्यं॑ दा ऋ॒तायापी॑वृतमु॒स्रिया॑णा॒मनी॑कम् ।
यद्ध॑ प्र॒सर्गे॑ त्रिक॒कुं नि॒वर्त॒दप॒ द्रुहो॒ मानु॑षस्य॒ दुरो॑ वः ॥
આના મદમાં તેં સ્વર્ગીયને આપ્યું; ઋતનું ખુલ્લું તેજ, ઉષાઓનું મુખ. પ્રવાહમાં તે ત્રિકકુપ પાછો ફરે ત્યારે, દ્રોહીઓથી દૂર માનવનાં દ્વાર તું ખોલે છે.
1.121.5
तुभ्यं॒ पयो॒ यत्पि॒तरा॒वनी॑तां॒ राधः॑ सु॒रेत॑स्तु॒रणे॑ भुर॒ण्यू ।
शुचि॒ यत्ते॒ रेक्ण॒ आय॑जन्त सब॒र्दुघा॑याः॒ पय॑ उ॒स्रिया॑याः ॥
તારા માટે, બંને માતાપિતાએ લાવેલું દૂધ; સુરેતસ, તુરણ્ય અને ભુરણ્યુએ ધન લાવ્યું; તારું તેજસ્વી ધન સર્વ દોહનારી ગાયના દૂધ સાથે અર્પિત થયું.
1.121.6
अध॒ प्र ज॑ज्ञे त॒रणि॑र्ममत्तु॒ प्र रो॑च्य॒स्या उ॒षसो॒ न सूरः॑ ।
इन्दु॒र्येभि॒राष्ट॒ स्वेदु॑हव्यैः स्रु॒वेण॑ सि॒ञ्चञ्ज॒रणा॒भि धाम॑ ॥
ત્યારે તે જન્મ્યો, તારક આનંદિત થાઓ; આ ઉષાની જેમ, સૂર્યની જેમ તે ઝળહળે. બિંદુ (સોમ) પોતે નિચોવેલા હવિષ્યો વડે, સ્રુવથી, જૂના નિવાસોને સિંચતાં ધામ સુધી પહોંચ્યો.
1.121.7
स्वि॒ध्मा यद्व॒नधि॑तिरप॒स्यात्सूरो॑ अध्व॒रे परि॒ रोध॑ना॒ गोः ।
यद्ध॑ प्र॒भासि॒ कृत्व्याँ॒ अनु॒ द्यूनन॑र्विशे प॒श्विषे॑ तु॒राय॑ ॥
ચમકતી ઉષા યજ્ઞમાં સૂર્યને જુએ છે, ગાયોના વાડાઓને ચારેબાજુથી ખોલે છે, ત્યારે તું દિવસ દરરોજ કર્મ કરનાર બનીને શત્રુરહિત, પશુધનવાળા તુરા માટે પ્રકાશે છે.
1.121.8
अ॒ष्टा म॒हो दि॒व आदो॒ हरी॑ इ॒ह द्यु॑म्ना॒साह॑म॒भि यो॑धा॒न उत्स॑म् ।
हरिं॒ यत्ते॑ म॒न्दिनं॑ दु॒क्षन्वृ॒धे गोर॑भस॒मद्रि॑भिर्वा॒ताप्य॑म् ॥
મહાન સ્વર્ગથી તું આઠ, બે બદામી ઘોડાઓ અહીં લાવ્યો; તેજસ્વી માટે યુદ્ધ કરીને ઝરો ખોલ્યો; ઉત્સાહજનક સોમને વૃદ્ધિ માટે દોહ્યો ત્યારે પથ્થરોથી આથેલો ગાય ગળનારો સોમ તેં ગ્રહણ કર્યો.
1.121.9
त्वमा॑य॒सं प्रति॑ वर्तयो॒ गोर्दि॒वो अश्मा॑न॒मुप॑नीत॒मृभ्वा॑ ।
कुत्सा॑य॒ यत्र॑ पुरुहूत व॒न्वञ्शुष्ण॑मन॒न्तैः प॑रि॒यासि॑ व॒धैः ॥
તેં લોખંડનો કિલ્લો ઉલટાવ્યો; ગાયોના, સ્વર્ગના પથ્થરને — જે ઋભુઓએ લાવીને મૂક્યો હતો — ઉલટાવ્યો; હે બહુધા આહૂત ઇન્દ્ર, કુત્સ માટે અનંત પ્રહારોથી શુષ્ણને જ્યાં ઘેરીને જીતે છે ત્યાં.
1.121.10
पु॒रा यत्सूर॒स्तम॑सो॒ अपी॑ते॒स्तम॑द्रिवः फलि॒गं हे॒तिम॑स्य ।
शुष्ण॑स्य चि॒त्परि॑हितं॒ यदोजो॑ दि॒वस्परि॒ सुग्र॑थितं॒ तदादः॑ ॥
સૂર્ય અંધકારના લયપહેલાં ઊગ્યો, ત્યારે હે પથ્થરધારી, તેં એ ચમકતું આયુધ મૂક્યું; શુષ્ણનું બળ સ્વર્ગથી ચારે બાજુ બાંધેલું હતું — તેને તેં ખેંચી લીધું.
1.121.11
अनु॑ त्वा म॒ही पाज॑सी अच॒क्रे द्यावा॒क्षामा॑ मदतामिन्द्र॒ कर्म॑न् ।
त्वं वृ॒त्रमा॒शया॑नं सि॒रासु॑ म॒हो वज्रे॑ण सिष्वपो व॒राहु॑म् ॥
તારા માટે મહાન, બળવાન, ન ઘડેલાં દ્યાવા-પૃથ્વી આનંદ પામો; હે ઇન્દ્ર, નદીઓમાં સૂતેલા વૃત્રને, મહાન વરાહને (શુષ્ણને) વજ્રથી તેં કાપ્યો.
1.121.12
त्वमि॑न्द्र॒ नर्यो॒ याँ अवो॒ नॄन्तिष्ठा॒ वात॑स्य सु॒युजो॒ वहि॑ष्ठान् ।
यं ते॑ का॒व्य उ॒शना॑ म॒न्दिनं॒ दाद्वृ॑त्र॒हणं॒ पार्यं॑ ततक्ष॒ वज्र॑म् ॥
તું, હે ઇન્દ્ર, વીરોને નીચેથી રક્ષે છે; વાયુના શ્રેષ્ઠ, સારી રીતે જોડાયેલા ઘોડાઓ પર ઊભો રહે છે; કવિ ઉશનાએ તને આનંદદાયક સોમ સાથે જે આપ્યું, તે વૃત્રહંતા માટે પાર્ય (વજ્ર) તેં ઘડ્યું.
1.121.13
त्वं सूरो॑ ह॒रितो॑ रामयो॒ नॄन्भर॑च्च॒क्रमेत॑शो॒ नायमि॑न्द्र ।
प्रास्य॑ पा॒रं न॑व॒तिं ना॒व्या॑ना॒मपि॑ क॒र्तम॑वर्त॒योऽय॑ज्यून् ॥
હે ઇન્દ્ર, તું સૂર્યના લીલા ઘોડાઓને મનુષ્યો માટે જોડે છે; એતશનું ચક્ર અને ખીલો તેં ફેરવ્યાં. નેવું નૌકાઓના પાર તેં પહોંચાડ્યું; યજ્ઞ ન કરનારાઓને પણ તેં ફેરવ્યા.
1.121.14
त्वं नो॑ अ॒स्या इ॑न्द्र दु॒र्हणा॑याः पा॒हि व॑ज्रिवो दुरि॒ताद॒भीके॑ ।
प्र नो॒ वाजा॑न्र॒थ्यो॑ अश्व॑बुध्यानि॒षे य॑न्धि॒ श्रव॑से सू॒नृता॑यै ॥
હે ઇન્દ્ર, આ હાનિકારક હુમલાથી અમારું રક્ષણ કર, હે વજ્રધારી; અમારા માટે ધન, રથયોગ્ય પુરસ્કારો, અશ્વજ્ઞાન ધરાવતી સમૃદ્ધિ આગળ લાવ. અન્ન, કીર્તિ અને સત્યજાત સંતાન માટે અમને આગળ ધપાવ.
1.121.15
मा सा ते॑ अ॒स्मत्सु॑म॒तिर्वि द॑स॒द्वाज॑प्रमहः॒ समिषो॑ वरन्त ।
आ नो॑ भज मघव॒न्गोष्व॒र्यो मंहि॑ष्ठास्ते सध॒मादः॑ स्याम ॥
તારી તે સુમતિ અમારાથી દૂર ન જાઓ, હે બળશ્રેષ્ઠ; અન્નપ્રસાદ એકસાથે ભેગાં થાઓ. હે ઐશ્વર્યવાન, ગાયોમાં અમને ભાગ આપ; અમે તારા શ્રેષ્ઠ સહભોજી થઈએ.