ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.121.1
कदि॒त्था नॄँः पात्रं॑ देवय॒तां श्रव॒द्गिरो॒ अङ्गि॑रसां तुर॒ण्यन् ।
प्र यदान॒ड्विश॒ आ ह॒र्म्यस्यो॒रु क्रं॑सते अध्व॒रे यज॑त्रः ॥
ಹೀಗೆ ನಾಯಕರ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರ ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನು ಯಾವಾಗ ಕೇಳುವನು? ಅಂಗಿರಸರ ತ್ವರಿತ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು? ಮನೆಯ ಜನರನ್ನು ಅವನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಪೂಜ್ಯನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
1.121.2
स्तम्भी॑द्ध॒ द्यां स ध॒रुणं॑ प्रुषायदृ॒भुर्वाजा॑य॒ द्रवि॑णं॒ नरो॒ गोः ।
अनु॑ स्व॒जां म॑हि॒षश्च॑क्षत॒ व्रां मेना॒मश्व॑स्य॒ परि॑ मा॒तरं॒ गोः ॥
ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ದೃಢ ಆಧಾರವನ್ನು ಹರಡಿದನು. ಋಭುಗಳು ಬಲಕ್ಕಾಗಿ, ಬಹುಮಾನಕ್ಕಾಗಿ ಗೋವುಗಳ ಒಡೆಯರ ಧನವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು. ಎಮ್ಮೆ ತನ್ನದೇ ಹುಟ್ಟಿದ ವೀರಾ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿತು; ಕುದುರೆಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ತಾಯಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ.
1.121.3
नक्ष॒द्धव॑मरु॒णीः पू॒र्व्यं राट्तु॒रो वि॒शामङ्गि॑रसा॒मनु॒ द्यून् ।
तक्ष॒द्वज्रं॒ नियु॑तं त॒स्तम्भ॒द्द्यां चतु॑ष्पदे॒ नर्या॑य द्वि॒पादे॑ ॥
ಕೆಂಪಾದ ಉಷಸ್ಸುಗಳು ಪುರಾತನ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತವೆ; ರಾಜ ತುರನು ಅಂಗಿರಸರ ಜನರ ದಿನದಿನಗಳಲ್ಲಿ. ಅವನು ವಜ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು, ನಿಯುತವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನವರಿಗಾಗಿ, ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ, ಎರಡು ಕಾಲಿನವರಿಗಾಗಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
1.121.4
अ॒स्य मदे॑ स्व॒र्यं॑ दा ऋ॒तायापी॑वृतमु॒स्रिया॑णा॒मनी॑कम् ।
यद्ध॑ प्र॒सर्गे॑ त्रिक॒कुं नि॒वर्त॒दप॒ द्रुहो॒ मानु॑षस्य॒ दुरो॑ वः ॥
ಇದರ ಮದದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗೀಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆ; ಋತದ ತೆರೆದ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು, ಉಷಸ್ಸುಗಳ ಮುಖವನ್ನು. ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಆ ತ್ರಿಕಕುಪ್ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ದ್ರೋಹಿಗಳಿಂದ ದೂರ ಮಾನವನ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ನೀನು ತೆರೆಯುತ್ತೀ.
1.121.5
तुभ्यं॒ पयो॒ यत्पि॒तरा॒वनी॑तां॒ राधः॑ सु॒रेत॑स्तु॒रणे॑ भुर॒ण्यू ।
शुचि॒ यत्ते॒ रेक्ण॒ आय॑जन्त सब॒र्दुघा॑याः॒ पय॑ उ॒स्रिया॑याः ॥
ನಿನಗಾಗಿ, ಇಬ್ಬರು ಪಿತೃಗಳು ತಂದ ಹಾಲು; ಸುರೇತಸ್, ತುರಣ್ಯ, ಭುರಣ್ಯು ಇಬ್ಬರೂ ಧನವನ್ನು ತಂದರು; ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕರೆಯುವ ಹಸುವಿನ ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಯಿತು.
1.121.6
अध॒ प्र ज॑ज्ञे त॒रणि॑र्ममत्तु॒ प्र रो॑च्य॒स्या उ॒षसो॒ न सूरः॑ ।
इन्दु॒र्येभि॒राष्ट॒ स्वेदु॑हव्यैः स्रु॒वेण॑ सि॒ञ्चञ्ज॒रणा॒भि धाम॑ ॥
ಆಗ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ತಾರಕನು ಸಂತೋಷಿಸಲಿ; ಈ ಉಷಸ್ಸಿನಂತೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅವನು ಬೆಳಗಲಿ. ಬಿಂದು (ಸೋಮ) ತಾನೇ ಹಿಂಡಿದ ಹವಿಸ್ಸುಗಳಿಂದ, ಸ್ರುವದಿಂದ, ಹಳೆಯ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತೋಯಿಸುತ್ತಾ ಧಾಮವನ್ನು ತಲುಪಿತು.
1.121.7
स्वि॒ध्मा यद्व॒नधि॑तिरप॒स्यात्सूरो॑ अध्व॒रे परि॒ रोध॑ना॒ गोः ।
यद्ध॑ प्र॒भासि॒ कृत्व्याँ॒ अनु॒ द्यूनन॑र्विशे प॒श्विषे॑ तु॒राय॑ ॥
ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದ ಉಷಸ್ಸು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಗೋಶಾಲೆಗಳ ಬೇಲಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ತೆರೆದಾಗ, ನೀನು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನಾಗಿ ಶತ್ರುರಹಿತ, ಪಶುಸಮೃದ್ಧ ತುರಾಯನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ.
1.121.8
अ॒ष्टा म॒हो दि॒व आदो॒ हरी॑ इ॒ह द्यु॑म्ना॒साह॑म॒भि यो॑धा॒न उत्स॑म् ।
हरिं॒ यत्ते॑ म॒न्दिनं॑ दु॒क्षन्वृ॒धे गोर॑भस॒मद्रि॑भिर्वा॒ताप्य॑म् ॥
ಮಹಾ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ನೀನು ಎಂಟು, ಎರಡು ಕಂದು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಿಗಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ ಬುಗ್ಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದೆ; ಉಲ್ಲಾಸಗೊಳಿಸುವ ಸೋಮವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಿಂಡಿದಾಗ, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹುದುಗಿದ ಗೋವನ್ನು ನುಂಗುವ ಸೋಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ.
1.121.9
त्वमा॑य॒सं प्रति॑ वर्तयो॒ गोर्दि॒वो अश्मा॑न॒मुप॑नीत॒मृभ्वा॑ ।
कुत्सा॑य॒ यत्र॑ पुरुहूत व॒न्वञ्शुष्ण॑मन॒न्तैः प॑रि॒यासि॑ व॒धैः ॥
ನೀನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಟೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದೆ; ಗೋವುಗಳ, ಸ್ವರ್ಗದ ಕಲ್ಲನ್ನು — ಋಭುಗಳು ತಂದಿರಿಸಿದ್ದನ್ನು — ತಿರುಗಿಸಿದೆ; ಬಹುಧಾ ಆಹ್ವಾನಿತನಾದ ಇಂದ್ರನೇ, ಕುತ್ಸನಿಗಾಗಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪೆಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಶುಷ್ಣನನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರಿದು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೀಯೋ ಅಲ್ಲಿ.
1.121.10
पु॒रा यत्सूर॒स्तम॑सो॒ अपी॑ते॒स्तम॑द्रिवः फलि॒गं हे॒तिम॑स्य ।
शुष्ण॑स्य चि॒त्परि॑हितं॒ यदोजो॑ दि॒वस्परि॒ सुग्र॑थितं॒ तदादः॑ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಕತ್ತಲಿನ ಲಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಕಲ್ಲು ಧರಿಸಿದವನೇ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಆಯುಧವನ್ನು ನೀನು ಇರಿಸಿದೆ; ಶುಷ್ಣನ ಬಲ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಸುತ್ತ ಬಿಗಿದು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು — ಅದನ್ನು ನೀನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡೆ.
1.121.11
अनु॑ त्वा म॒ही पाज॑सी अच॒क्रे द्यावा॒क्षामा॑ मदतामिन्द्र॒ कर्म॑न् ।
त्वं वृ॒त्रमा॒शया॑नं सि॒रासु॑ म॒हो वज्रे॑ण सिष्वपो व॒राहु॑म् ॥
ನಿನಗಾಗಿ ಮಹತ್ತಾದ, ಬಲಿಷ್ಠವಾದ, ಅನಿರ್ಮಿತ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ; ಇಂದ್ರನೇ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ವೃತ್ರನನ್ನು, ಮಹಾ ವರಾಹನನ್ನು (ಶುಷ್ಣನನ್ನು) ವಜ್ರದಿಂದ ನೀನು ಕಡಿದೆ.
1.121.12
त्वमि॑न्द्र॒ नर्यो॒ याँ अवो॒ नॄन्तिष्ठा॒ वात॑स्य सु॒युजो॒ वहि॑ष्ठान् ।
यं ते॑ का॒व्य उ॒शना॑ म॒न्दिनं॒ दाद्वृ॑त्र॒हणं॒ पार्यं॑ ततक्ष॒ वज्र॑म् ॥
ನೀನು, ಇಂದ್ರನೇ, ವೀರರನ್ನು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ; ವಾಯುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸುಸಜ್ಜಿತ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತೀಯೆ; ಕವಿ ಉಶನಾ ನಿನಗೆ ಉಲ್ಲಾಸಕರ ಸೋಮದೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟನೋ, ಆ ವೃತ್ರಹಂತಕನಿಗಾಗಿ, ಪಾರ್ಯ (ವಜ್ರ)ವನ್ನು ನೀನು ರೂಪಿಸಿದೆ.
1.121.13
त्वं सूरो॑ ह॒रितो॑ रामयो॒ नॄन्भर॑च्च॒क्रमेत॑शो॒ नायमि॑न्द्र ।
प्रास्य॑ पा॒रं न॑व॒तिं ना॒व्या॑ना॒मपि॑ क॒र्तम॑वर्त॒योऽय॑ज्यून् ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ನೀನು ಸೂರ್ಯನ ಹಸಿರು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟುತ್ತೀ; ಏತಶನ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಆಣಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದೆ. ತೊಂಬತ್ತು ದೋಣಿಗಳ ಆಚೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ನೀನು ಸಾಗಿಸಿದೆ; ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವರನ್ನೂ ನೀನು ತಿರುಗಿಸಿದೆ.
1.121.14
त्वं नो॑ अ॒स्या इ॑न्द्र दु॒र्हणा॑याः पा॒हि व॑ज्रिवो दुरि॒ताद॒भीके॑ ।
प्र नो॒ वाजा॑न्र॒थ्यो॑ अश्व॑बुध्यानि॒षे य॑न्धि॒ श्रव॑से सू॒नृता॑यै ॥
ಇಂದ್ರನೇ, ಈ ಹಾನಿಕರ ದಾಳಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ವಜ್ರಧಾರಿಯೇ; ನಮಗೆ ಸಂಪತ್ತು, ರಥಯೋಗ್ಯ ಬಹುಮಾನಗಳು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಅರಿತ ವೈಭವಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ತಂದುಕೊಡು. ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಕೀರ್ತಿಗಾಗಿ, ಸತ್ಯಜಾತ ಸಂತತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸು.
1.121.15
मा सा ते॑ अ॒स्मत्सु॑म॒तिर्वि द॑स॒द्वाज॑प्रमहः॒ समिषो॑ वरन्त ।
आ नो॑ भज मघव॒न्गोष्व॒र्यो मंहि॑ष्ठास्ते सध॒मादः॑ स्याम ॥
ನಿನ್ನ ಆ ಸುಮತಿ ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗದಿರಲಿ, ಬಲಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಅನ್ನ-ಪ್ರಸಾದಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಲಿ. ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನೇ, ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಪಾಲು ಕೊಡು; ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಹಭೋಜಿಗಳಾಗಿ ನಾವಿರಲಿ.