ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.121.1
कदि॒त्था नॄँः पात्रं॑ देवय॒तां श्रव॒द्गिरो॒ अङ्गि॑रसां तुर॒ण्यन् ।
प्र यदान॒ड्विश॒ आ ह॒र्म्यस्यो॒रु क्रं॑सते अध्व॒रे यज॑त्रः ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਉਹ ਕਦੋਂ ਸੁਣੇਗਾ? ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ? ਘਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਪੂਜਨੀਕ ਯਜ੍ਞ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
1.121.2
स्तम्भी॑द्ध॒ द्यां स ध॒रुणं॑ प्रुषायदृ॒भुर्वाजा॑य॒ द्रवि॑णं॒ नरो॒ गोः ।
अनु॑ स्व॒जां म॑हि॒षश्च॑क्षत॒ व्रां मेना॒मश्व॑स्य॒ परि॑ मा॒तरं॒ गोः ॥
ਉਸ ਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ; ਦ੍ਰਿੜ ਆਧਾਰ ਫੈਲਾਇਆ। ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਬਲ ਤੇ ਇਨਾਮ ਲਈ ਗਊਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦਾ ਧਨ ਖਿਲਾਰਿਆ। ਮਹਿਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜਨਮੀ ਵੀਰਾ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਘੋੜੀ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਗਊਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਚੌਗਿਰਦੇ।
1.121.3
नक्ष॒द्धव॑मरु॒णीः पू॒र्व्यं राट्तु॒रो वि॒शामङ्गि॑रसा॒मनु॒ द्यून् ।
तक्ष॒द्वज्रं॒ नियु॑तं त॒स्तम्भ॒द्द्यां चतु॑ष्पदे॒ नर्या॑य द्वि॒पादे॑ ॥
ਲਾਲ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਤੁਰ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦਰ ਦਿਨ। ਉਸ ਨੇ ਵਜ੍ਰ ਘੜਿਆ, ਨਿਯੁਤ ਰਚਿਆ; ਚੌਪਾਇਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਟਿਕਾਇਆ।
1.121.4
अ॒स्य मदे॑ स्व॒र्यं॑ दा ऋ॒तायापी॑वृतमु॒स्रिया॑णा॒मनी॑कम् ।
यद्ध॑ प्र॒सर्गे॑ त्रिक॒कुं नि॒वर्त॒दप॒ द्रुहो॒ मानु॑षस्य॒ दुरो॑ वः ॥
ਇਸ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਵਰਗੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਰਿਤ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਤੇਜ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖ। ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤ੍ਰਿਕਕੁਪ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਹੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈਂ।
1.121.5
तुभ्यं॒ पयो॒ यत्पि॒तरा॒वनी॑तां॒ राधः॑ सु॒रेत॑स्तु॒रणे॑ भुर॒ण्यू ।
शुचि॒ यत्ते॒ रेक्ण॒ आय॑जन्त सब॒र्दुघा॑याः॒ पय॑ उ॒स्रिया॑याः ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਦੋਵੇਂ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਲਿਆਂਦਾ ਦੁੱਧ; ਸੁਰੇਤਸ, ਤੁਰਣਯ ਤੇ ਭੁਰਣਯੂ ਨੇ ਧਨ ਲਿਆਂਦਾ; ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਸਭ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਊ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਹੋਇਆ।
1.121.6
अध॒ प्र ज॑ज्ञे त॒रणि॑र्ममत्तु॒ प्र रो॑च्य॒स्या उ॒षसो॒ न सूरः॑ ।
इन्दु॒र्येभि॒राष्ट॒ स्वेदु॑हव्यैः स्रु॒वेण॑ सि॒ञ्चञ्ज॒रणा॒भि धाम॑ ॥
ਤਦ ਉਹ ਜਨਮਿਆ, ਤਾਰਕ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਉਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਉਹ ਚਮਕੇ। ਬਿੰਦੂ (ਸੋਮ) ਨੇ ਆਪ ਨਿਚੋੜੀਆਂ ਹਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੁਵ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੰਜਦੇ ਹੋਏ ਧਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
1.121.7
स्वि॒ध्मा यद्व॒नधि॑तिरप॒स्यात्सूरो॑ अध्व॒रे परि॒ रोध॑ना॒ गोः ।
यद्ध॑ प्र॒भासि॒ कृत्व्याँ॒ अनु॒ द्यूनन॑र्विशे प॒श्विषे॑ तु॒राय॑ ॥
ਚਮਕਦੀ ਉਸ਼ਾ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਵਾੜੇ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਬੈਰੀ-ਰਹਿਤ, ਪਸ਼ੂਧਨ ਵਾਲੇ ਤੁਰਾ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਦਾ ਹੈਂ।
1.121.8
अ॒ष्टा म॒हो दि॒व आदो॒ हरी॑ इ॒ह द्यु॑म्ना॒साह॑म॒भि यो॑धा॒न उत्स॑म् ।
हरिं॒ यत्ते॑ म॒न्दिनं॑ दु॒क्षन्वृ॒धे गोर॑भस॒मद्रि॑भिर्वा॒ताप्य॑म् ॥
ਵੱਡੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਤੂੰ ਅੱਠ, ਦੋ ਭੂਰੇ ਘੋੜੇ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ; ਚਮਕਦੇ ਲਈ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ ਚਸ਼ਮਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਵਾਧੇ ਲਈ ਦੋਹਿਆ ਤਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁੱਟਿਆ, ਗਾਂ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ, ਖਮੀਰਿਆ ਸੋਮ ਤੂੰ ਲਿਆ।
1.121.9
त्वमा॑य॒सं प्रति॑ वर्तयो॒ गोर्दि॒वो अश्मा॑न॒मुप॑नीत॒मृभ्वा॑ ।
कुत्सा॑य॒ यत्र॑ पुरुहूत व॒न्वञ्शुष्ण॑मन॒न्तैः प॑रि॒यासि॑ व॒धैः ॥
ਤੂੰ ਲੋਹੇ ਦਾ ਕਿਲ੍ਹਾ ਉਲਟਾਇਆ; ਗਾਵਾਂ ਦੇ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ — ਜੋ ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ — ਉਲਟਾਇਆ; ਹੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੁਕਾਰੇ ਇੰਦਰ, ਕੁਤਸ ਲਈ ਅਣਗਿਣਤ ਸੱਟਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਿੱਥੇ ਘੇਰ ਕੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ ਓਥੇ।
1.121.10
पु॒रा यत्सूर॒स्तम॑सो॒ अपी॑ते॒स्तम॑द्रिवः फलि॒गं हे॒तिम॑स्य ।
शुष्ण॑स्य चि॒त्परि॑हितं॒ यदोजो॑ दि॒वस्परि॒ सुग्र॑थितं॒ तदादः॑ ॥
ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਲੀਨ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਹੇ ਪੱਥਰ-ਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖਿਆ; ਸ਼ੁਸ਼ਨ ਦਾ ਜੋ ਬਲ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ — ਉਹ ਤੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲਿਆ।
1.121.11
अनु॑ त्वा म॒ही पाज॑सी अच॒क्रे द्यावा॒क्षामा॑ मदतामिन्द्र॒ कर्म॑न् ।
त्वं वृ॒त्रमा॒शया॑नं सि॒रासु॑ म॒हो वज्रे॑ण सिष्वपो व॒राहु॑म् ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡੇ, ਬਲਵਾਨ, ਅਣਘੜੇ ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤੇ ਵਿਰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ (ਸ਼ੁਸ਼ਨ) ਨੂੰ ਤੂੰ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ।
1.121.12
त्वमि॑न्द्र॒ नर्यो॒ याँ अवो॒ नॄन्तिष्ठा॒ वात॑स्य सु॒युजो॒ वहि॑ष्ठान् ।
यं ते॑ का॒व्य उ॒शना॑ म॒न्दिनं॒ दाद्वृ॑त्र॒हणं॒ पार्यं॑ ततक्ष॒ वज्र॑म् ॥
ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਹਵਾ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ; ਕਵੀ ਉਸ਼ਨਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਜੋ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਹੰਤਾ ਲਈ ਪਾਰਯ (ਵਜ੍ਰ) ਤੂੰ ਘੜਿਆ।
1.121.13
त्वं सूरो॑ ह॒रितो॑ रामयो॒ नॄन्भर॑च्च॒क्रमेत॑शो॒ नायमि॑न्द्र ।
प्रास्य॑ पा॒रं न॑व॒तिं ना॒व्या॑ना॒मपि॑ क॒र्तम॑वर्त॒योऽय॑ज्यून् ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਏਤਸ਼ ਦਾ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਕਿੱਲਾ ਤੂੰ ਘੁਮਾਇਆ। ਨੱਬੇ ਬੇੜੀਆਂ ਦੇ ਪਾਰ ਤੂੰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ; ਯੱਗ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਮੋੜਿਆ।
1.121.14
त्वं नो॑ अ॒स्या इ॑न्द्र दु॒र्हणा॑याः पा॒हि व॑ज्रिवो दुरि॒ताद॒भीके॑ ।
प्र नो॒ वाजा॑न्र॒थ्यो॑ अश्व॑बुध्यानि॒षे य॑न्धि॒ श्रव॑से सू॒नृता॑यै ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ, ਰੱਥ-ਯੋਗ ਇਨਾਮ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਅੱਗੇ ਲਿਆ। ਅੰਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਔਲਾਦ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ।
1.121.15
मा सा ते॑ अ॒स्मत्सु॑म॒तिर्वि द॑स॒द्वाज॑प्रमहः॒ समिषो॑ वरन्त ।
आ नो॑ भज मघव॒न्गोष्व॒र्यो मंहि॑ष्ठास्ते सध॒मादः॑ स्याम ॥
ਤੇਰੀ ਉਹ ਸੁਮਤੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬਲ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ; ਅੰਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਹੇ ਧਨਵਾਨ, ਗਊਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਹਿਭੋਜੀ ਹੋਈਏ।