Ṛgveda · Sūkta 1.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.123.1
पृ॒थू रथो॒ दक्षि॑णाया अयोजि॒ ऐनं॑ दे॒वासो॑ अ॒मृता॑सो अस्थुः ।
कृ॒ष्णादुद॑स्थाद॒र्या॑ विहा॑या॒श्चिकि॑त्सन्ती॒ मानु॑षाय॒ क्षया॑य ॥
Der breite Wagen wurde für die Gabe angeschirrt; um ihn standen die unsterblichen Götter. Aus der Finsternis erhob sich die edle, weitreichende Uṣas, die alle für die Wohnstatt der Sterblichen weckt.
1.123.2
पूर्वा॒ विश्व॑स्मा॒द्भुव॑नादबोधि॒ जय॑न्ती॒ वाजं॑ बृह॒ती सनु॑त्री ।
उ॒च्चा व्य॑ख्यद्युव॒तिः पु॑न॒र्भूरोषा अ॑गन्प्रथ॒मा पू॒र्वहू॑तौ ॥
Vor allen Welten erwachte sie, den Siegespreis gewinnend, groß und spendenreich. Hoch oben leuchtete sie; die Jungfrau Uṣas, in ihrer Jugend erneuert, kam als Erste auf den ersten Anruf.
1.123.3
यद॒द्य भा॒गं वि॒भजा॑सि॒ नृभ्य॒ उषो॑ देवि मर्त्य॒त्रा सु॑जाते ।
दे॒वो नो॒ अत्र॑ सवि॒ता दमू॑ना॒ अना॑गसो वोचति॒ सूर्या॑य ॥
Wenn du heute deinen Anteil unter die Sterblichen verteilst, o Göttin Uṣas, o Wohlgeborene, so möge hier der spendende Gott Savitṛ zur Sonne sprechen für uns Schuldlose.
1.123.4
गृ॒हंगृ॑हमह॒ना या॒त्यच्छा॑ दि॒वेदि॑वे॒ अधि॒ नामा॒ दधा॑ना ।
सिषा॑सन्ती द्योत॒ना शश्व॒दागा॒दग्र॑मग्र॒मिद्भ॑जते॒ वसू॑नाम् ॥
Haus um Haus geht sie, Tag für Tag näher kommend, ihren Namen tragend, den Glanz zu gewinnen begehrend; immer kommt sie leuchtend, und in jedem Ding empfängt sie ihren Anteil am Reichtum der Vasus.
1.123.5
भग॑स्य॒ स्वसा॒ वरु॑णस्य जा॒मिरुषः॑ सूनृते प्रथ॒मा ज॑रस्व ।
प॒श्चा स द॑घ्या॒ यो अ॒घस्य॑ धा॒ता जये॑म॒ तं दक्षि॑णया॒ रथे॑न ॥
Schwester des Bhaga, Verwandte des Varuṇa, o Uṣas, Spenderin der Nachkommen, erwache zuerst. Danach möge jener zugrunde gehen, der das Böse setzt; mögen wir ihn durch Gabe und Wagen besiegen.
1.123.6
उदी॑रतां सू॒नृता॒ उत्पुरं॑धी॒रुद॒ग्नयः॑ शुशुचा॒नासो॑ अस्थुः ।
स्पा॒र्हा वसू॑नि॒ तम॒साप॑गूळ्हा॒विष्कृ॑ण्वन्त्यु॒षसो॑ विभा॒तीः ॥
Mögen sich die wahrhaftig Sprechenden erheben, die Hymnen-Dichter sich erheben; die leuchtenden Feuer haben sich erhoben. Die strahlenden Morgenröten offenbaren die begehrenswerten Reichtümer, die die Finsternis verborgen hatte.
1.123.7
अपा॒न्यदेत्य॒भ्य॑न्यदे॑ति॒ विषु॑रूपे॒ अह॑नी॒ सं च॑रेते ।
प॒रि॒क्षितो॒स्तमो॑ अ॒न्या गुहा॑क॒रद्यौ॑दु॒षाः शोशु॑चता॒ रथे॑न ॥
Der eine geht fort, der andere kommt ihm entgegen; die beiden Tage von verschiedener Gestalt ziehen zusammen. Die andere verbarg die umgebende Finsternis; Uṣas leuchtete auf mit ihrem strahlenden Wagen.
1.123.8
स॒दृशी॑र॒द्य स॒दृशी॒रिदु॒ श्वो दी॒र्घं स॑चन्ते॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ ।
अ॒न॒व॒द्यास्त्रिं॒शतं॒ योज॑नानि॒ एकै॑का॒ क्रतुं॒ परि॑ यन्ति स॒द्यः ॥
Heute sind sie gleich, morgen ebenso; sie folgen der langen Wohnstatt Varuṇas. Die Makellosen umkreisen einzeln und rasch ihre Bahn über dreißig Yojanas.
1.123.9
जा॒न॒त्यह्नः॑ प्रथ॒मस्य॒ नाम॑ शु॒क्रा कृ॒ष्णाद॑जनिष्ट श्विती॒ची ।
ऋ॒तस्य॒ योषा॒ न मि॑नाति॒ धामाह॑रहर्निष्कृ॒तमा॒चर॑न्ती ॥
Den Namen des ersten Tages kennend, wurde sie hell, weiß-leuchtend aus der Finsternis geboren. Wie die Gattin der kosmischen Ordnung schädigt sie ihre Wohnstatt nicht und zieht Tag für Tag auf ihrer bestimmten Bahn.
1.123.10
क॒न्ये॑व त॒न्वा॑ शाश॑दानाँ देवि दे॒वमिय॑क्षमाणम् ।
सं॒स्मय॑माना युव॒तिः पु॒रस्ता॑दा॒विर्वक्षां॑सि कृणुषे विभा॒ती ॥
Leuchtend in deinem Leib wie eine Jungfrau kommst du, o Göttin, den Gott begehrend. Lächelnde junge Frau, von vorne erscheinend, strahlend, enthüllst du deine Brust.
1.123.11
सु॒सं॒का॒शा मा॒तृमृ॑ष्टेव॒ योषा॒विस्त॒न्वं॑ कृणुषे दृ॒शे कम् ।
भ॒द्रा त्वमु॑षो वित॒रं व्यु॑च्छ॒ न तत्ते॑ अ॒न्या उ॒षसो॑ नशन्त ॥
Überaus prächtig, als wärest du von einer Mutter gereinigt, wie eine Frau enthüllst du offen deinen Leib, erfreulich anzuschauen. O Uṣas, Glückverheißende, leuchte weit und breit; deine anderen Morgenröten haben jene deine Herrlichkeit nicht vernichtet.
1.123.12
अश्वा॑वती॒र्गोम॑तीर्वि॒श्ववा॑रा॒ यत॑माना र॒श्मिभिः॒ सूर्य॑स्य ।
परा॑ च॒ यन्ति॒ पुन॒रा च॑ यन्ति भ॒द्रा नाम॒ वह॑माना उ॒षासः॑ ॥
Besitzerinnen von Rossen, Besitzerinnen von Rindern, allreich, schreiten die Morgenröten sich mühend mit den Strahlen der Sonne voran. Sie gehen fort und kehren wieder, die glückbringenden Morgenröten, ihre schönen Namen tragend.
1.123.13
ऋ॒तस्य॑ र॒श्मिम॑नु॒यच्छ॑माना भ॒द्रम्भ॑द्रं॒ क्रतु॑म॒स्मासु॑ धेहि ।
उषो॑ नो अ॒द्य सु॒हवा॒ व्यु॑च्छा॒स्मासु॒ रायो॑ म॒घव॑त्सु च स्युः ॥
Den Strahl des ṛta haltend, o Uṣas, lege in uns den besten, glücklichsten Entschluss. Leuchte uns heute auf, leicht anzurufen, und möge uns Reichtum zuteilwerden, wie er den Freigebigen zuteilwird.