ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.123.1
पृ॒थू रथो॒ दक्षि॑णाया अयोजि॒ ऐनं॑ दे॒वासो॑ अ॒मृता॑सो अस्थुः ।
कृ॒ष्णादुद॑स्थाद॒र्या॑ विहा॑या॒श्चिकि॑त्सन्ती॒ मानु॑षाय॒ क्षया॑य ॥
அகன்ற தேர் தக்ஷிணைக்காக பூட்டப்பட்டது; அதைச் சுற்றி அமர தேவர்கள் நின்றனர். இருளிலிருந்து மேலெழுந்தாள் உயர்ந்த, விரிந்த உஷஸ்; மனிதரின் வாழ்விடத்திற்காக அவள் அனைத்தையும் விழிப்பிக்கிறாள்.
1.123.2
पूर्वा॒ विश्व॑स्मा॒द्भुव॑नादबोधि॒ जय॑न्ती॒ वाजं॑ बृह॒ती सनु॑त्री ।
उ॒च्चा व्य॑ख्यद्युव॒तिः पु॑न॒र्भूरोषा अ॑गन्प्रथ॒मा पू॒र्वहू॑तौ ॥
எல்லா உலகங்களுக்கும் முன்பே அவள் விழித்தாள்—வெற்றிச் செல்வத்தை வெல்பவளாய், பெரியவளாய், கொடையளிப்பவளாய். உயர்ந்து அவள் ஒளிர்ந்தாள்; மீண்டும் இளமை பெற்ற கன்னியான உஷஸ் முதல் அழைப்பில் முதலில் வந்தாள்.
1.123.3
यद॒द्य भा॒गं वि॒भजा॑सि॒ नृभ्य॒ उषो॑ देवि मर्त्य॒त्रा सु॑जाते ।
दे॒वो नो॒ अत्र॑ सवि॒ता दमू॑ना॒ अना॑गसो वोचति॒ सूर्या॑य ॥
இன்று நீ மனிதர்களுக்கு உன் பங்கைப் பகிரும்போது, ஓ தேவி உஷஸ், மனிதருக்கிடையே, ஓ நற்பிறப்பாளே! இங்கு கொடையளிக்கும் தேவன் சவிதா, பாவமற்றவர்களுக்காக சூரியனிடம் பேசட்டும்.
1.123.4
गृ॒हंगृ॑हमह॒ना या॒त्यच्छा॑ दि॒वेदि॑वे॒ अधि॒ नामा॒ दधा॑ना ।
सिषा॑सन्ती द्योत॒ना शश्व॒दागा॒दग्र॑मग्र॒मिद्भ॑जते॒ वसू॑नाम् ॥
வீட்டுக்கு வீடு செல்கிறாள், நாளுக்கு நாள் அருகில் வருகிறாள், தன் பெயரைத் தாங்கியவளாய், ஒளியை விரும்பி அவள் எப்போதும் வருகிறாள்; ஒவ்வொன்றிலும் வசுக்களின் செல்வத்தின் பங்கை அவள் அனுபவிக்கிறாள்.
1.123.5
भग॑स्य॒ स्वसा॒ वरु॑णस्य जा॒मिरुषः॑ सूनृते प्रथ॒मा ज॑रस्व ।
प॒श्चा स द॑घ्या॒ यो अ॒घस्य॑ धा॒ता जये॑म॒ तं दक्षि॑णया॒ रथे॑न ॥
பகனின் சகோதரியும், வருணனின் உறவினளுமான உஷஸே, ஓ மகப்பேறுடையவளே! நீ முதலில் விழித்தெழு. பின்னர் அழிவு அவனுக்கு வரட்டும், தீமையை நிலைநாட்டுபவன் யாரோ; தக்ஷிணையாலும் தேரினாலும் நாம் அவனை வெல்வோமாக.
1.123.6
उदी॑रतां सू॒नृता॒ उत्पुरं॑धी॒रुद॒ग्नयः॑ शुशुचा॒नासो॑ अस्थुः ।
स्पा॒र्हा वसू॑नि॒ तम॒साप॑गूळ्हा॒विष्कृ॑ण्वन्त्यु॒षसो॑ विभा॒तीः ॥
சத்தியமான சொல்லுடையவர்கள் எழட்டும், மந்திரம் இயற்றுபவர்கள் எழட்டும்; ஒளிரும் அக்கினிகள் எழுந்தன. இருளால் மறைந்த விரும்பத்தக்க செல்வங்களை ஒளிரும் உஷஸ்கள் வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
1.123.7
अपा॒न्यदेत्य॒भ्य॑न्यदे॑ति॒ विषु॑रूपे॒ अह॑नी॒ सं च॑रेते ।
प॒रि॒क्षितो॒स्तमो॑ अ॒न्या गुहा॑क॒रद्यौ॑दु॒षाः शोशु॑चता॒ रथे॑न ॥
ஒன்று விலகிச் செல்கிறது, மற்றொன்று அதை நோக்கி வருகிறது; வெவ்வேறு வடிவுள்ள இரு பகல்கள் ஒன்றாகச் செல்கின்றன. சூழப்பட்ட இருளை மற்றவள் மறைத்தாள்; உஷை ஒளிரும் தன் தேரில் பிரகாசித்தாள்.
1.123.8
स॒दृशी॑र॒द्य स॒दृशी॒रिदु॒ श्वो दी॒र्घं स॑चन्ते॒ वरु॑णस्य॒ धाम॑ ।
अ॒न॒व॒द्यास्त्रिं॒शतं॒ योज॑नानि॒ एकै॑का॒ क्रतुं॒ परि॑ यन्ति स॒द्यः ॥
இன்றும் அவை ஒரே மாதிரி, நாளையும் ஒரே மாதிரி; வருணனின் நீண்ட இருப்பிடத்தைப் பின்பற்றுகின்றன. குற்றமற்ற அவர்கள் முப்பது யோஜனைகள் வரை ஒவ்வொருவராக தங்கள் பாதையைச் சுற்றி விரைவாகச் செல்கின்றனர்.
1.123.9
जा॒न॒त्यह्नः॑ प्रथ॒मस्य॒ नाम॑ शु॒क्रा कृ॒ष्णाद॑जनिष्ट श्विती॒ची ।
ऋ॒तस्य॒ योषा॒ न मि॑नाति॒ धामाह॑रहर्निष्कृ॒तमा॒चर॑न्ती ॥
முதல் நாளின் பெயரை அறிந்தவளாக அவள் பிறந்தாள் — இருளிலிருந்து ஒளிரும் வெண்மையாக. ரதத்தின் மனைவியைப் போல அவள் தன் இருப்பிடத்தைக் கெடுப்பதில்லை; நாள்தோறும் நியமித்த வழியில் செல்கிறாள்.
1.123.10
क॒न्ये॑व त॒न्वा॑ शाश॑दानाँ देवि दे॒वमिय॑क्षमाणम् ।
सं॒स्मय॑माना युव॒तिः पु॒रस्ता॑दा॒विर्वक्षां॑सि कृणुषे विभा॒ती ॥
கன்னிப் பெண்ணைப் போல தன் உடலுடன் பிரகாசித்து, தேவி, தேவனை விரும்பி வருகிறாய். புன்னகைக்கும் இளம் பெண்ணே, முன்னிருந்து வெளிப்பட்டு ஒளிர்ந்து உன் மார்பை வெளிப்படுத்துகிறாய்.
1.123.11
सु॒सं॒का॒शा मा॒तृमृ॑ष्टेव॒ योषा॒विस्त॒न्वं॑ कृणुषे दृ॒शे कम् ।
भ॒द्रा त्वमु॑षो वित॒रं व्यु॑च्छ॒ न तत्ते॑ अ॒न्या उ॒षसो॑ नशन्त ॥
மிக அழகியவளே, தாயால் தூய்மை செய்யப்பட்டவள் போல, பெண்ணைப் போல நீ உன் உடலை வெளிப்படுத்தி, பார்வைக்காக இன்பமளிக்கிறாய். உஷையே, மங்களமானவளே, பரந்து விரியும் ஒளியை வீசு; உன் அந்த மகிமையை உன் மற்ற உஷைகள் அழிக்கவில்லை.
1.123.12
अश्वा॑वती॒र्गोम॑तीर्वि॒श्ववा॑रा॒ यत॑माना र॒श्मिभिः॒ सूर्य॑स्य ।
परा॑ च॒ यन्ति॒ पुन॒रा च॑ यन्ति भ॒द्रा नाम॒ वह॑माना उ॒षासः॑ ॥
குதிரைகள் உடையவர்களாகவும், பசுக்கள் உடையவர்களாகவும், அனைத்துச் செல்வமுடையவர்களாகவும் உள்ள உஷைகள் சூரியனின் கதிர்களுடன் முயன்று செல்கின்றனர். அவர்கள் தொலைவுக்குச் சென்று மீண்டும் வருகின்றனர்; மங்களமான பெயர்களைத் தாங்கும் உஷைகள்.
1.123.13
ऋ॒तस्य॑ र॒श्मिम॑नु॒यच्छ॑माना भ॒द्रम्भ॑द्रं॒ क्रतु॑म॒स्मासु॑ धेहि ।
उषो॑ नो अ॒द्य सु॒हवा॒ व्यु॑च्छा॒स्मासु॒ रायो॑ म॒घव॑त्सु च स्युः ॥
ருத்தத்தின் கதிரைப் பற்றிக்கொண்டு, உஷஸே, எங்களுக்குள் மிகச் சிறந்த நல்ல எண்ணத்தை வை. இன்று எளிதில் அழைக்கத்தக்கவளாக எங்களுக்கு ஒளிர்வாய்; எங்களுக்கு வளமான செல்வம் அமையட்டும், தானம் செய்வோரிடமும் அது இருக்கட்டும்.