ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.128.1
अ॒यं जा॑यत॒ मनु॑षो॒ धरी॑मणि॒ होता॒ यजि॑ष्ठ उ॒शिजा॒मनु॑ व्र॒तम॒ग्निः स्वमनु॑ व्र॒तं वि॒श्वश्रु॑ष्टिः सखीय॒ते ।
र॒यिरि॑व श्रवस्य॒ते अद॑ब्धो॒ होता॒ नि ष॑ददि॒ळस्प॒दे परि॑वीत इ॒ळस्प॒दे ॥
ଏହି ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଗୃହରେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ଯଜ୍ଞର ହୋତା, ସର୍ବାଧିକ ପୂଜ୍ୟ। ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କ ବିଧି ଅନୁସାରେ, ନିଜ ବିଧି ଅନୁସାରେ; ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା ଅଗ୍ନି ମିତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ପରି। ଅକ୍ଷତ ହୋତା ଇଳାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବସିଲା, ଇଳାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ।
1.128.2
तं य॑ज्ञ॒साध॒मपि॑ वातयामसि ऋ॒तस्य॑ प॒था नम॑सा ह॒विष्म॑ता दे॒वता॑ता ह॒विष्म॑ता॒ स न॑ ऊ॒र्जामु॒पाभृ॑ती ।
अ॒या कृ॒पा न जू॑र्यति॒ यं मा॑त॒रिश्वा॒ मन॑वे परा॒वतो॑ दे॒वं भाः प॑रा॒वतः॑ ॥
ଯଜ୍ଞ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଋତ ପଥରେ, ନମସ୍କାର ଓ ହବିଷ ସହିତ ଆମେ ନିକଟକୁ ଆଣୁ; ସେ ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଗରେ ନେଉ। ମାତରିଶ୍ୱା ଦୂରରୁ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଣିଲେ, ସେହିପରି ଦୂରରୁ ଆଲୋକ ଆଣିଲେ।
1.128.3
एवे॑न स॒द्यः पर्ये॑ति॒ पार्थि॑वं मुहु॒र्गी रेतो॑ वृष॒भः कनि॑क्रद॒द्दध॒द्रेतः॒ कनि॑क्रदत्श॒तं चक्षा॑णो अ॒क्षभि॑र् ।
दे॒वो वने॑षु तु॒र्वणिः॒ सदो॒ दधा॑न॒ उप॑रेषु॒ सानु॑षु अ॒ग्निः परे॑षु॒ सानु॑षु ॥
ଏହି ବେଗରେ ସେ ତୁରନ୍ତ ପୃଥିବୀ ଚାରିପଟେ ବୁଲେ; ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ବୃଷ (ମେଘ) ରେତ ଧାରଣ କରି ଗର୍ଜେ, ଶହେ ଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖେ। ବନରେ ଦେବ ତୁର୍ବଣି, ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ନିଜ ଆସନ ରଖି; ଦୂର ଶିଖରରେ ଅଗ୍ନି ଅଛନ୍ତି।
1.128.4
स सु॒क्रतुः॑ पु॒रोहि॑तो॒ दमे॑दमे अ॒ग्निर्य॒ज्ञस्या॑ध्व॒रस्य॑ चेतति॒ क्रत्वा॑ य॒ज्ञस्य॑ चेतति॒ क्रत्वा॑ वे॒धा इ॑षूय॒ते ।
विश्वा॑ जा॒तानि॑ पस्पशे॒ यतो॑ घृत॒श्रीरति॑थि॒रजा॑यत॒ वह्नि॑र्वे॒धा अजा॑यत ॥
ସେହି ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତି ଗୃହରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅହିଂସା କର୍ମ ଜାଣନ୍ତି; ବୁଦ୍ଧିରେ ଯଜ୍ଞ ବୁଝନ୍ତି। ଅର୍ପଣକାରୀ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନୀ ଋଷି ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି। ଘୃତରେ ଦୀପ୍ତ ଅତିଥି ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମିଲେ, ବାହକ, ଜ୍ଞାନୀ ଋଷି ଜନ୍ମିଲେ।
1.128.5
क्रत्वा॒ यद॑स्य॒ तवि॑षीषु पृ॒ञ्चते॑ अ॒ग्नेरवे॑ण म॒रुतां॒ न भो॒ज्ये॑शि॒राय॒ न भो॒ज्या॑ स हि ष्मा॒ दान॒मिन्व॑ति ।
वसू॑नां च म॒ज्मना॒ स न॑स्त्रासते दुरि॒ताद॑भि॒ह्रुतः॒ शंसा॑द॒घाद॑भि॒ह्रुतः॑ ॥
ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଶିଖାରେ ସେ ପ୍ରେରିତ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ, ମରୁତଙ୍କ ଗର୍ଜନ ପରି, ଭୋଗ୍ୟ (ହବି) ପାଇଁ, ଶିଖାଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଭୋଗ୍ୟ ପାଇଁ; ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଦାନ ବଢ଼ାଏ। ବସୁମାନଙ୍କ ବଳରେ ସେ ଆମକୁ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଆକ୍ରମଣରୁ, ଅଭିଶାପରୁ, ପାପୀ ନିନ୍ଦାରୁ, ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷା କରେ।
1.128.6
विश्वो॒ विहा॑या अर॒तिर्वसु॑र्दधे॒ हस्ते॒ दक्षि॑णे त॒रणि॒र्न शि॑श्रथच्श्रव॒स्यया॒ न शि॑श्रथ॒त्विश्व॑स्मा॒ इदि॑षुध्य॒ते ।
दे॒व॒त्रा ह॒व्यमोहि॑षे॒ विश्व॑स्मा॒ इत्सु॒कृते॒ वार॑मृण्वति अ॒ग्निर्द्वारा॒ व्यृ॑ण्वति ॥
ସବୁ ଦେଖୁଥିବା, ଅବାଧିତ, ଧନ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଦାତା ହେଲେ; ହାତରେ, ଡାହାଣ ହାତରେ, ସେ ପାର କରାଉଥିବା ପରି, ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କୁ (ଦିଏ), ଯଶ ଇଚ୍ଛୁକ ପରି ବଢ଼ାଏ; ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ, ବାଣ ଇଚ୍ଛୁକଙ୍କ ପାଇଁ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହବି, ହବି ତୁମେ ଆଣ। ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ, ଭଲ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲେ; ଅଗ୍ନି ଦୁଇ ଦ୍ୱାର ଅଲଗା ଭାବେ ଖୋଲେ।
1.128.7
स मानु॑षे वृ॒जने॒ शंत॑मो हि॒तोऽग्निर्य॒ज्ञेषु॒ जेन्यो॒ न वि॒श्पतिः॑ प्रि॒यो य॒ज्ञेषु॑ वि॒श्पतिः॒ स ह॒व्या मानु॑षाणाम् ।
इ॒ळा कृ॒तानि॑ पत्यते॒ स न॑स्त्रासते॒ वरु॑णस्य धू॒र्तेर्म॒हो दे॒वस्य॑ धू॒र्तेः ॥
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସଙ୍କଟରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ ଓ ହିତକାରୀ ଅଗ୍ନି। ଯଜ୍ଞରେ ସେ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଜନଗଣଙ୍କର ପ୍ରଭୁ। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ହବ୍ୟର ସେ ହିଁ ପ୍ରଭୁ; ଇଡ଼ାଙ୍କ ସହିତ ସେ କର୍ମସବୁ ପାଳନ କରନ୍ତି। ମହାନ ଦେବ ବରୁଣଙ୍କ ଛଳନାରୁ ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
1.128.8
अ॒ग्निं होता॑रमीळते॒ वसु॑धितिं प्रि॒यं चेति॑ष्ठमर॒तिं न्ये॑रिरे हव्य॒वाहं॒ न्ये॑रिरे वि॒श्वायुं॑ वि॒श्ववे॑दसं ।
होता॑रं यज॒तं क॒विं दे॒वासो॑ र॒ण्वमव॑से वसू॒यवो॑ गी॒र्भी र॒ण्वं व॑सू॒यवः॑ ॥
ହୋତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ଧନସମୃଦ୍ଧ, ପ୍ରିୟ, ଅତି ସଚେତନ ଓ ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ଥାପନ କରି ସ୍ତୁତି କଲେ। ହବ୍ୟବାହକ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେମାନେ ସ୍ଥାପିଲେ। ହୋତା, ଯଜନୀୟ, କବି, ଆନନ୍ଦଦାୟକଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଡାକିଲେ; ଧନ ଇଚ୍ଛୁକମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଇଚ୍ଛୁକମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।