ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.174.1
त्वं राजे॑न्द्र॒ ये च॑ दे॒वा रक्षा॒ नॄन्पा॒ह्य॑सुर॒ त्वम॒स्मान् ।
त्वं सत्प॑तिर्म॒घवा॑ न॒स्तरु॑त्र॒स्त्वं स॒त्यो वस॑वानः सहो॒दाः ॥
ତୁମେ ହିଁ ରାଜା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ହିଁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଅସୁର, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ସତ୍ପତି, ଦାନଶୀଳ, ଆମର ସହାୟକ; ତୁମେ ସତ୍ୟ, ବସୁଦାତା, ବଳର ଅଧିକାରୀ।
1.174.2
दनो॒ विश॑ इन्द्र मृ॒ध्रवा॑चः स॒प्त यत्पुरः॒ शर्म॒ शार॑दी॒र्दर्त् ।
ऋ॒णोर॒पो अ॑नव॒द्यार्णा॒ यूने॑ वृ॒त्रं पु॑रु॒कुत्सा॑य रन्धीः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କଠୋର ବାଣୀ ଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର; ତୁମେ ସାତଟି ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଲା ବେଳେ ଆଶ୍ରୟ ଓ ବର୍ଷର ସୁଖ ଦେଲ। ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଜଳ ଓ ନଦୀ ମୁକ୍ତ କର; ଯୁବକ ଓ ପୁରୁକୁତ୍ସଙ୍କ ପାଇଁ ବୃତ୍ରକୁ ଚିରିଲ।
1.174.3
अजा॒ वृत॑ इन्द्र॒ शूर॑पत्नी॒र्द्यां च॒ येभिः॑ पुरुहूत नू॒नम् ।
रक्षो॑ अ॒ग्निम॒शुषं॒ तूर्व॑याणं सिं॒हो न दमे॒ अपां॑सि॒ वस्तोः॑ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବାଡ଼ ତଡ଼ିଲ; ବୀରମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଆକାଶକୁ ମଧ୍ୟ। ହେ ବହୁଜନ ଆହ୍ୱାନିତ, ଏବେ ଅଗ୍ନିକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯିଏ ଶୁଖେ ନାହିଁ ଓ ଦ୍ରୁତ ଚାଲେ। ସିଂହ ଘରେ ଥିବା ପରି, ରାତ୍ରିର କର୍ମ ମଧ୍ୟ।
1.174.4
शेष॒न्नु त इ॑न्द्र॒ सस्मि॒न्योनौ॒ प्रश॑स्तये॒ पवी॑रवस्य म॒ह्ना ।
सृ॒जदर्णां॒स्यव॒ यद्यु॒धा गास्तिष्ठ॒द्धरी॑ धृष॒ता मृ॑ष्ट॒ वाजा॑न् ॥
ସେମାନେ ହିଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ରହନ୍ତୁ, ପବୀରବଙ୍କ ବଳରେ; ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଳ ମୁକ୍ତ କଲ ଓ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲ; ଦୁଇ ହରି ଘୋଡ଼ା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଠିଆ ହେଲେ, ତୁମେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଲ।
1.174.5
वह॒ कुत्स॑मिन्द्र॒ यस्मि॑ञ्चा॒कन्त्स्यू॑म॒न्यू ऋ॒ज्रा वात॒स्याश्वा॑ ।
प्र सूर॑श्च॒क्रं वृ॑हताद॒भीके॑ अ॒भि स्पृधो॑ यासिष॒द्वज्र॑बाहुः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଥିଲ ସେଠାରୁ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ଆଣ; ବାୟୁର ଦୁଇ ପ୍ରିୟନାମା, ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚକ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ମୁହଁରେ ଫେରାଅ; ବଜ୍ରବାହୁ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆଡ଼େ ଅଗ୍ରସର ହେଉ।
1.174.6
ज॒घ॒न्वाँ इ॑न्द्र मि॒त्रेरू॑ञ्चो॒दप्र॑वृद्धो हरिवो॒ अदा॑शून् ।
प्र ये पश्य॑न्नर्य॒मणं॒ सचा॒योस्त्वया॑ शू॒र्ता वह॑माना॒ अप॑त्यम् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ରେରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସୋମରେ ବଳବାନ ହୋଇ, ହେ ହରିବାନ, ଅଦାତାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ଯମନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସାଥୀ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବୀରମାନେ ସନ୍ତାନ ବହନ କରନ୍ତି।
1.174.7
रप॑त्क॒विरि॑न्द्रा॒र्कसा॑तौ॒ क्षां दा॒सायो॑प॒बर्ह॑णीं कः ।
कर॑त्ति॒स्रो म॒घवा॒ दानु॑चित्रा॒ नि दु॑र्यो॒णे कुय॑वाचं मृ॒धि श्रे॑त् ॥
ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦାସ ପାଇଁ ଆସନ-ଆଚ୍ଛାଦନଯୁକ୍ତ ଭୂମି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ; ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ତିନି ଦାନରେ ସଜାନ୍ତୁ; ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ବକ୍ରବାଣୀ ଶତ୍ରୁକୁ ତଳେ ପକାନ୍ତୁ।
1.174.8
सना॒ ता त॑ इन्द्र॒ नव्या॒ आगुः॒ सहो॒ नभोऽवि॑रणाय पू॒र्वीः ।
भि॒नत्पुरो॒ न भिदो॒ अदे॑वीर्न॒नमो॒ वध॒रदे॑वस्य पी॒योः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପୁରୁଣା ଓ ନୂଆ ବଳ ଆସିଛି; ଅବରୋଧହୀନ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ। ଅଦେବ ବାଧା ଦୁର୍ଗ ପରି ଭାଙ୍ଗ; ଅଦେବ ଦୁଷ୍ଟର ଅସ୍ତ୍ର ନୁଆଁଇ ଦିଅ।
1.174.9
त्वं धुनि॑रिन्द्र॒ धुनि॑मतीर्ऋ॒णोर॒पः सी॒रा न स्रव॑न्तीः ।
प्र यत्स॑मु॒द्रमति॑ शूर॒ पर्षि॑ पा॒रया॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॑ स्व॒स्ति ॥
ତୁମେ କମ୍ପନ ଦେଉଥିବା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; କମ୍ପିତ ଜଳକୁ ନାଳ ପରି ପ୍ରବାହରେ ଛାଡ଼ୁଛ। ହେ ଶୂର, ତୁମେ ସମୁଦ୍ର ପାର ହେଲା ବେଳେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁକୁ କଲ୍ୟାଣରେ ପାର କର।
1.174.10
त्वम॒स्माक॑मिन्द्र वि॒श्वध॑ स्या अवृ॒कत॑मो न॒रां नृ॑पा॒ता ।
स नो॒ विश्वा॑सां स्पृ॒धां स॑हो॒दा वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସଦା ରୁହ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବନିମ୍ନ ହାନିକାରକ ଓ ସର୍ବାଧିକ ରକ୍ଷକ ହୁଅ। ବଳଦାତା ଆମ ପାଇଁ ସବୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଅନ୍ନ ଓ ବଳ ପାଉ; ଶୀଘ୍ର ଜୀବନଦାତା ଦାନୁର ବିଜେତା ହେଉ।