ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.174
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.174.1
त्वं राजे॑न्द्र॒ ये च॑ दे॒वा रक्षा॒ नॄन्पा॒ह्य॑सुर॒ त्वम॒स्मान् ।
त्वं सत्प॑तिर्म॒घवा॑ न॒स्तरु॑त्र॒स्त्वं स॒त्यो वस॑वानः सहो॒दाः ॥
நீயே அரசன், இந்திரா; தேவர்களும் நீயே காக்கிறாய். அசுரா, மனிதர்களைக் காப்பாய், எங்களையும் காப்பாய். நீ நல்லோரின் தலைவன், வளமுடையவன், எங்கள் துணைவன்; நீ உண்மையானவன், வசுக்களை அளிப்பவன், வலிமையின் உடையவன்.
1.174.2
दनो॒ विश॑ इन्द्र मृ॒ध्रवा॑चः स॒प्त यत्पुरः॒ शर्म॒ शार॑दी॒र्दर्त् ।
ऋ॒णोर॒पो अ॑नव॒द्यार्णा॒ यूने॑ वृ॒त्रं पु॑रु॒कुत्सा॑य रन्धीः ॥
இந்திரா, கடுஞ்சொல் பேசும் பகைவரின் குடிகளை அழி; ஏழு கோட்டைகளை நீ உடைத்தபோது, அடைக்கலமும் ஆண்டுகளின் நலனும் அளித்தாய். குற்றமற்றவனே, நீர்களையும் ஆறுகளையும் விடுவி; இளையவனுக்காகவும் புருகுத்சனுக்காகவும் வ்ருத்திரனைப் பிளந்தாய்.
1.174.3
अजा॒ वृत॑ इन्द्र॒ शूर॑पत्नी॒र्द्यां च॒ येभिः॑ पुरुहूत नू॒नम् ।
रक्षो॑ अ॒ग्निम॒शुषं॒ तूर्व॑याणं सिं॒हो न दमे॒ अपां॑सि॒ वस्तोः॑ ॥
இந்திரா, நீ அடைப்புகளை ஓட்டினாய்; வீரர்களின் தலைவர்களோடு வானத்தையும். பலரால் அழைக்கப்பட்டவனே, இப்போதே அக்னியைக் காப்பாய்; உலராதவனும் விரைந்து செல்பவனுமான அவனை. சிங்கம் வீட்டில் இருப்பது போல, இரவின் செயல்களையும்.
1.174.4
शेष॒न्नु त इ॑न्द्र॒ सस्मि॒न्योनौ॒ प्रश॑स्तये॒ पवी॑रवस्य म॒ह्ना ।
सृ॒जदर्णां॒स्यव॒ यद्यु॒धा गास्तिष्ठ॒द्धरी॑ धृष॒ता मृ॑ष्ट॒ वाजा॑न् ॥
அவர்களே, இந்திரா, அந்த இடத்தில் துதிக்காக நிலைக்கட்டும், பவீரவனின் வலிமையால்; நீ போரில் நீர்களை விடுவித்து பசுக்களை நிறுத்திய போது; இரு பழுப்புக் குதிரைகள் உறுதியாக நின்றன, நீ பரிசுகளைப் பெற்றாய்.
1.174.5
वह॒ कुत्स॑मिन्द्र॒ यस्मि॑ञ्चा॒कन्त्स्यू॑म॒न्यू ऋ॒ज्रा वात॒स्याश्वा॑ ।
प्र सूर॑श्च॒क्रं वृ॑हताद॒भीके॑ अ॒भि स्पृधो॑ यासिष॒द्वज्र॑बाहुः ॥
இந்திரா, நீ எங்கு தங்கியிருந்தாயோ அந்த குத்சனை அழைத்து வா; காற்றின் இரு இனிய பெயர் கொண்ட விரைவான குதிரைகளை. சூரியனின் சக்கரத்தை போர்முகத்தில் திருப்பு; வஜ்ரக் கையுடையவன் எதிரிகளை நோக்கி முன்னேறட்டும்.
1.174.6
ज॒घ॒न्वाँ इ॑न्द्र मि॒त्रेरू॑ञ्चो॒दप्र॑वृद्धो हरिवो॒ अदा॑शून् ।
प्र ये पश्य॑न्नर्य॒मणं॒ सचा॒योस्त्वया॑ शू॒र्ता वह॑माना॒ अप॑त्यम् ॥
இந்திரா, மித்ரேருவை வெல்லும் நீ, சோமத்தால் வலுப்பெற்று, ஹரிவானே, ஈயாதவர்களையும். அர்யமனைப் பார்ப்பவர்கள் ஒன்றாக வாழ்ந்தவர்கள்; உன்னால் வீரர்கள் சந்ததியைச் சுமந்தவர்கள்.
1.174.7
रप॑त्क॒विरि॑न्द्रा॒र्कसा॑तौ॒ क्षां दा॒सायो॑प॒बर्ह॑णीं कः ।
कर॑त्ति॒स्रो म॒घवा॒ दानु॑चित्रा॒ नि दु॑र्यो॒णे कुय॑वाचं मृ॒धि श्रे॑त् ॥
இந்திரனே, புகழ்ந்து பாடும் ஞானி, போட்டியில் தாசனுக்காக இருக்கைப் பரப்பை அமைக்கட்டும்; செல்வமுடைய அவன் மூன்று தானங்களால் அழகுறச் செய்யட்டும்; தீய இடத்தில் வளைந்த பேச்சுடைய எதிரியை கீழே வீழ்த்தட்டும்.
1.174.8
सना॒ ता त॑ इन्द्र॒ नव्या॒ आगुः॒ सहो॒ नभोऽवि॑रणाय पू॒र्वीः ।
भि॒नत्पुरो॒ न भिदो॒ अदे॑वीर्न॒नमो॒ वध॒रदे॑वस्य पी॒योः ॥
இந்திரனே, உன்னுடைய பழையவையும் புதியவையுமான வலிமைகள் வந்தடைந்தன; தடையற்றவனுக்கு அவை பல. அசுரமான தடைகளை நகர்க் கோட்டைகள் போல உடைக்கிறாய்; தேவமற்ற தீயவனின் ஆயுதத்தை வணங்கச் செய்கிறாய்.
1.174.9
त्वं धुनि॑रिन्द्र॒ धुनि॑मतीर्ऋ॒णोर॒पः सी॒रा न स्रव॑न्तीः ।
प्र यत्स॑मु॒द्रमति॑ शूर॒ पर्षि॑ पा॒रया॑ तु॒र्वशं॒ यदुं॑ स्व॒स्ति ॥
நீ அதிர்வைத் தருபவன், இந்திரனே; அதிர்ந்தோடும் நீரை வாய்க்கால்கள் போன்ற ஓட்டங்களில் விடுவிக்கிறாய். வீரனே, நீ கடலைக் கடக்கும்போது, துர்வசனையும் யதுவையும் நலமாகக் கடத்து.
1.174.10
त्वम॒स्माक॑मिन्द्र वि॒श्वध॑ स्या अवृ॒कत॑मो न॒रां नृ॑पा॒ता ।
स नो॒ विश्वा॑सां स्पृ॒धां स॑हो॒दा वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम् ॥
நீ எங்களுக்காக எப்போதும் இருப்பாய், இந்திரனே; மனிதர்களுக்கு மிகுந்த பாதுகாப்பாளனாக இரு. வலிமையளிப்பவன் எங்களுக்கு எல்லாப் போட்டிகளிலும் உணவையும் வலிமையையும் பெற்றுத்தரட்டும்; வேகமான உயிரளிப்பவன் தானுவை வென்றவனாக இருக்கட்டும்.