ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
ह्वया॑म्य॒ग्निं प्र॑थ॒मं स्व॒स्तये॒ ह्वया॑मि मि॒त्रावरु॑णावि॒हाव॑से ।
ह्वया॑मि॒ रात्रीं॒ जग॑तो नि॒वेश॑नीं॒ ह्वया॑मि दे॒वं स॑वि॒तार॑मू॒तये॑ ॥
કલ્યાણ માટે સૌ પ્રથમ અગ્નિને હું આહ્વાન કરું છું; અહીં રક્ષણ માટે મિત્ર અને વરુણને આહ્વાન કરું છું. ચાલતા જગતની વિશ્રાંતિભૂમિ રાત્રિને હું આહ્વાન કરું છું; સહાય માટે દેવ સવિતાને આહ્વાન કરું છું.
1.35.2
आ कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ वर्त॑मानो निवे॒शय॑न्न॒मृतं॒ मर्त्यं॑ च ।
हि॒र॒ण्यये॑न सवि॒ता रथे॒ना दे॒वो या॑ति॒ भुव॑नानि॒ पश्य॑न् ॥
કાળા અંતરિક્ષ સાથે ચાલતા, અમરોને અને મર્ત્યોને તેમના સ્થાને સ્થાપતા, સોનેરી રથમાં દેવ સવિતા આવે છે; સર્વ લોકોને જોતા.
1.35.3
याति॑ दे॒वः प्र॒वता॒ यात्यु॒द्वता॒ याति॑ शु॒भ्राभ्यां॑ यज॒तो हरि॑भ्याम् ।
आ दे॒वो या॑ति सवि॒ता प॑रा॒वतोऽप॒ विश्वा॑ दुरि॒ता बाध॑मानः ॥
દેવ આગળ વહેતા પવન સાથે જાય છે; ઉપર વહેતા પવન સાથે જાય છે; પૂજનીય તેજસ્વી બે લીલા અશ્વો સાથે જાય છે. દેવ સવિતા દૂરથી આવે છે; સર્વ વિપત્તિઓને હાંકી કાઢતા.
1.35.4
अ॒भीवृ॑तं॒ कृश॑नैर्वि॒श्वरू॑पं॒ हिर॑ण्यशम्यं यज॒तो बृ॒हन्त॑म् ।
आस्था॒द्रथं॑ सवि॒ता चि॒त्रभा॑नुः कृ॒ष्णा रजां॑सि॒ तवि॑षीं॒ दधा॑नः ॥
દર્ભથી ઘેરાયેલા, વિશ્વરૂપ, સોનાથી શણગારેલા, પૂજનીય, વિશાળ રથ પર સવિતા ઊભા રહ્યા; તેજસ્વી કિરણોવાળા સવિતા પોતાના પ્રચંડ તેજથી કાળા લોકો અને અંતરિક્ષોને ધારણ કરે છે.
1.35.5
वि जना॑ञ्च्छ्या॒वाः शि॑ति॒पादो॑ अख्य॒न्रथं॒ हिर॑ण्यप्रÅगं॒ वह॑न्तः ।
शश्व॒द्विशः॑ सवि॒तुर्दैव्य॑स्यो॒पस्थे॒ विश्वा॒ भुव॑नानि तस्थुः ॥
કાળા રંગના, સફેદ પગવાળા શ્યાવ સોનેરી આગળના ભાગવાળો રથ વહન કરીને માણસોને અલગ જુએ છે; દેવ સવિતાના દિવ્ય ખોળામાં સર્વ લોકો સદા સ્થિત છે.
1.35.6
ति॒स्रो द्यावः॑ सवि॒तुर्द्वा उ॒पस्थाँ॒ एका॑ य॒मस्य॒ भुव॑ने विरा॒षाट् ।
आ॒णिं न रथ्य॑म॒मृताधि॑ तस्थुरि॒ह ब्र॑वीतु॒ य उ॒ तच्चिके॑तत् ॥
સવિતાના ત્રણ આકાશ છે; તેમના ખોળામાં બે આસન છે, એક યમના લોકમાં, જે લોકો પર શાસન કરે છે. રથની ધરીની જેમ અમરો તેના પર ઊભા રહ્યા. અહીં જે તે જાણે તે કહે.
1.35.7
वि सु॑प॒र्णो अ॒न्तरि॑क्षाण्यख्यद्गभी॒रवे॑पा॒ असु॑रः सुनी॒थः ।
क्वे॑दानीं॒ सूर्यः॒ कश्चि॑केत कत॒मां द्यां र॒श्मिर॒स्या त॑तान ॥
પાંખવાળો સૂર્ય અંતરિક્ષોને પ્રકાશિત કરે છે; ઊંડી ગતિવાળો, પ્રાણવાન, સુમાર્ગદર્શક. હવે સૂર્ય ક્યાં છે? કોણ જાણે છે? કયા દ્યુલોક સુધી તેનું કિરણ ફેલાયું છે?
1.35.8
अ॒ष्टौ व्य॑ख्यत्क॒कुभः॑ पृथि॒व्यास्त्री धन्व॒ योज॑ना स॒प्त सिन्धू॑न् ।
हि॒र॒ण्या॒क्षः स॑वि॒ता दे॒व आगा॒द्दध॒द्रत्ना॑ दा॒शुषे॒ वार्या॑णि ॥
પૃથ્વીની આઠ દિશાઓ તેણે પ્રકાશિત કરી; ત્રણ સૂકા પ્રદેશો, ત્રણ પ્રવાસ-અંતરો અને સાત નદીઓ. સુવર્ણનેત્ર સવિતા દેવ આવ્યા અને દાતાને ઇચ્છિત ધન-રત્નો આપ્યાં.
1.35.9
हिर॑ण्यपाणिः सवि॒ता विच॑र्षणिरु॒भे द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरी॑यते ।
अपामी॑वां॒ बाध॑ते॒ वेति॒ सूर्य॑म॒भि कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ द्यामृ॑णोति ॥
સુવર્ણહસ્ત સવિતા દૂરદર્શી છે; દ્યાવાપૃથિવી બંનેની વચ્ચે તે ગતિ કરે છે. રોગને દૂર હડાવે છે, સૂર્યને અલગ કરે છે; કાળા લોકથી દ્યુલોકને ભરે છે.
1.35.10
हिर॑ण्यहस्तो॒ असु॑रः सुनी॒थः सु॑मृळी॒कः स्ववाँ॑ यात्व॒र्वाङ् ।
अ॒प॒सेध॑न्र॒क्षसो॑ यातु॒धाना॒नस्था॑द्दे॒वः प्र॑तिदो॒षं गृ॑णा॒नः ॥
સુવર્ણહસ્ત, પ્રાણવાન, સુમાર્ગદર્શક, શુભનેત્ર, ધનવાન તે દેવ અહીં આવે. રાક્ષસો અને યાતુધાનોને હડાવતા, દરેક સ્તુતિમાં વખણાયેલો દેવ ઊભો રહ્યો.
1.35.11
ये ते॒ पन्थाः॑ सवितः पू॒र्व्यासो॑ अरे॒णवः॒ सुकृ॑ता अ॒न्तरि॑क्षे ।
तेभि॑र्नो अ॒द्य प॒थिभिः॑ सु॒गेभि॒र्रक्षा॑ च नो॒ अधि॑ च ब्रूहि देव ॥
હે સવિતા, તારા જે પ્રાચીન, ધૂળ વિનાના, સુનિર્મિત માર્ગો અંતરિક્ષમાં છે, એ જ સુગમ માર્ગોથી આજે અમારી રક્ષા કર, અને હે દેવ, અમારા માટે બોલ.