ऋग्वेद · सूक्त 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
ह्वया॑म्य॒ग्निं प्र॑थ॒मं स्व॒स्तये॒ ह्वया॑मि मि॒त्रावरु॑णावि॒हाव॑से ।
ह्वया॑मि॒ रात्रीं॒ जग॑तो नि॒वेश॑नीं॒ ह्वया॑मि दे॒वं स॑वि॒तार॑मू॒तये॑ ॥
कल्याणासाठी प्रथम अग्नीला मी आवाहन करतो; येथे रक्षणासाठी मित्र आणि वरुण यांना आवाहन करतो. चालणाऱ्या जगाची विश्रांतीची जागा असलेल्या रात्रीला मी आवाहन करतो; साहाय्यासाठी देव सविता यांना आवाहन करतो.
1.35.2
आ कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ वर्त॑मानो निवे॒शय॑न्न॒मृतं॒ मर्त्यं॑ च ।
हि॒र॒ण्यये॑न सवि॒ता रथे॒ना दे॒वो या॑ति॒ भुव॑नानि॒ पश्य॑न् ॥
काळ्या अंतराळासह चालत, अमरांना आणि मर्त्यांना त्यांच्या स्थानी ठेवत, सोनेरी रथातून देव सविता येतात; सर्व लोकांकडे पाहत.
1.35.3
याति॑ दे॒वः प्र॒वता॒ यात्यु॒द्वता॒ याति॑ शु॒भ्राभ्यां॑ यज॒तो हरि॑भ्याम् ।
आ दे॒वो या॑ति सवि॒ता प॑रा॒वतोऽप॒ विश्वा॑ दुरि॒ता बाध॑मानः ॥
देव पुढे वाहणाऱ्या वाऱ्यासह जातो; वर वाहणाऱ्या वाऱ्यासह जातो; पूजनीय तेजस्वी दोन हरित अश्वांसह जातो. देव सविता दुरून येतो; सर्व संकटे दूर सारत.
1.35.4
अ॒भीवृ॑तं॒ कृश॑नैर्वि॒श्वरू॑पं॒ हिर॑ण्यशम्यं यज॒तो बृ॒हन्त॑म् ।
आस्था॒द्रथं॑ सवि॒ता चि॒त्रभा॑नुः कृ॒ष्णा रजां॑सि॒ तवि॑षीं॒ दधा॑नः ॥
दर्भांनी वेढलेल्या, विश्वरूप, सोन्याने अलंकृत, पूजनीय, महान रथावर सविता उभे राहिले; तेजस्वी किरणांचा सविता आपल्या प्रचंड तेजाने काळ्या लोकांना आणि अंतराळांना धारण करतो.
1.35.5
वि जना॑ञ्च्छ्या॒वाः शि॑ति॒पादो॑ अख्य॒न्रथं॒ हिर॑ण्यप्रÅगं॒ वह॑न्तः ।
शश्व॒द्विशः॑ सवि॒तुर्दैव्य॑स्यो॒पस्थे॒ विश्वा॒ भुव॑नानि तस्थुः ॥
काळ्या रंगाचे, पांढऱ्या पायांचे श्यावे सोनेरी पुढील भागाचा रथ वाहून माणसांना वेगळे पाहतात; देव सविताच्या दिव्य मांडीवर सर्व लोक सदैव स्थित आहेत.
1.35.6
ति॒स्रो द्यावः॑ सवि॒तुर्द्वा उ॒पस्थाँ॒ एका॑ य॒मस्य॒ भुव॑ने विरा॒षाट् ।
आ॒णिं न रथ्य॑म॒मृताधि॑ तस्थुरि॒ह ब्र॑वीतु॒ य उ॒ तच्चिके॑तत् ॥
सवितेची तीन आकाशे आहेत; त्याच्या मांडीवर दोन आसने आहेत, एक यमाच्या लोकात, जे लोकांवर राज्य करते. रथाच्या खिळ्याप्रमाणे अमर त्यावर उभे राहिले. येथे ते जाणणारा सांगो.
1.35.7
वि सु॑प॒र्णो अ॒न्तरि॑क्षाण्यख्यद्गभी॒रवे॑पा॒ असु॑रः सुनी॒थः ।
क्वे॑दानीं॒ सूर्यः॒ कश्चि॑केत कत॒मां द्यां र॒श्मिर॒स्या त॑तान ॥
पंख असलेल्या सूर्याने अंतरिक्षे प्रकाशित केली; खोल गतीचा, प्राणवान, सुमार्गदर्शक. आता सूर्य कुठे आहे? कोणाला ठाऊक? कोणत्या द्युलोकापर्यंत याची किरणे पसरली आहेत?
1.35.8
अ॒ष्टौ व्य॑ख्यत्क॒कुभः॑ पृथि॒व्यास्त्री धन्व॒ योज॑ना स॒प्त सिन्धू॑न् ।
हि॒र॒ण्या॒क्षः स॑वि॒ता दे॒व आगा॒द्दध॒द्रत्ना॑ दा॒शुषे॒ वार्या॑णि ॥
पृथ्वीच्या आठ दिशा त्यांनी प्रकाशित केल्या; तीन रुक्ष प्रदेश, तीन प्रवासाचे अंतर आणि सात नद्या. सुवर्णनेत्र सविता देव येऊन दात्याला उत्तम धन-रत्ने देतो.
1.35.9
हिर॑ण्यपाणिः सवि॒ता विच॑र्षणिरु॒भे द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरी॑यते ।
अपामी॑वां॒ बाध॑ते॒ वेति॒ सूर्य॑म॒भि कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ द्यामृ॑णोति ॥
सुवर्णहस्त सविता दूरदर्शी आहे; द्यावापृथिवी दोघांच्या मध्ये तो संचार करतो. रोगाला दूर सारतो, सूर्याला विभक्त करतो; काळ्या लोकाने द्युलोक भरतो.
1.35.10
हिर॑ण्यहस्तो॒ असु॑रः सुनी॒थः सु॑मृळी॒कः स्ववाँ॑ यात्व॒र्वाङ् ।
अ॒प॒सेध॑न्र॒क्षसो॑ यातु॒धाना॒नस्था॑द्दे॒वः प्र॑तिदो॒षं गृ॑णा॒नः ॥
सुवर्णहस्त, प्राणवान, सुमार्गदर्शक, शुभनेत्र, धनवान तो देव येथे येवो. राक्षस व यातुधानांना दूर सारत, प्रत्येक स्तुतीत गौरवलेला देव उभा राहिला.
1.35.11
ये ते॒ पन्थाः॑ सवितः पू॒र्व्यासो॑ अरे॒णवः॒ सुकृ॑ता अ॒न्तरि॑क्षे ।
तेभि॑र्नो अ॒द्य प॒थिभिः॑ सु॒गेभि॒र्रक्षा॑ च नो॒ अधि॑ च ब्रूहि देव ॥
हे सविता, तुझे जे प्राचीन, धूळविरहित, सुनिर्मित मार्ग अंतरिक्षात आहेत, त्याच सुगम मार्गांनी आज आमचे रक्षण कर, आणि हे देवा, आमच्याशी बोल.