ਰਿਗਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
ह्वया॑म्य॒ग्निं प्र॑थ॒मं स्व॒स्तये॒ ह्वया॑मि मि॒त्रावरु॑णावि॒हाव॑से ।
ह्वया॑मि॒ रात्रीं॒ जग॑तो नि॒वेश॑नीं॒ ह्वया॑मि दे॒वं स॑वि॒तार॑मू॒तये॑ ॥
ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਚਲਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ਰਾਮ-ਥਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ।
1.35.2
आ कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ वर्त॑मानो निवे॒शय॑न्न॒मृतं॒ मर्त्यं॑ च ।
हि॒र॒ण्यये॑न सवि॒ता रथे॒ना दे॒वो या॑ति॒ भुव॑नानि॒ पश्य॑न् ॥
ਕਾਲੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਅਮਰਾਂ ਤੇ ਮਰਨਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਟਿਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ।
1.35.3
याति॑ दे॒वः प्र॒वता॒ यात्यु॒द्वता॒ याति॑ शु॒भ्राभ्यां॑ यज॒तो हरि॑भ्याम् ।
आ दे॒वो या॑ति सवि॒ता प॑रा॒वतोऽप॒ विश्वा॑ दुरि॒ता बाध॑मानः ॥
ਦੇਵ ਅੱਗੇ ਵਗਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉੱਪਰ ਵਗਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪੂਜਨੀਕ ਚਮਕਦੇ ਦੋ ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
1.35.4
अ॒भीवृ॑तं॒ कृश॑नैर्वि॒श्वरू॑पं॒ हिर॑ण्यशम्यं यज॒तो बृ॒हन्त॑म् ।
आस्था॒द्रथं॑ सवि॒ता चि॒त्रभा॑नुः कृ॒ष्णा रजां॑सि॒ तवि॑षीं॒ दधा॑नः ॥
ਦਰਭ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਪੂਜਨੀਕ, ਵੱਡੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਿਤਾ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏ; ਚਮਕਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਤੇਜ ਨਾਲ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ।
1.35.5
वि जना॑ञ्च्छ्या॒वाः शि॑ति॒पादो॑ अख्य॒न्रथं॒ हिर॑ण्यप्रÅगं॒ वह॑न्तः ।
शश्व॒द्विशः॑ सवि॒तुर्दैव्य॑स्यो॒पस्थे॒ विश्वा॒ भुव॑नानि तस्थुः ॥
ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਚਿੱਟੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਆਵ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰਥ ਢੋਂਦੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਦੇਵ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਦਿਵ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
1.35.6
ति॒स्रो द्यावः॑ सवि॒तुर्द्वा उ॒पस्थाँ॒ एका॑ य॒मस्य॒ भुव॑ने विरा॒षाट् ।
आ॒णिं न रथ्य॑म॒मृताधि॑ तस्थुरि॒ह ब्र॑वीतु॒ य उ॒ तच्चिके॑तत् ॥
ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਆਕਾਸ਼ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਦੋ ਆਸਨ ਹਨ, ਇੱਕ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਥ ਦੀ ਧੁਰੀ ਵਾਂਗ ਅਮਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ। ਇੱਥੇ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੱਸੇ।
1.35.7
वि सु॑प॒र्णो अ॒न्तरि॑क्षाण्यख्यद्गभी॒रवे॑पा॒ असु॑रः सुनी॒थः ।
क्वे॑दानीं॒ सूर्यः॒ कश्चि॑केत कत॒मां द्यां र॒श्मिर॒स्या त॑तान ॥
ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤੇ; ਡੂੰਘੀ ਗਤੀ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਦਿਊਲੋਕ ਤੱਕ ਇਸ ਦੀ ਕਿਰਨ ਫੈਲੀ ਹੈ?
1.35.8
अ॒ष्टौ व्य॑ख्यत्क॒कुभः॑ पृथि॒व्यास्त्री धन्व॒ योज॑ना स॒प्त सिन्धू॑न् ।
हि॒र॒ण्या॒क्षः स॑वि॒ता दे॒व आगा॒द्दध॒द्रत्ना॑ दा॒शुषे॒ वार्या॑णि ॥
ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨ ਕੀਤਾ; ਤਿੰਨ ਰੇਗਿਸਤਾਨ, ਤਿੰਨ ਲੰਮੇ ਪੰਧ ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ। ਸੁਨਹਿਰੀ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਾਤੇ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨ-ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
1.35.9
हिर॑ण्यपाणिः सवि॒ता विच॑र्षणिरु॒भे द्यावा॑पृथि॒वी अ॒न्तरी॑यते ।
अपामी॑वां॒ बाध॑ते॒ वेति॒ सूर्य॑म॒भि कृ॒ष्णेन॒ रज॑सा॒ द्यामृ॑णोति ॥
ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਹੈ; ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੇ ਲੋਕ ਨਾਲ ਦਿਊਲੋਕ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ।
1.35.10
हिर॑ण्यहस्तो॒ असु॑रः सुनी॒थः सु॑मृळी॒कः स्ववाँ॑ यात्व॒र्वाङ् ।
अ॒प॒सेध॑न्र॒क्षसो॑ यातु॒धाना॒नस्था॑द्दे॒वः प्र॑तिदो॒षं गृ॑णा॒नः ॥
ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ, ਸ਼ੁਭ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਨਵਾਨ ਉਹ ਦੇਵ ਏਥੇ ਆਵੇ। ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਇਆ ਦੇਵ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
1.35.11
ये ते॒ पन्थाः॑ सवितः पू॒र्व्यासो॑ अरे॒णवः॒ सुकृ॑ता अ॒न्तरि॑क्षे ।
तेभि॑र्नो अ॒द्य प॒थिभिः॑ सु॒गेभि॒र्रक्षा॑ च नो॒ अधि॑ च ब्रूहि देव ॥
ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਤੇਰੇ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਧੂੜ-ਰਹਿਤ, ਸੁਨਿਰਮਿਤ ਰਾਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੁਗਮ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਅਤੇ ਹੇ ਦੇਵ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲ।