ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.47.1
अ॒यं वां॒ मधु॑मत्तमः सु॒तः सोम॑ ऋतावृधा ।
तम॑श्विना पिबतं ति॒रोअ॑ह्न्यं ध॒त्तं रत्ना॑नि दा॒शुषे॑ ॥
ଋତର ପୋଷକ ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ଏହି ଅତି ମଧୁର ସୋମ ଅଭିଷୁତ ହୋଇଛି। ଦିନର ଦୁଇ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଅର୍ପିତ ଏହାକୁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ପାନ କର; ଦାତା ଯଜମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦିଅ।
1.47.2
त्रि॒व॒न्धु॒रेण॑ त्रि॒वृता॑ सु॒पेश॑सा॒ रथे॒ना या॑तमश्विना ।
कण्वा॑सो वां॒ ब्रह्म॑ कृण्वन्त्यध्व॒रे तेषां॒ सु शृ॑णुतं॒ हव॑म् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ତିନି ଆସନ ବିଶିଷ୍ଟ, ତ୍ରିସ୍ତରୀୟ, ସୁନ୍ଦର ରଚିତ ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ। କଣ୍ୱମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ରଚନା କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଭଲ ଭାବେ ଶୁଣ।
1.47.3
अश्वि॑ना॒ मधु॑मत्तमं पा॒तं सोम॑मृतावृधा ।
अथा॒द्य द॑स्रा॒ वसु॒ बिभ्र॑ता॒ रथे॑ दा॒श्वांस॒मुप॑ गच्छतम् ॥
ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ଏହି ଅତି ମଧୁର ସୋମ ପାନ କର, ହେ ଋତର ପୋଷକ। ତା'ପରେ ଆଜି, ହେ ଦସ୍ରଗଣ, ଧନ ବହି ରଥରେ ଦାତା ଯଜମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ।
1.47.4
त्रि॒ष॒ध॒स्थे ब॒र्हिषि॑ विश्ववेदसा॒ मध्वा॑ य॒ज्ञं मि॑मिक्षतम् ।
कण्वा॑सो वां सु॒तसो॑मा अ॒भिद्य॑वो यु॒वां ह॑वन्ते अश्विना ॥
ତିନି ସ୍ଥାନବିଶିଷ୍ଟ କୁଶ ଉପରେ, ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ମଧୁରେ ଯଜ୍ଞକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ସୋମ ନିଙ୍ଡିଥିବା, ତେଜସ୍ୱୀ କଣ୍ୱମାନେ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ।
1.47.5
याभिः॒ कण्व॑म॒भिष्टि॑भिः॒ प्राव॑तं यु॒वम॑श्विना ।
ताभिः॒ ष्व॑स्माँ अ॑वतं शुभस्पती पा॒तं सोम॑मृतावृधा ॥
ଯେଉଁ ସହାୟତାରେ ତୁମେ କଣ୍ୱଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ, ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ସେହି ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁଗଣ, ହେ ଋତର ପୋଷକ, ସୋମ ପାନ କର।
1.47.6
सु॒दासे॑ दस्रा॒ वसु॒ बिभ्र॑ता॒ रथे॒ पृक्षो॑ वहतमश्विना ।
र॒यिं स॑मु॒द्रादु॒त वा॑ दि॒वस्परि॑ अ॒स्मे ध॑त्तं पुरु॒स्पृह॑म् ॥
ସୁଦାସଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ଦସ୍ରଗଣ, ରଥରେ ଧନ ବହି, ହେ ଅଶ୍ୱିଦ୍ୱୟ, ଅନ୍ନ-ଫଳ ଆଣ। ସମୁଦ୍ରରୁ କିମ୍ବା ଆକାଶରୁ ଆସୁଥିବା, ବହୁଜନ-କାମ୍ୟ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
1.47.7
यन्ना॑सत्या परा॒वति॒ यद्वा॒ स्थो अधि॑ तु॒र्वशे॑ ।
अतो॒ रथे॑न सु॒वृता॑ न॒ आ ग॑तं सा॒कं सूर्य॑स्य र॒श्मिभिः॑ ॥
ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ତୁମେ ଦୂରରେ ଥାଅ କିମ୍ବା ତୁର୍ବଶ ନିକଟରେ ଥାଅ, ସୁଚକ୍ର ରଥରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ-ରଶ୍ମି ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।
1.47.8
अ॒र्वाञ्चा॑ वां॒ सप्त॑योऽध्वर॒श्रियो॒ वह॑न्तु॒ सव॒नेदुप॑ ।
इषं॑ पृ॒ञ्चन्ता॑ सु॒कृते॑ सु॒दान॑व॒ आ ब॒र्हिः सी॑दतं नरा ॥
ଯଜ୍ଞର ଶୋଭା ସାତ ଅଶ୍ୱ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ନିକଟକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ହେ ଉଦାର ବୀରଗଣ, ସତ୍କର୍ମୀଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଭରି କୁଶ ଉପରେ ବସ।
1.47.9
तेन॑ नास॒त्या ग॑तं॒ रथे॑न॒ सूर्य॑त्वचा ।
येन॒ शश्व॑दू॒हथु॑र्दा॒शुषे॒ वसु॒ मध्वः॒ सोम॑स्य पी॒तये॑ ॥
ହେ ନାସତ୍ୟଗଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେହି ରଥରେ ଏଠାକୁ ଆସ; ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସଦା ଦାତାଙ୍କୁ ଧନ ଓ ମଧୁର ସୋମରସ ପାନ ପାଇଁ ଆଣିଛ।
1.47.10
उ॒क्थेभि॑र॒र्वागव॑से पुरू॒वसू॑ अ॒र्कैश्च॒ नि ह्व॑यामहे ।
शश्व॒त्कण्वा॑नां॒ सद॑सि प्रि॒ये हि कं॒ सोमं॑ प॒पथु॑रश्विना ॥
ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହ ବହୁଧନର ଅଧିକାରୀ ତୁମଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଡାକୁଛୁ। କଣ୍ୱଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସଭାରେ ସଦା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ବୟ, ତୁମେ ସୋମରସ ପାନ କରିଛ।