ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.53.1
न्यू॑ षु वाचं॒ प्र म॒हे भ॑रामहे॒ गिर॒ इन्द्रा॑य॒ सद॑ने वि॒वस्व॑तः ।
नू चि॒द्धि रत्नं॑ सस॒तामि॒वावि॑द॒न्न दु॑ष्टु॒तिर्द्र॑विणो॒देषु॑ शस्यते ॥
ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କ ଆସନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ମହାନ ବାଣୀ ଓ ସ୍ତୁତି ଭଲ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରୁ। ଧନ ଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ଗାଯାଯାଏ ନାହିଁ; ନିଶ୍ଚୟ ସେ ଧନ ପାଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଧନ ଖୋଜି ପାଆନ୍ତି।
1.53.2
दु॒रो अश्व॑स्य दु॒र इ॑न्द्र॒ गोर॑सि दु॒रो यव॑स्य॒ वसु॑न इ॒नस्पतिः॑ ।
शि॒क्षा॒न॒रः प्र॒दिवो॒ अका॑मकर्शनः॒ सखा॒ सखि॑भ्य॒स्तमि॒दं गृ॑णीमसि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅଶ୍ୱର ଦ୍ୱାର; ତୁମେ ଗୋରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାର; ଯବ ଓ ଧନର ଦ୍ୱାର ମଧ୍ୟ ତୁମେ; ତୁମେ ହିଁ ପ୍ରଭୁ। ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ, ସମ୍ମୁଖରୁ ଆସୁଥିବା ଇଚ୍ଛା ନାଶକ ସଖା, ସଖାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଏହି ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ।
1.53.3
शची॑व इन्द्र पुरुकृद्द्युमत्तम॒ तवेदि॒दम॒भित॑श्चेकिते॒ वसु॑ ।
अतः॑ सं॒गृभ्या॑भिभूत॒ आ भ॑र॒ मा त्वा॑य॒तो ज॑रि॒तुः काम॑मूनयीः ॥
ହେ ଶଚୀବାନ୍, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବହୁକର୍ମୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ! ତୁମ ଏହି ଧନ ସବୁଦିଗରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି। ତେଣୁ ହେ ସର୍ବବିଜୟୀ, ତାହା ଏକତ୍ର କରି ଏଠାକୁ ଆଣ; ତୁମକୁ ଖୋଜୁଥିବା ଗାୟକର ଇଚ୍ଛା ଅପୂରଣ ରଖ ନାହିଁ।
1.53.4
ए॒भिर्द्युभिः॑ सु॒मना॑ ए॒भिरिन्दु॑भिर्निरुन्धा॒नो अम॑तिं॒ गोभि॑र॒श्विना॑ ।
इन्द्रे॑ण॒ दस्युं॑ द॒रय॑न्त॒ इन्दु॑भिर्यु॒तद्वे॑षसः॒ समि॒षा र॑भेमहि ॥
ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନମନା ହୋଇ, ଏହି ସୋମବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା, ଗୋରୁ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ସହିତ ଭକ୍ତିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସୋମବିନ୍ଦୁଦ୍ୱାରା ଦସ୍ୟୁକୁ ଚିରି, ବିଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରିଥିବା ଆମେ ଅନ୍ନ ସହିତ ମିଶିଯିବା।
1.53.5
समि॑न्द्र रा॒या समि॒षा र॑भेमहि॒ सं वाजे॑भिः पुरुश्च॒न्द्रैर॒भिद्यु॑भिः ।
सं दे॒व्या प्रम॑त्या वी॒रशु॑ष्मया॒ गोअ॑ग्र॒याश्वा॑वत्या रभेमहि ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ସହିତ ଆମେ ଏକ ହେଉ; ଅନ୍ନ ସହିତ ଏକ ହେଉ; ଅନେକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁରସ୍କାର ସହିତ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଚିନ୍ତନଶୀଳ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ବୀରବଳଯୁକ୍ତ, ଗୋରୁଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖୁଥିବା, ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଆମେ ଏକ ହେଉ।
1.53.6
ते त्वा॒ मदा॑ अमद॒न्तानि॒ वृष्ण्या॒ ते सोमा॑सो वृत्र॒हत्ये॑षु सत्पते ।
यत्का॒रवे॒ दश॑ वृ॒त्राण्य॑प्र॒ति ब॒र्हिष्म॑ते॒ नि स॒हस्रा॑णि ब॒र्हयः॑ ॥
ସେହି ମଦସବୁ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲା, ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ କର୍ମସବୁ ମଧ୍ୟ; ସେହି ସୋମରସସବୁ ବୃତ୍ରବଧର ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲା। ହେ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଯେତେବେଳେ କାରୁଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଦଶ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ଅତୁଳନୀୟ ଭାବେ ବଧ କଲ, ସେତେବେଳେ କୁଶାସନଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ହଜାରେ ପତନ କଲ।
1.53.7
यु॒धा युध॒मुप॒ घेदे॑षि धृष्णु॒या पु॒रा पुरं॒ समि॒दं हं॒स्योज॑सा ।
नम्या॒ यदि॑न्द्र॒ सख्या॑ परा॒वति॑ निब॒र्हयो॒ नमु॑चिं॒ नाम॑ मा॒यिन॑म् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଅ; ବଳରେ ତୁମେ ଦୁର୍ଗ ପରେ ଦୁର୍ଗକୁ ଏକାଠି ଭାଙ୍ଗ। ସଖାଭାବରେ ଦୂରରେ ତୁମେ ନମୁଚି ନାମକ ମାୟାବୀକୁ ପ୍ରହାର କରି ପାଡ଼ିଦେଲ ସେତେବେଳେ।
1.53.8
त्वं कर॑ञ्जमु॒त प॒र्णयं॑ वधी॒स्तेजि॑ष्ठयातिथि॒ग्वस्य॑ वर्त॒नी ।
त्वं श॒ता वङ्गृ॑दस्याभिन॒त्पुरो॑ अनानु॒दः परि॑षूता ऋ॒जिश्व॑ना ॥
ତୁମେ କରଞ୍ଜ ଓ ପର୍ଣୟକୁ ପ୍ରହାର କଲ; ଅତିଥିଗ୍ଵର ସର୍ବାଧିକ ଦ୍ରୁତ ରଥ ସହିତ। ବଙ୍ଗୃଦର ଶହେ ଦୁର୍ଗ ତୁମେ ଭାଙ୍ଗିଲ, ଋଜିଶ୍ଵନଙ୍କ ସହାୟତାରେ।
1.53.9
त्वमे॒ताञ्ज॑न॒राज्ञो॒ द्विर्दशा॑ब॒न्धुना॑ सु॒श्रव॑सोपज॒ग्मुषः॑ ।
ष॒ष्टिं स॒हस्रा॑ नव॒तिं नव॑ श्रु॒तो नि च॒क्रेण॒ रथ्या॑ दु॒ष्पदा॑वृणक् ॥
ତୁମେ ଏହି ଜନରାଜାମାନଙ୍କୁ — ବନ୍ଧନହୀନ, ସୁଶ୍ରବସଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା — କୋଡ଼ିଏ ଥର ବିନାଶ କଲ; ଷାଠିଏ ହଜାର ନବେ ଓ ନଅ ଶୁଣାଗଲେ; ରଥଚକ୍ରରେ ଦୁର୍ଗମ ପଥରେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦମନ କଲ।
1.53.10
त्वमा॑विथ सु॒श्रव॑सं॒ तवो॒तिभि॒स्तव॒ त्राम॑भिरिन्द्र॒ तूर्व॑याणम् ।
त्वम॑स्मै॒ कुत्स॑मतिथि॒ग्वमा॒युं म॒हे राज्ञे॒ यूने॑ अरन्धनायः ॥
ତୁମେ ସୁଶ୍ରବସଙ୍କୁ ତୁମ ସହାୟତା ଓ ତୁମ ସୁରକ୍ଷାରେ ରକ୍ଷା କଲ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୂର୍ବୟାଣଙ୍କୁ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୁତ୍ସ, ଅତିଥିଗ୍ଵ ଓ ଆୟୁଙ୍କୁ — ମହାନ, ରାଜା, ଯୁବକ ପାଇଁ — ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧ କଲ।
1.53.11
य उ॒दृची॑न्द्र दे॒वगो॑पाः॒ सखा॑यस्ते शि॒वत॑मा॒ असा॑म ।
त्वां स्तो॑षाम॒ त्वया॑ सु॒वीरा॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ତୁମର ସଖା ଆମେ ଅତି ମଙ୍ଗଳକାରୀ ହେଉ। ତୁମର ସ୍ତୁତି କରୁ; ତୁମ ସହିତ, ସୁବୀର ହୋଇ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁକୁ ଆହୁରି ଧାରଣ କରି।