ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.1
त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ यो ह॒ शुष्मै॒र्द्यावा॑ जज्ञा॒नः पृ॑थि॒वी अमे॑ धाः ।
यद्ध॑ ते॒ विश्वा॑ गि॒रय॑श्चि॒दभ्वा॑ भि॒या दृ॒ळ्हासः॑ कि॒रणा॒ नैज॑न् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମହାନ, ଯିଏ ନିଜ ବଳରେ ଜନ୍ମିଛ। ବିଶାଳ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷରେ ତୁମେ ଦୁଇ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଦୁଇ ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ଥାପିଲ। ତୁମ ଭୟରେ ଅଚଳ, ଦୃଢ଼ ପର୍ବତମାନେ ନିଜ କିରଣ ସହିତ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେଲେ ନାହିଁ।
1.63.2
आ यद्धरी॑ इन्द्र॒ विव्र॑ता॒ वेरा ते॒ वज्रं॑ जरि॒ता बा॒ह्वोर्धा॑त् ।
येना॑विहर्यतक्रतो अ॒मित्रा॒न्पुर॑ इ॒ष्णासि॑ पुरुहूत पू॒र्वीः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଦୁଇ ବାଦାମୀ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ୁଛ, ସେତେବେଳେ ସ୍ତୋତା ତୁମ ବଜ୍ରକୁ ତୁମ ଦୁଇ ବାହୁରେ ରଖିଲା। ହେ ଅବିହର୍ଯତକ୍ରତୋ, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବହୁ ନଗର ଧ୍ୱଂସ କର, ହେ ପୁରୁହୂତ।
1.63.3
त्वं स॒त्य इ॑न्द्र धृ॒ष्णुरे॒तान्त्वमृ॑भु॒क्षा नर्य॒स्त्वं षाट् ।
त्वं शुष्णं॑ वृ॒जने॑ पृ॒क्ष आ॒णौ यूने॒ कुत्सा॑य द्यु॒मते॒ सचा॑ हन् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସତ୍ୟ, ସାହସୀ; ଋଭୁକ୍ଷାରେ ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବୀର, ତୁମେ ହିଁ ଛଅ। ଘରେ, ପଥରେ, ଗୋଠରେ ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣକୁ ମାରିଲ; ଯୁବକ କୁତ୍ସ ଓ ଦୀପ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ତୁମେ ପ୍ରହାର କର।
1.63.4
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र चोदीः॒ सखा॑ वृ॒त्रं यद्व॑ज्रिन्वृषकर्मन्नु॒भ्नाः ।
यद्ध॑ शूर वृषमणः परा॒चैर्वि दस्यूँ॒र्योना॒वकृ॑तो वृथा॒षाट् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ହିଁ ସେହି ସମୟରେ ମିତ୍ର ହୋଇ ବୃତ୍ରକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ହେ ବୃଷକର୍ମା, ତୁମେ ତାକୁ ମାରୁଛ। ହେ ବୀର, ହେ ବୃଷମନ, ଦୂରଗାମୀ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତୁମେ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ଛିଟାଇ ଦିଅ, ହେ ବୃଥାଷାଟ୍।
1.63.5
त्वं ह॒ त्यदि॒न्द्रारि॑षण्यन्दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒न्मर्ता॑ना॒मजु॑ष्टौ ।
व्य॑स्मदा काष्ठा॒ अर्व॑ते वर्घ॒नेव॑ वज्रिञ्च्छ्नथिह्य॒मित्रा॑न् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ହିଁ ସେହି ସମୟରେ ଅହିଂସକ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଅପ୍ରୀତିରେ ମଧ୍ୟ ଆମଠାରୁ ଦୂରରେ, ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ସ୍ତମ୍ଭ ଫେରାଉଛ; ଯଷ୍ଟି ପରି, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କର।
1.63.6
त्वां ह॒ त्यदि॒न्द्रार्ण॑सातौ॒ स्व॑र्मीळ्हे॒ नर॑ आ॒जा ह॑वन्ते ।
तव॑ स्वधाव इ॒यमा स॑म॒र्य ऊ॒तिर्वाजे॑ष्वत॒साय्या॑ भूत् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ହିଁ ସେହି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅର୍ଣସାତିରେ, ସ୍ୱର୍ମୀଢ଼ରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକନ୍ତି। ହେ ସ୍ୱଧାବାନ୍, ତୁମ ଏ ସାହାଯ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସିଲା; ତାହା ପୁରସ୍କାରରେ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ହେଲା।
1.63.7
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र स॒प्त युध्य॒न्पुरो॑ वज्रिन्पुरु॒कुत्सा॑य दर्दः ।
ब॒र्हिर्न यत्सु॒दासे॒ वृथा॒ वर्ग॒ंहो रा॑ज॒न्वरि॑वः पू॒रवे॑ कः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସାତଟି ଦୁର୍ଗ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି ପୁରୁକୁତ୍ସ ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଦାରଣ କଲ। ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ରାଜା, ସୁଦାସ ପାଇଁ ବୃଥା ନୁହେଁ, ବର୍ହିଃ ତୃଣ ପରି, ସଙ୍କଟରୁ ପୂରୁକୁ ଧନ ଦେଲ।
1.63.8
त्वं त्यां न॑ इन्द्र देव चि॒त्रामिष॒मापो॒ न पी॑पयः॒ परि॑ज्मन् ।
यया॑ शूर॒ प्रत्य॒स्मभ्यं॒ यंसि॒ त्मन॒मूर्जं॒ न वि॒श्वध॒ क्षर॑ध्यै ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅନ୍ନକୁ ଜଳ ପରି ବିଶ୍ୱରେ ବଢ଼ାଉଛ। ହେ ବୀର, ତା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଶରୀର ଓ ବଳ ବିସ୍ତାର କରୁଛ, ସଦା ପ୍ରବାହିତ ବଳ ପରି।
1.63.9
अका॑रि त इन्द्र॒ गोत॑मेभि॒र्ब्रह्मा॒ण्योक्ता॒ नम॑सा॒ हरि॑भ्याम् ।
सु॒पेश॑सं॒ वाज॒मा भ॑रा नः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋତମମାନେ ନମସ୍କାର ସହ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କହିଲେ, ଦୁଇ ହରି-ଅଶ୍ୱ ସହ। ଆମ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଅନ୍ନ ଆଣ; ପ୍ରଭାତରେ ଶୀଘ୍ର, ମନରେ ଧନବାନ ହୋଇ ଆ।