Ṛgveda · Sūkta 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.1
त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ यो ह॒ शुष्मै॒र्द्यावा॑ जज्ञा॒नः पृ॑थि॒वी अमे॑ धाः ।
यद्ध॑ ते॒ विश्वा॑ गि॒रय॑श्चि॒दभ्वा॑ भि॒या दृ॒ळ्हासः॑ कि॒रणा॒ नैज॑न् ॥
Du bist groß, o Indra, der du durch deine Kraft geboren wurdest. Im weiten Raum hast du die beiden Himmel und die beiden Erden gesetzt. Als vor deiner Furcht alle unbeweglichen, festen Berge, selbst mit ihren Strahlen, nicht erbebten.
1.63.2
आ यद्धरी॑ इन्द्र॒ विव्र॑ता॒ वेरा ते॒ वज्रं॑ जरि॒ता बा॒ह्वोर्धा॑त् ।
येना॑विहर्यतक्रतो अ॒मित्रा॒न्पुर॑ इ॒ष्णासि॑ पुरुहूत पू॒र्वीः ॥
Wenn du, o Indra, die beiden braunen Rosse anspannst, legte der Preisende deinen Donnerkeil in deine beiden Arme. O Aviharyatakratu, mit dem du die vielen Städte der Feinde zerstörst, o vielgerufener.
1.63.3
त्वं स॒त्य इ॑न्द्र धृ॒ष्णुरे॒तान्त्वमृ॑भु॒क्षा नर्य॒स्त्वं षाट् ।
त्वं शुष्णं॑ वृ॒जने॑ पृ॒क्ष आ॒णौ यूने॒ कुत्सा॑य द्यु॒मते॒ सचा॑ हन् ॥
Du bist wahr, o Indra, kühn; unter den Männern der Ṛbhukṣan bist du mannhaft, du bist die Sechs. Im Wohnsitz, auf dem Weg, im Pferch schlugst du Śuṣṇa; für den jungen Kutsa und den Strahlenden schlage zugleich.
1.63.4
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र चोदीः॒ सखा॑ वृ॒त्रं यद्व॑ज्रिन्वृषकर्मन्नु॒भ्नाः ।
यद्ध॑ शूर वृषमणः परा॒चैर्वि दस्यूँ॒र्योना॒वकृ॑तो वृथा॒षाट् ॥
Du selbst, o Indra, hast als Freund Vṛtra angetrieben, als du ihn schlugst, o Träger des Donnerkeils, o Stierwerker. Und wenn du, o Held, o Stiersinniger, mit weitreichenden Waffen die Dasyus an ihrer Stelle zerstreust, o Hinderniszerstörer.
1.63.5
त्वं ह॒ त्यदि॒न्द्रारि॑षण्यन्दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒न्मर्ता॑ना॒मजु॑ष्टौ ।
व्य॑स्मदा काष्ठा॒ अर्व॑ते वर्घ॒नेव॑ वज्रिञ्च्छ्नथिह्य॒मित्रा॑न् ॥
Du selbst, o Indra, unschädlich, selbst bei der Abneigung der festen Sterblichen, hast uns die Pfosten für das Pferd abgewandt; wie mit einer Keule, o Träger des Donnerkeils, zermalme die Feinde.
1.63.6
त्वां ह॒ त्यदि॒न्द्रार्ण॑सातौ॒ स्व॑र्मीळ्हे॒ नर॑ आ॒जा ह॑वन्ते ।
तव॑ स्वधाव इ॒यमा स॑म॒र्य ऊ॒तिर्वाजे॑ष्वत॒साय्या॑ भूत् ॥
Dich, o Indra, rufen jene Menschen im Arṇasāti, im Svarmīḷha, im Kampf. O Besitzer der Nahrung, diese deine Hilfe kam zu den Kämpfen; sie wurde unerreichbar unter den Preisen.
1.63.7
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र स॒प्त युध्य॒न्पुरो॑ वज्रिन्पुरु॒कुत्सा॑य दर्दः ।
ब॒र्हिर्न यत्सु॒दासे॒ वृथा॒ वर्ग॒ंहो रा॑ज॒न्वरि॑वः पू॒रवे॑ कः ॥
O Indra, im Kampf gegen die sieben Burgen hast du sie für Purukutsa gespalten. O Keulenträger, o König, als du Pūru aus der Not Reichtum gabst, nicht vergeblich, wie das heilige Gras, für Sudās.
1.63.8
त्वं त्यां न॑ इन्द्र देव चि॒त्रामिष॒मापो॒ न पी॑पयः॒ परि॑ज्मन् ।
यया॑ शूर॒ प्रत्य॒स्मभ्यं॒ यंसि॒ त्मन॒मूर्जं॒ न वि॒श्वध॒ क्षर॑ध्यै ॥
O Indra, o Gott, du lässt jene leuchtende Nahrung wie Wasser um die Welt anschwellen. O Held, damit verlängerst du für uns Körper und Kraft, wie eine Stärke, die immer fließt.
1.63.9
अका॑रि त इन्द्र॒ गोत॑मेभि॒र्ब्रह्मा॒ण्योक्ता॒ नम॑सा॒ हरि॑भ्याम् ।
सु॒पेश॑सं॒ वाज॒मा भ॑रा नः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
O Indra, die Gotamas haben dir Gebete mit Ehrfurcht dargebracht, zusammen mit den beiden braunen Rossen. Bringe uns vortreffliche Nahrung; komm schnell am Morgen, reich an Gut durch deinen Geist.