ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.63.1
त्वं म॒हाँ इ॑न्द्र॒ यो ह॒ शुष्मै॒र्द्यावा॑ जज्ञा॒नः पृ॑थि॒वी अमे॑ धाः ।
यद्ध॑ ते॒ विश्वा॑ गि॒रय॑श्चि॒दभ्वा॑ भि॒या दृ॒ळ्हासः॑ कि॒रणा॒ नैज॑न् ॥
இந்திரா, நீ பெரியவன்; உன் வலிமையால் பிறந்தவன். விசாலமான வெளியில் இரு வானங்களையும் இரு பூமிகளையும் நீ நிலைநிறுத்தினாய். உன் அச்சத்தால் அசையாத, உறுதியான மலைகள் அனைத்தும் தம் ஒளிக்கதிர்களுடன்கூட நடுங்கவில்லை.
1.63.2
आ यद्धरी॑ इन्द्र॒ विव्र॑ता॒ वेरा ते॒ वज्रं॑ जरि॒ता बा॒ह्वोर्धा॑त् ।
येना॑विहर्यतक्रतो अ॒मित्रा॒न्पुर॑ इ॒ष्णासि॑ पुरुहूत पू॒र्वीः ॥
இந்திரா, நீ இரு பழுப்பு குதிரைகளைப் பூட்டும்போது, புகழ்பவன் உன் வஜ்ரத்தை உன் இரு தோள்களில் வைத்தான். அவிஹர்யதக்ரதோ, எதனால் நீ பகைவரின் பல கோட்டைகளை அழிக்கிறாயோ, அந்தப் புருஹூதா.
1.63.3
त्वं स॒त्य इ॑न्द्र धृ॒ष्णुरे॒तान्त्वमृ॑भु॒क्षा नर्य॒स्त्वं षाट् ।
त्वं शुष्णं॑ वृ॒जने॑ पृ॒क्ष आ॒णौ यूने॒ कुत्सा॑य द्यु॒मते॒ सचा॑ हन् ॥
இந்திரா, நீ உண்மையானவன், துணிவுள்ளவன்; ருபுக்ஷனில் நரர்களில் வீரன் நீ, நீயே ஆறு. வீட்டிலும், வழியிலும், தொழுவத்திலும் சுஷ்ணனை நீ அடித்தாய்; இளைஞன் குத்ஸனுக்காகவும் பிரகாசிப்பவனுக்காகவும் சேர்ந்து நீ தாக்கு.
1.63.4
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र चोदीः॒ सखा॑ वृ॒त्रं यद्व॑ज्रिन्वृषकर्मन्नु॒भ्नाः ।
यद्ध॑ शूर वृषमणः परा॒चैर्वि दस्यूँ॒र्योना॒वकृ॑तो वृथा॒षाट् ॥
இந்திரா, நீயே அந்த நேரத்தில் நண்பனாக இருந்து வ்ருத்திரனைத் தூண்டுகிறாய்; வஜ்ரனே, வ்ருஷகர்மனே, நீ அவனை அடிக்கிறாய். வீரனே, வ்ருஷமனே, தூரம் பாயும் ஆயுதங்களால் நீ தஸ்யுக்களை அவர்கள் இடத்தில் சிதறடிக்கிறாய், வ்ருதாஷாட்டே.
1.63.5
त्वं ह॒ त्यदि॒न्द्रारि॑षण्यन्दृ॒ळ्हस्य॑ चि॒न्मर्ता॑ना॒मजु॑ष्टौ ।
व्य॑स्मदा काष्ठा॒ अर्व॑ते वर्घ॒नेव॑ वज्रिञ्च्छ्नथिह्य॒मित्रा॑न् ॥
இந்திரா, நீயே அந்த நேரத்தில் தீங்கின்றி உறுதியான மனிதர்களின் விருப்பமின்மையிலும் எங்களிடமிருந்து தூரமாக, குதிரைக்காக தூண்களைத் திருப்புகிறாய்; தடியால் போல, வஜ்ரனே, பகைவர்களை நசுக்கு.
1.63.6
त्वां ह॒ त्यदि॒न्द्रार्ण॑सातौ॒ स्व॑र्मीळ्हे॒ नर॑ आ॒जा ह॑वन्ते ।
तव॑ स्वधाव इ॒यमा स॑म॒र्य ऊ॒तिर्वाजे॑ष्वत॒साय्या॑ भूत् ॥
இந்திரா, உன்னையே அந்த மனிதர்கள் அர்ணசாதியிலும், ஸ்வர்மீளஹத்திலும், போரில் அழைக்கிறார்கள். ஸ்வதாவானே, உன் இந்த உதவி போர்களில் வந்தது; அது பரிசுகளில் அடைய முடியாததாக ஆனது.
1.63.7
त्वं ह॒ त्यदि॑न्द्र स॒प्त युध्य॒न्पुरो॑ वज्रिन्पुरु॒कुत्सा॑य दर्दः ।
ब॒र्हिर्न यत्सु॒दासे॒ वृथा॒ वर्ग॒ंहो रा॑ज॒न्वरि॑वः पू॒रवे॑ कः ॥
இந்திரா, நீ ஏழு கோட்டைகளுடன் போரிட்டு, புருகுத்சனுக்காக அவற்றைப் பிளந்தாய். வஜ்ரதாரியே, அரசே, நீ சுதாசனுக்காக வீணாகாமல், பர்ஹிஸ் புல்லைப் போல, துன்பத்திலிருந்து புருவுக்குச் செல்வத்தை அளித்தாய்.
1.63.8
त्वं त्यां न॑ इन्द्र देव चि॒त्रामिष॒मापो॒ न पी॑पयः॒ परि॑ज्मन् ।
यया॑ शूर॒ प्रत्य॒स्मभ्यं॒ यंसि॒ त्मन॒मूर्जं॒ न वि॒श्वध॒ क्षर॑ध्यै ॥
இந்திரா, தேவனே, அந்த ஒளிரும் உணவை நீ நீரைப் போல் உலகமெங்கும் பெருக்குகிறாய். வீரனே, அதனால் நீ எங்களுக்கு உடலையும் வலிமையையும் நீட்டுகிறாய், எப்போதும் பாயும் வலிமை போல.
1.63.9
अका॑रि त इन्द्र॒ गोत॑मेभि॒र्ब्रह्मा॒ण्योक्ता॒ नम॑सा॒ हरि॑भ्याम् ।
सु॒पेश॑सं॒ वाज॒मा भ॑रा नः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥
இந்திரா, கௌதமர்கள் வணக்கத்துடன் உனக்காக மந்திரங்களைச் சொன்னார்கள், இரண்டு பழுப்புக் குதிரைகளுடன். எங்களுக்கு அழகிய உணவைக் கொண்டுவா; காலையில் விரைவாக, மனதால் செல்வமுள்ளவனாக நீ வா.